บทที่ 2236 ดวลเดี่ยวกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์

เยี่ยชิวมองดูคางคกทองคำที่กำลังกระโดดเข้ามาหาเขาแล้วรู้สึกขำอยู่ในใจ

คางคกทองคำเชิดหัวขึ้นทำท่าภาคภูมิราวกับวีรบุรุษสงคราม

แต่ขาของมันทั้งสั้นทั้งอวบหนา ทำให้ดูแล้วช่างตลกสิ้นดี

หน้าตำหนักใหญ่

เซียนกระบี่เอ่ยเสียงเบา "ท่านประมุขหยุนซาน ข้าคิดว่าท่านยอมให้พวกเขาประลองกันแบบนี้ออกจะเสี่ยงเกินไป"

"ถึงอย่างไรคางคกทองคำก็เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับนักบุญใหญ่ "

"แม้คุณชายเยี่ยจะมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ แต่ก็ไม่น่าจะต้านทานมันได้"

หยุนซานได้ยินแล้วก็ครุ่นคิด ก่อนจะตอบว่า "เช่นนั้น... ให้ข้าหยุดพวกเขาดีหรือไม่?"

"อย่าเพิ่งหยุด!" เซียนกระบี่รีบพูด "ข้าเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่า คุณชายเยี่ย มีพลังต่อสู้แค่ไหน?"

หยุนซานถลึงตาใส่เขาทันที "แล้วเจ้าจะพูดมากทำไม?"

เซียนกระบี่รีบอธิบาย "ข้าก็แค่เป็นห่วงคุณชายเยี่ยน่ะสิ!"

หยุนซานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "เขาเป็นลูกเขยข้า ข้ายังไม่ห่วง แล้วเจ้าจะห่วงอะไรนักหนา?"

เซียนกระบี่อึ้งไปทันที ในใจบ่นว่า ใครๆก็รู้ว่าคุณชายเยี่ยเป็นลูกเขยท่าน จะพูดซ้ำไปซ้ำมาทำไม?

ทันใดนั้น เซียนหมากกระบี่ก็พูดขึ้นมา "พวกเจ้าว่า คุณชายเยี่ยจะทำให้พวกเราประหลาดใจหรือไม่?"

ชูเจี้ยนเซียนตกใจ "เจ้าหมายถึงว่า คุณชายเยี่ยอาจจะเอาชนะ คางคกทองคำ ได้อย่างนั้นหรือ?"

ฉีเจี้ยนเซียนพยักหน้า "คุณชายเยี่ยยังหนุ่มแน่น แต่ทำอะไรสุขุมรอบคอบเสมอ เขากล้าตอบรับการประลองกับคางคกทองคำแบบนี้ ข้าคิดว่าเขาน่าจะมีการเตรียมตัวไว้แล้ว"

ฮว่าเจี้ยนเซียนเสริมขึ้น "คุณชายเยี่ยรู้ดีว่าคางคกทองคำเป็นอสูรระดับนักบุญใหญ่ แต่กลับไม่แสดงความหวาดกลัวเลย ไม่ว่าเขาจะสู้ไหวหรือไม่ แค่ความกล้านี้ ข้ายังรู้สึกว่าตัวเองเทียบไม่ติด"

ชูเจี้ยนเซียนส่ายหน้า "คุณชายเยี่ยแม้จะห้าวหาญ แต่การจะเอาชนะคางคกทองคำ ข้าคิดว่ายากเหลือเกิน"

"ต้องรู้ไว้ว่า คุณชายเยี่ยอยู่เพียงระดับขั้นทงเสินสูงสุด ความต่างของพลังบำเพ็ญเพียรกับคางคกทองคำมันมากเกินไป"

"แม้ว่าคุณชายเยี่ยจะสามารถต่อสู้ข้ามระดับได้ แต่ศึกนี้ โอกาสแพ้ของเขามีถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์"

หยุนซานขมวดคิ้วไม่พอใจ

"ชูเจี้ยนเซียน เจ้านี่หมายความว่ายังไง? ดูถูกลูกเขยข้ารึ?"

ชูเจี้ยนเซียนรีบปฏิเสธทันที

"ท่านประมุข ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้ดูถูกคุณชายเยี่ย ข้าเพียงแค่พูดตามความจริง ว่าความเป็นไปได้ที่เขาจะแพ้นั้นสูงมาก"

"ความจริงบ้าบออะไรนั่น!" หยุนซานตวัดเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ "ข้าก็เชื่อมั่นในตัวเยี่ยฉังเซิง!"

"เจ้าหนูนี่ชอบสร้างปาฏิหาริย์อยู่แล้ว บางทีวันนี้อาจจะทำให้พวกเราตะลึงกันอีกก็ได้!"

ชูเจี้ยนเซียนส่ายหัวเบาๆ คิดในใจว่า "ท่านประมุข ท่านมั่นใจเกินไปแล้วนะ!"

หยุนซานเห็นท่าทางส่ายหัวของชูเจี้ยนเซียน ก็ยิ่งไม่พอใจ

"เจ้าส่ายหัวทำไม? หมายความว่าไง?"

"ไม่เห็นด้วยกับข้ารึ?"

"งั้นพวกเรามาเดิมพันกันดีไหม?"

ชูเจี้ยนเซียนตอบตกลงทันที "ก็ดี!"

สามเซียนกระบี่ที่เหลือก็หันมามองหยุนซานอย่างสนใจ

หยุนซานเหลือบตาไปมาแล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าสามคนจะร่วมเดิมพันด้วยไหม?"

"ท่านประมุข แล้วจะเดิมพันอะไรกัน?" ฮว่าเจี้ยนเซียนเอ่ยถาม

"ก็เดิมพันผลแพ้ชนะของศึกนี้ ข้าจะเดิมพันว่าเยี่ยฉังเซิงชนะ" หยุนซานกล่าวอย่างมั่นใจ

ชูเจี้ยนเซียนไม่คิดนาน ตอบกลับทันที "ข้าจะเดิมพันว่าคางคกทองคำชนะ!"

"แล้วพวกเจ้าล่ะ?" หยุนซานหันไปมองเซียนกระบี่ที่เหลืออีกสามคน

ฮว่าเจี้ยนเซียนกล่าว "พวกข้าก็จะเดิมพันว่าเยี่ยฉังเซิงแพ้ แล้วเดิมพันกันด้วยอะไรล่ะ?"

หยุนซานตอบกลับทันที "หากข้าแพ้ ข้าจะตั้งพวกเจ้าทั้งสี่เป็นรองประมุขของนิกายดาบชิงอวิ๋น เป็นอย่างไร?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียนกระบี่ทั้งสี่ต่างรู้สึกตื่นเต้น

รองประมุข! ตำแหน่งที่มีอำนาจรองจากประมุขเพียงคนเดียว อยู่เหนือผู้คนนับหมื่น อีกทั้งหากประมุขไม่อยู่ รองประมุขก็สามารถแทนที่ในการจัดการเรื่องราวทั้งหมดของนิกายได้