บทที่ 2129 หนึ่งนิ้วต้านศาสตราจักรพรรดิ

ปราชญ์ไท่เชิงยืนอยู่กลางอากาศ ร่างกายของเขามีฟ้าผ่าล้อมรอบ และเหนือศีรษะของเขามีค้อนสะเทือนฟ้าผลอยอยู่ เมื่อพลังชีวิตของเขาหมุนเวียน ดูเหมือนเขาเป็นเทพเจ้าแห่งสายฟ้า

พลังเทพที่ไม่ธรรมดา!

"ตาแก่! ท่านกล้าสั่งให้เย่หวู่ซวงลอบโจมตีพื้นที่เทพไท่ชูของเรา ดูต่ำต้อยและไร้ยางอายจริงๆ!" ปราชญ์ไท่เชิงตะโกนด้วยความโกรธ

เมื่อเขานึกถึงการถูกโจมตีก็ทำให้เขารู้สึกโกรธจัด

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า: "บอกแล้วก็ไม่เชื่อ จริงๆแล้วไม่ใช่คำสั่งของข้าให้เยี่ยหวู่ซวงไป"

การโจมตีของเยี่ยหวู่ซวงที่พื้นที่เทพไท่ชูไม่ได้รับคำสั่งจากจื่อหยางเทียนจุน แต่เพราะเยี่ยหวู่ซวงคิดว่าเย่ชิวถูกเฉินเสวียนฆ่าไปแล้ว จึงตัดสินใจโจมตี

แต่จื่อหยางเทียนจุนก็รู้ทุกการเคลื่อนไหวของเยี่ยหวู่ซวง

"หึ จนถึงตอนนี้ยังจะปฏิเสธอยู่เหรอ? ไร้ค่าจริงๆ!"

ปราชญ์ไท่เชิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แม้ท่านจะเป็นราชาเซียนชั้นยอดในตำนาน วันนี้ข้าจะส่งท่านลงนรกสิบแปดชั้น ให้ท่านไม่อาจหนีรอด"

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มและพูดอย่างไม่ใส่ใจ: "อยากส่งข้าไปนรกสิบแปดชั้นเหรอ? ข้านี่น่ะเหรอ? ไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำเลยจริงๆ"

"พูดตามตรง ข้าคิดว่าท่านแค่เป็นแมลงที่อ่อนแอเท่านั้น"

"ปราชญ์ไท่เชิงเลิกพูดจาลอยๆ ได้แล้ว ถ้าอยากฆ่าข้าก็ลุยเลย"

"ถ้ารอให้ข้าลงมือก่อน ท่านคงไม่ได้โอกาสออกมือหรอก"

เมื่อเห็นจื่อหยางเทียนจุนดูหมิ่นเขา ปราชญ์ไท่เชิงก็โกรธและกล่าวว่า "ตาแก่ที่ไร้ค่า! ถึงเวลาของท่านแล้ว!"

โครม！

ปราชญ์ไท่เชิงโจมตีทันที

ฝ่ามือของเขาลงจากฟ้า มุ่งตรงไปที่จื่อหยางเทียนจุน

ทันทีที่ฝ่ามือของเขาตกลงมา ก็เกิดเสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ฟ้าผ่าจำนวนมากตามฝ่ามือของเขาตกลงมาเหมือนทะเลดาวที่ตกลงมา ซึ่งดูน่ากลัวและน่าเกรงขามมาก

บริเวณที่ฝ่ามือผ่าน มีเสียง "จิ๊ดๆ" ดังขึ้น และมีควันสีดำพวยพุ่งออกมาเหมือนเป็นการโจมตีที่น่ากลัว

"ปราชญ์ไท่เชิงเป็นผู้มีร่างห้าวายฟ้า พลังของเขามีฟ้าผ่าอยู่ภายในตั้งแต่เกิด ทำให้เขาสามารถควบคุมมันได้ตามต้องการ พร้อมกับพลังเซียนระดับราชา เขาจึงแข็งแกร่งกว่าปราชญ์ทั่วไป"

"โดยเฉพาะฝ่ามือในครั้งนี้ มันมีพลังมากกว่าโจมตีของเขาทุกครั้งที่ผ่านมา ฟ้าผ่าเพิ่มพลังให้เขา แม้แต่ปราชญ์ก็ต้องระวังตัว หากไม่ระวังอาจโดนฟ้าผ่าตายได้"

ผู้ชมหลายคนพูดคุยกันเบาๆ

อีกหลายคนเริ่มชมปราชญ์ไท่เชิงโดยกล่าวว่า: "แม้ว่าจะเป็นศัตรู แต่ก็ต้องยอมรับว่าจริงๆแล้วปราชญ์ไท่เชิงแข็งแกร่งมาก"

"เขาคืออัจฉริยะตั้งแต่ยังเยาว์ ปราบปรามเพื่อนร่วมทางรุ่นเดียวกันมากมาย"

"ร่างห้าสายฟ้าและพลังฝึกฝนตัวเอง เมื่อรวมกันแล้ว จะสามารถปลดปล่อยพลังที่ไม่มีใครเทียบได้"

"อย่ามองแค่ว่าฟ้าผ่าเหล่านั้นไม่ยิ่งใหญ่เหมือนการลงโทษจากสวรรค์ ถ้าถูกฟ้าผ่าโจมตีก็ไม่มีใครสามารถต้านทานได้"

บางคนเริ่มเป็นห่วงจื่อหยางเทียนจุน

"ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะสามารถต้านทานปราชญ์ไท่เชิงได้ไหม?"

"แม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะเป็นปราชญ์เซียนชั้นยอด แต่ปราชญ์ไท่เชิงได้ใช้ไพ่ตายของเขา และยังเอาค้อนสะเทือนฟ้าที่เสียหายออกมา ถ้าต้องต้านทานปราชญ์ไท่เชิงคงจะยากหน่อย"

"ที่สำคัญคือผู้อาวุโสสูงสุดได้รับบาดเจ็บ ถ้าไม่มีการบาดเจ็บ เขาก็คงสามารถเอาชนะปราชญ์ไท่เชิงได้"

บางคนไม่พูดอะไรเลย แต่จ้องมองสนามรบและภาวนาในใจ

"ขอให้ฟ้าอวยพรให้ผู้อาวุโสสูงสุดชนะศัตรูด้วยเถอะ"

"ขอให้ฟ้าปกป้อง ถ้านิกายดาบชิงอวิ๋นรอดพ้นขอตั้งโต๊ะบูชาให้กับท่านทุกวัน"

"ขอฟ้าประทานพรให้ผู้อาวุโสสูงสุดไม่พ่ายแพ้ ถ้าพ่ายแพ้ไปนิกายดาบชิงอวิ๋นจะล้มเป็นแน่ ขอให้ท่านช่วยเราให้พ้นจากภัย"

"......"

บรรยากาศในสนามตึงเครียด

ทุกคนรู้ดีว่า การต่อสู้ครั้งนี้จะตัดสินชัยแพ้ในไม่ช้า

เพราะว่าปราชญ์ไท่เชิงได้ใช้ศาสตราจักรพรรดิแล้ว

เยี่ยชิวแสดงท่าทางสงบ ไม่รู้สึกกังวลเลย เพราะเขารู้ว่าจื่อหยางเทียนจุนไม่ได้มีการบาดเจ็บแม้แต่น้อย

ไม่เพียงแต่ไม่มีการบาดเจ็บ แต่พลังของเขายังสูงอย่างยิ่ง

ย้อนกลับไปในอดีต เพียงแค่ใช้นิ้วเดียวก็ทำให้เฉินเป่ยโต่วเสียพลังฝึกฝนไปถึง 800 ปี

และวันนี้ เขาก็ฆ่าเฟิงว่านหลี่และปราชญ์ฮุ่นตุ้นสองปราชญ์ได้โดยไม่ต้องออกแรงมาก

จื่อหยางเทียนจุน มีพลังต่อสู้เช่นนี้ ไม่น่าที่ปราชญ์ไท่เชิงจะสามารถจัดการได้

แน่นอนว่าไม่ควรมองข้ามปราชญ์ไท่เชิง เพราะเขามีร่างห้าสายฟ้าและยังมีอาวุธจักรพรรดิที่เสียหาย