บทที่ 2162 วัตถุแห่งสวรรค์นอกโลก หินปู่เทียน!

ตอนที่เยี่ยชิวจะจากไป เขายังรู้สึกเป็นห่วงนางฟ้าไป๋ฮวา จึงกำชับว่า: "เยว์เอ้อร์ ข้าจะไปข้างหน้ากับท่านอาจารย์ หากเจอเรื่องอะไร รีบเรียกข้านะ"

"วางใจเถอะ ไม่มีอะไรหรอก" จื่อหยางเทียนจุนพูด : "แม้แต่แมลงวันบินเข้ามาที่นี่ ข้าก็ยังรู้"

เยี่ยชิวยิ้มออกมา

ใช่แล้ว ท่านอาจารย์คือผู้แข็งแกร่งระดับเตรียมจักรพรรดิ จิตรับรู้เพียงเส้นเดียวก็ครอบคลุมทั่วทั้งตงฮวง สถานที่เล็กๆ แค่นี้จะหนีพ้นการตรวจสอบของจิตรับรู้ท่านอาจารย์ได้อย่างไร

เยี่ยชิวอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้: "ท่านอาจารย์ ข้างหน้ายังมีของวิเศษอีกหรือ?"

"มี" จื่อหยางเทียนจุนตอบอย่างมั่นใจ

"เป็นของวิเศษอะไรหรือ?" เยี่ยชิวถามต่อ

"เฮ่เฮ่ เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง" จื่อหยางเทียนจุนหัวเราะเบาๆ ทำท่าลึกลับ

นางฟ้าไป๋ฮวา เร่งเยี่ยชิว: "เจ้ารีบไปกับผู้อาวุโสเถอะ ข้าอยู่ที่นี่ เจ้าไม่ต้องกังวล"

เยี่ยชิวจึงเดินตามจื่อหยางเทียนจุนเข้าไปในถ้ำ

ภายในถ้ำเงียบสงัด ทอดยาวลงไปใต้ดินไม่เห็นจุดสิ้นสุด ราวกับว่าถ้ำนี้สามารถทะลุไปถึงใจกลางโลก

ไม่รู้ว่าเดินมานานเท่าไหร่

"ถึงแล้ว!" จื่อหยางเทียนจุนหยุดฝีเท้า

เยี่ยชิวเงยหน้ามอง เห็นประตูทองสัมฤทธิ์หนาทึบปรากฏอยู่ตรงหน้า

ประตูทองสัมฤทธิ์มีรอยด่างดวง มีคราบสนิมสีเขียวเข้มเต็มไปหมด และมีลวดลายอาคมโบราณสลักอยู่ ดูก็รู้ว่าเป็นของเก่าแก่โบราณ

"ปั้ง!"

จื่อหยางเทียนจุนยกมือขึ้นฟาดฝ่ามือเดียวทำลายประตูทองสัมฤทธิ์ ทันใดนั้น ประตูทองสัมฤทธิ์บานที่สองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ปั้ง!"

จื่อหยางเทียนจุนยกมือฟาดฝ่ามืออีกครั้ง ทำลายประตูทองสัมฤทธิ์ จากนั้นประตูทองสัมฤทธิ์บานที่สามก็ปรากฏขึ้น

หลังประตูทองสัมฤทธิ์ก็ยังเป็นประตูทองสัมฤทธิ์อีก

จื่อหยางเทียนจุนลงมืออย่างต่อเนื่อง​​​​​​​​​​​​​​​​

เยี่ยชิวนับอยู่ข้างหลัง ตลอดทางที่ผ่านมา จื่อหยางเทียนจุนได้ทำลายประตูทองสัมฤทธิ์ไปแล้วเก้าสิบหกบาน

ตรงหน้ายังคงเป็นประตูทองสัมฤทธิ์

นี่คือประตูทองสัมฤทธิ์บานที่เก้าสิบเจ็ด

ประตูทองสัมฤทธิ์บานนี้หนาและหนักกว่าทุกบานที่ถูกทำลายไปก่อนหน้า อีกทั้งยันต์อักขระบนประตูยังสลับซับซ้อน แน่นขนัดไปด้วยอักษรรูน ดูลึกลับยิ่งกว่าเดิม

"ปัง!"

จื่อหยางเทียนจุนตบฝ่ามือลงบนประตูทองสัมฤทธิ์

คราวนี้ ประตูทองสัมฤทธิ์ไม่ได้แตกออก แต่กลับกระตุ้นให้ลวดลายอาคมบนประตูทองสัมฤทธิ์ทำงาน เกิดเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ ปล่อยพลังกดดันที่ทำให้หวาดหวั่น

ในชั่วพริบตา เยี่ยชิวรู้สึกราวกับกระดูกทั่วร่างกำลังจะแตกสลาย

"โอ้ม!"

จื่อหยางเทียนจุนปล่อยพลังออกมาปกป้องเยี่ยชิว จากนั้นจ้องมองประตูทองสัมฤทธิ์อยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "บนประตูมีลวดลายอาคมที่ถูกทิ้งไว้โดยผู้แข็งแกร่งระดับเตรียมจักรพรรดิ"

ผู้แข็งแกร่งระดับเตรียมจักรพรรดิ!

เยี่ยชิวตกใจ เมื่อผู้แข็งแกร่งระดับเตรียมจักรพรรดิวางอาคมไว้ที่นี่ นั่นหมายความว่า สมบัติที่อยู่หลังประตูต้องไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

จื่อหยางเทียนจุนเริ่มทำลายอาคม

"วิ้ว วิ้ว วิ้ว"

พลังแห่งดาบสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากปลายนิ้วทั้งสองของจื่อหยางเทียนจุน ฟันใส่ประตูทองสัมฤทธิ์ไม่หยุด

ผ่านไปสองนาทีเต็ม

"ตูม!"

ประตูทองสัมฤทธิ์แตกสลาย

หลังจากประตูแตกสลาย ก็ปรากฏประตูทองสัมฤทธิ์บานใหม่ที่เหมือนกันไม่มีผิด

นี่คือประตูทองสัมฤทธิ์บานที่เก้าสิบแปด!

เยี่ยชิวอดบ่นในใจไม่ได้: "บ้าเอ๊ย ผู้แข็งแกร่งแห่งสำนักปู่เทียนช่างว่างเสียจริง มาวางประตูทองสัมฤทธิ์ไว้ตรงนี้มากมาย ช่างเบื่อจนไม่รู้จะทำอะไรจริงๆ"

จื่อหยางเทียนจุนใช้เวลาอีกสองนาทีทำลายประตูทองสัมฤทธิ์

ประตูทองสัมฤทธิ์บานที่เก้าสิบเก้าปรากฏขึ้น