ตอนที่ 2135
บทที่ 2137 สถานการณ์สิ้นหวังกับพี่น้องร่วมทุกข์
October 21, 2026
บนท้องฟ้า เสียงฟ้าร้องดังก้อง ฝนเลือดตกลงมาอย่างหนัก
ในที่นั้นไม่มีใครพูดแม้แต่คนเดียว
สายลมเย็นยะเยือก ฝนสีเลือด…
ทุกคนตกตะลึง
อู่จี๋เทียนจุน และ เซียวฉงโหลว สีหน้าหนักอึ้ง หัวใจของพวกเขาแทบจมดิ่ง ความกดดันของยอดฝีมือระดับเตรียมจักรพรรดิ ทำให้พวกเขาไม่เหลือความมั่นใจใดๆ
ไม่นาน เหล่าศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น ก็ได้สติ
“ผู้อาวุโสสูงสุดไร้เทียมทาน!”
เหล่าศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น ต่างรู้สึกเลือดลมสูบฉีด จนตะโกนออกมา
ผ่านมานานเท่าไรแล้ว ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเชิดหน้าชูตาได้อีกครั้ง ไม่ต้องถูกกดขี่อีกต่อไป
จื่อหยางเทียนจุน เงยหน้าดื่มสุราอึกหนึ่ง จากนั้นมองไปที่ อู่จี๋เทียนจุนและเซียวฉงโหลว พร้อมพู
“เหลือแค่พวกเจ้าอีกสองคน รีบลงมือเถอะ หลังจากกำจัดพวกเจ้าเสร็จ ข้ายังต้องกินเนื้อย่างอีก”
เขาไม่ได้ให้ค่าพวกทั้งสองเลยแม้แต่น้อย
อู่จี๋เทียนจุนและเซียวฉงโหลว ยืนนิ่งในที่เดิม ก่อนหันมาสบตากัน
“ท่านเทียนจุน บางทีนี่อาจเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายในชีวิตของเรา” เซียวฉงโหลวพูด
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ไม่มีทั้งความเศร้าหรือยินดี
ตอนนี้ ความกลัวไร้ความหมาย เพราะพวกเขารู้ดีว่า จื่อหยางเทียนจุนจะไม่มีวันปรานี
อู่จี๋เทียนจุน ถอนหายใจ “ใช่แล้ว ไม่คิดเลยว่า สุดท้ายเจ้ากับข้าจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้”
“ข้าไม่รู้ว่าควรจะด่าเฉินเป่ยโต่วที่โง่เขลา หรือจะโทษฟ้าดินที่ไม่เป็นธรรมดี”
เซียวฉงโหลวพูด“ พูดตามตรง ข้าก็ไม่คิดเหมือนกัน ว่าจะมีวันนี้”
“ในช่วงวัยหนุ่ม เจ้ากับข้าเคยเป็นยอดอัจฉริยะของสองสำนัก ปราบศัตรูมากมาย ทิ้งห่างเพื่อนร่วมยุคจนไม่เห็นฝุ่น สุดท้ายเจ้ากับข้ากลายเป็นผู้นำสำนักของสองนิกาย ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของตงฮวง ได้รับการกราบไหว้จากผู้คนนับหมื่น”
“ผู้คนต่างยกย่องเทียบเจ้าและข้าเป็นหนึ่งเดียว เรียกขานว่า ใต้อู่จี๋ เหนือฉงโหลว เป็นสองยอดบุรุษแห่งยุคนี้”
“อย่าโกรธนะ ข้าขอพูดตรงๆ ในใจของข้า ข้าไม่เคยมองเจ้าอยู่ในสายตา”
“ข้าเห็นว่าเจ้าทำทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการ อีกทั้งยังทะเยอทะยานเกินไป ข้าไม่เคยอยากสมาคมกับเจ้า”
อู่จี๋เทียนจุนหัวเราะ “งั้นตอนที่ข้าเสนอให้ห้าสำนักสร้างพันธมิตรร่วมกัน ไฉนเจ้าถึงตอบตกลง?”
เซียวฉงโหลวพูด “บางทีอาจเพราะข้าทนดูเจ้าไม่ได้ ข้าจึงอยากรู้ว่าเจ้าคิดทำอะไร”
อู่จี๋เทียนจุนหัวเราะ “พูดจริง?”
“พูดเล่น!” เซียวฉงโหลวหัวเราะแล้วพูด “จริงๆ ข้ารู้จุดประสงค์ของเจ้า เจ้าคิดจะทำลายนิกายดาบชิงอวิ๋น เพื่อให้สำนักหยินหยางกลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งของตงฮวง เปิดศักราชแห่งความรุ่งเรืองนิรันดร์”
“แต่ไม่รู้เลยว่า ความคิดของข้าก็เหมือนเจ้า”
“ข้าเองก็อยากให้สำนักปู่เทียนกลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งของตงฮวง รุ่งเรืองนับหมื่นปี”
เซียวฉงโหลวกล่าว “ภายหลังจากที่ร่วมมือกันนานเข้า ข้าพบว่า เจ้ากับข้าคือคนประเภทเดียวกัน”
“พวกเราทั้งคู่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ทั้งคู่ต่างทะเยอทะยาน และอยากสร้างผลงานอันยิ่งใหญ่”
“แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ไม่เคยยอมรับว่าเจ้าเหมาะสมจะเป็นหัวหน้าพันธมิตรห้าสำนัก”
“ถ้าวัดจากรากฐานของสำนัก สำนักปู่เทียนกับสำนักหยินหยางต่างก็สูสีกัน”
“ถ้าวัดจากฝีมือ เจ้ากับข้าไม่มีใครเหนือกว่าใคร”
“ถ้าวัดจากสถานะและตำแหน่ง เจ้ากับข้าต่างก็เป็นผู้นำสำนักใหญ่ในตงฮวง”
“แต่ถ้าพูดถึงรูปลักษณ์…เจ้าเทียบข้าไม่ติด!”
“ไอ้บ้า!” อู่จี๋เทียนจุนถ่มน้ำลาย ด่า “กล้าอวยตัวเองนะ ข้าหน้าตาไม่ด้อยไปกว่าเจ้าหรอก”
เซียวฉงโหลวไม่ได้โกรธและพูด “ยังมีอีกเรื่องที่เจ้าสู้ข้าไม่ได้”
อู่จี๋เทียนจุนถาม “อะไร?”
เซียวฉงโหลวพูด “ข้ามีลูก แต่เจ้าไม่มี”