บทที่ 214 ต่อสู้เปรียบเทียบความแข็งแกร่ง

ทันใดนั้นเยี่ยชิวก็เป็นฝ่ายรุกพุ่งเข้าไปทางด้านหญิงชราประหลาด

ศัตรูทั้งสองฝ่ายต่างไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายหลุดรอดไปได้ง่ายๆ

มีแค่วิธีนี้ จึงมีโอกาสที่จะมีชีวิตรอด

ถ้าหากเขาหลบหลีก ถ้าอย่างนั้นอำนาจในการเป็นฝ่ายรุกก็คงจะถูกหญิงชราประหลาดควบคุมไว้ตลอดไป

หญิงชราประหลาดคนนี้เห็นเยี่ยชิวพุ่งเข้ามา ก็หยุดฝีเท้าลงทันที มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ย

“รนหาที่ตาย”

ผลัวะ!

หญิงชราประหลาดยกไม้เท้าขึ้น แกว่งเข้าไปที่เยี่ยชิว

ร่างของเยี่ยชิวรีบนั่งยองๆลงทันที เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของไม้เท้า ทันทีหลังจากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวค้ำลงบนพื้น ใช้เท้าข้างหนึ่งกวาดพื้น โจมตีเท้าทั้งสองข้างของหญิงชราประหลาด

พลังรวดเร็วและดุดัน

แต่น่าเสียดาย เยี่ยชิวประมาทเกินไป ร่างกายของหญิงชราประหลาดรูปร่างค่อนข้างเตี้ยเล็ก ว่องไวกว่ารูปร่างสูง เวลาที่เขาโจมตี ร่างกายของหญิงชราประหลาดคนนี้กระโดดเบาๆ ก็กระโดดอยู่ในอากาศแล้ว

การโจมตีของเยี่ยชิวล้มเหลวแล้ว

ฉวยโอกาสนี้ หญิงชราประหลาดคนนี้ก็ใช้ไม้เท้าในมือ ทุบลงไปทางบนศีรษะของเขา

ไม้เท้าห่างจากศีรษะประมาณครึ่งเมตร ข้างหูของเยี่ยชิวได้ยินเสียงลมพัดที่ดุดัน ไม่มีเวลาไตร่ตรองอีก เยี่ยชิวก็เคลื่อนตัวไปทางด้านข้างอย่างรวดเร็ว

“ผลัวะ!”

ไม้เท้าทุบลงบนพื้น

ฉับพลัน พื้นซีเมนต์ถูกทุบจนเป็นหลุมใหญ่

เยี่ยชิวกระโดดขึ้นมา ยกหัวเข่า พุ่งไปทางหญิงชราประหลาด

ครั้งนี้ เป้าหมายของเขาคือคางของหญิงชราประหลาด

ถ้าหัวเข่าของเขาสามารถเตะคางของหญิงชราประหลาดได้ ถ้าอย่างนั้นหญิงชราประหลาดไม่ตายก็น่าเวทนา

หึ!

หญิงชราประหลาดสบถเสียงเย็นชา ยื่นกรงเล็บแห้งเหี่ยวออกมาอย่างรวดเร็ว จับหัวเข่าของเยี่ยชิวเอาไว้

เยี่ยชิวตกใจมาก

เขาเพิ่งจะนำพลังทั้งหมดรวบรวมไปที่บนหัวเข่า พลังมหาศาลมาก แต่คิดไม่ถึงว่า ถูกกรงเล็บของหญิงชราประหลาดจับไว้แล้ว

นังเพี้ยน

เยี่ยชิวก่นด่าในใจ

เขายังไม่ทันได้ตอบสนองกลับมา ก็เห็นหญิงชราประหลาดปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ย

“ไม่ถูก”

เยี่ยชิวรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ กำลังเตรียมหาวิธีจะหลุดพ้นจากหญิงชราประหลาด หัวเข่าก็เจ็บปวดขึ้นมาอย่างรุนแรง

ฉึก!

มือของหญิงชราประหลาดใช้แรงบีบ นิ้วมือทั้งห้าของเธอเหมือนเหล็กแข็ง บีบกระดูกหัวเข่าของเยี่ยชิวไว้อย่างรุนแรง

“เจ้าหนุ่ม เป็นศัตรูกับฉัน รนหาที่ตายจริงๆ”หญิงชราประหลาดหัวเราะเยาะพลางพูด“ฉันมีชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว นี้เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับคนหนุ่มและรนหาที่ตายแบบนาย”

“ในเมื่อนายรนหาที่ตาย ถ้าอย่างนั้นก็จะส่งทำให้นายสมหวัง…เอ๊ะ!”

หญิงชราประหลาดร้องตกใจขึ้นมา ดวงตามืดสลัวจ้องมองใบหน้าของเยี่ยชิว ผ่านไปสักพัก ก็หัวเราะและพูด“เมื่อกี้ไม่ทันได้สังเกตดู คาดไม่ถึงว่านายจะยังหนุ่มยังแน่นขนาดนี้ ฉันนานมากแล้วที่ไม่เจอคนหนุ่มที่รูปหล่อเหมือนนาย ทำให้คนชอบจริงๆ”

“ฉันเปลี่ยนความคิดแล้ว”

“ถ้าหากนายยอมไปหนานเตียนกับฉัน ปรนนิบัติฉัน ฉันไม่ใช่แค่ไม่ฆ่านาย และยัง นำกังฟูทั้งหมดของฉันถ่ายทอดให้นาย เป็นยังไงบ้าง?”

เยี่ยชิวรู้สึกขยะแขยงมาก

ในใจคิด หญิงชราประหลาดคนนี้หน้าไม่อายจริงๆ

อายุมากขนาดนี้แล้ว หน้าตาก็น่าเกลียด ยังอยากให้ฉันปรนนิบัติ ฝันไปเถอะ

“นังอัปลักษณ์!”

เยี่ยชิวพูดด่า ขาอีกข้างหนึ่ง ก็เตะไปทางศีรษะของหญิงชราประหลาดอย่างรวดเร็ว

หญิงชราประหลาดร่างเตี้ย ก็หลบเท้าของเยี่ยชิวได้ ทันทีหลังจากนั้น มือข้างนั้นที่จับขาของเยี่ยชิวไว้ ก็ใช้แรงอีกครั้ง

พลั่ก

เยี่ยชิวเจ็บจนสูดลมหายใจเย็น รู้สึกว่ากระดูกหัวเข่าหักแล้ว

“ไม่ได้แล้ว ต้องคิดหาวิธีอื่นที่จะหลุดพ้นจากเธอ ไม่อย่างนั้นขาข้างนี้ต้องพิการแน่นอน”

เยี่ยชิวใช้มือข้างหนึ่งวางไว้ด้านหลัง เตรียมจะเขียนยันต์