ตอนที่ 2084
บทที่ 2086 เห่าต่อหน้าทุกคน
October 21, 2026
“ฟุ่บ！”
ในพริบตาศีรษะของเฉินเป่ยโต่วก็ถูกฉีหลินเหยียบจนระเบิดแล้วมันสมองก็ทะลักออกมา
แต่เฉินเป่ยโต่วก็ได้เตรียมการมาล่วงหน้าแล้ว ในตอนที่กะโหลกแตกสลายนั้น แก่นวิญญาณของเขาก็พุ่งออกมาแล้วหนีไป
“แกลืมไปแล้วสินะว่าแก่นวิญญาณของแกถูกข้าผู้สูงส่งใช้หมุดเทพตรึงเอาไว้แล้ว！”
อู่จี๋เทียนจุนยกมือขึ้นจากนั้นก็เกิดแรงดูด
ไม่นานแก่นวิญญาณของเฉินเป่ยโต่วที่หนีไปก็ลอยกลับเข้ามาในมือของอู่จี๋เทียนจุน
“เทียนจุนไว้ชีวิตด้วย”
เฉินเป่ยโต่วร้องขอชีวิตอย่างร้อนรน：“เห็นแก่ที่ฉันได้ทำลายค่ายกลดาบปกป้องนิกาย ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วยเถอะ”
“ไว้ชีวิต？”อู่จี๋เทียนจุนหัวเราะแล้วพูด：“ไว้ชีวิตแกจากนั้นแกก็จะมาทรยศข้าเหมือนกับที่ทำกับหยุนซาน？”
“เทียนจุนท่านเข้าใจผิดแล้ว ต่อให้ฉันมีความกล้ามากกว่านี้อีกนับหมื่นเท่าฉันก็ไม่กล้าทรยศท่านหรอก”เฉินเป่ยโต่วรีบพูดต่อ：“เทียนจุน ฆ่าฉันไปก็ไม่ได้อะไร สู้เก็บฉันไว้เป็นสุนัขรับใช้ไม่ดีกว่าเหรอ”
“ท่านให้ฉันทำอะไรฉันก็จะทำทุกอย่าง”
“ฉันจะเชื่อฟังคำสั่งของท่านแน่นอน”
อู่จี๋เทียนจุนถาม：“แกพูดจริงเหรอ？”
เฉินเป่ยโต่วพยักหน้าแล้วพูด：“จริงๆไม่ได้โกหก”
“ได้สิ งั้นแกลองเห่าเหมือนหมาให้ข้าผู้สูงส่งฟังหน่อย”คำพูดของอู่จี๋เทียนจุนทำให้เฉินเป่ยโต่วหน้าเปลี่ยนสี
ข้าบอกว่าจะเป็นสุนัข แกกลับจะให้ฉันเป็นสุนัขจริงๆ?
ก่อนหน้านี้ฉันเป็นถึงผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายดาบชิงอวิ๋น！
ยอดฝีมือของพันธมิตรห้าสำนักค่อยๆหันมามองแล้วยิ้มอย่างขบขัน
“ทำไม ยากยังงั้นเหรอ？”
อู่จี๋เทียนจุนเห็นเฉินเป่ยโต่วนิ่งไปโดยไม่พูดอะไร จึงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม：“ข้าผู้สูงส่งให้โอกาสแกแล้ว แต่แกไม่คว้ามันไว้เองนะ”
ในใจของเฉินเป่ยโต่วเต็มไปด้วยปราณแค้น การที่อู่จี๋เทียนจุนให้เขาทำเช่นนี้ต่อหน้าทุกคนก็แสดงว่าไม่ได้มองเขาเป็นคนด้วยซ้ำ
จะเห่ามั้ย？
ไม่เห่าก็ตาย ถ้าเห่าก็อับอายขายหน้าผู้อื่น
ยากทั้งสองทาง
เฉินเป่ยโต่วคิดไปคิดมาจึงตัดสินใจรักษาชีวิตของตัวเองไว้
“หากไม่ได้ล้างแค้นจะไม่ขอเป็นคน”
“อู่จี๋เทียนจุนแกรอก่อนเถอะ ซักวันฉันจะฆ่าแกให้ได้”
“หึ่ม ลูกผู้ชายยืดได้ก็หดได้”
เฉินเป่ยโต่วคิดได้เช่นนั้นก็สูดลมหายใจเข้าแล้วเริ่มเห่า：“โฮ่งโฮ่งโฮ่ง！”
“ฮ่าฮ่าฮ่า……”เสียงหัวเราะดังทั่วสารทิศ
เฉินเป่ยโต่วด่าทอในใจ：“หัวเราะแม่แกสิ พวกแกคอยก่อนเถอะ ซักวันฉันจะจัดการพวกแกให้หมด”
จากนั้น
เฉินเป่ยโต่วก็พูดขึ้น：“เทียนจุน ฉันทำตามคำสั่งของท่านแล้ว ท่านพอใจหรือยัง？”
“ข้าผู้สูงส่งไม่พอใจเป็นอย่างมาก”อู่จี๋เทียนจุนพูด：“เสียงดังกว่านี้สิ”
เฉินเป่ยโต่วได้แต่กล้ำกลืนความโกรธแล้วเห่า：“โฮ่งโฮ่งโฮ่ง！”
“ฮ่าฮ่าฮ่า……”ยอดฝีมือจากพันธมิตรห้าสำนักต่างก็หัวเราะแดกดันเฉินเป่ยโต่ว
“ไม่คิดเลยว่าเฉินเป่ยโต่วจะมีวันนี้ด้วย！”
“เทียนจุนให้แกเห่าแกก็เห่า ช่างเชื่อฟังเสียจริง”
“ไม่พูดไม่ได้เลยว่าเฉินเป่ยโต่ว แกเห่าเหมือนกับหมาที่ฉันเลี้ยงเอาไว้เลย”
“……”
เสียงหัวเราะดังขึ้นไม่หยุด
เฉินเป่ยโต่วกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ
“กลุ่มคนสารเลว พวกแกคอยก่อนเถอะ ฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่”เฉินเป่ยโต่วสาบานในใจ
พูดตรงๆว่าตอนนี้เขาเริ่มจะรู้สึกเสียใจแล้ว เขาไม่ควรทรยศนิกายดาบชิงอวิ๋นเลย
！