บทที่ 2238 ข่มขู่！ ล้วนข่มขู่ข้า！

คางคกทองคำรวบรวมพลังทั้งหมด กำหมัดแน่น เตรียมจะออกหมัดสั่งสอนเยี่ยชิว แต่แล้วเสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะ

"เดี๋ยวก่อน!"

ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น คางคกทองคำก็รู้สึกราวกับลูกโป่งที่ถูกเข็มเจาะ พลังต่อสู้ที่กำลังพุ่งทะยานกลับหดหายไปหมด

จากนั้น มันหันกลับไปมองจื่อหยางเทียนจุน ก่อนจะยกมือคำนับ แล้วถามว่า："ผู้อาวุโสสูงสุด มีเรื่องอะไรรึ?"

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มแล้วกล่าวว่า："ไม่มีอะไร"

ไม่มีอะไรแล้วเจ้าจะขัดข้าเพื่ออะไรฟะ!

คางคกทองคำบ่นในใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา ได้แต่กลืนความไม่พอใจลงไป จากนั้นก็หันกลับมาจ้องเยี่ยชิวใหม่อีกครั้ง

ในไม่ช้า พลังต่อสู้ของมันก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง คล้ายภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด พร้อมปลดปล่อยพลังอันมหาศาล

"เยี่ยฉังเซิง เจ้าเตรียมตัวพร้อมรึยัง?" คางคกทองคำตะโกนถาม

"มาเลย!" เยี่ยชิวตั้งท่าพร้อมรับมือ!

"เอาล่ะ รับมือ!" คางคกทองคำกำลังจะปล่อยหมัดเต็มแรง

"เดี๋ยวก่อน!" ทันใดนั้นเสียงของจื่อหยางเทียนจุนก็ดังขึ้นอีกครั้ง

คางคกทองคำสะดุ้งเฮือก ร่างทั้งร่างแข็งค้าง รีบลดหมัดลงแล้วหันกลับไปมองด้วยความเคารพ："ผู้อาวุโสสูงสุด มีคำสั่งอะไรหรือขอรับ?"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ："ไม่มีอะไร"

มุมปากของคางคกทองคำกระตุกอย่างแรง บ่นจื่อหยางเทียนจุนในใจ ไม่มีอะไรแล้วเจ้าขัดข้าเพื่ออะไรฟะ?

นี่มันตั้งใจรบกวนเวลาข้าลงมือไม่ใช่เหรอ?

"ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านมีเรื่องอะไรจะสั่งอีกหรือไม่!?" คางคกทองคำเอ่ยถาม

"ไม่มีอะไร" จื่อหยางเทียนจุนกล่าว

คางคกทองคำพูดว่า ："งั้นข้าออกหมัดได้แล้วใช่หรือไม่?"

จื่อหยางเทียนจุนพยักหน้า："ออกหมัดเถอะ"

คางคกทองคำเร่งรวบรวมพลังการต่อสู้ ร่างกายที่เต็มไปด้วยเนื้อปูดโปนของมันเต้นระริก คล้ายกับว่ากำลังจะระเบิดพลังออกมา

"เยี่ยฉังเซิง วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ถึงความแข็งแกร่งของข้า"

คางคกทองคำกำลังจะออกหมัด ทันใดนั้นเอง เสียงของจื่อหยางเทียนจุนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

"เดี๋ยวก่อน!"

คางคกทองคำตัวแข็งทื่อ

บ้าจริง! ไอ้เฒ่านี่มันเล่นตลกอะไรของมัน?

ทำไมพอข้าจะลงมือทีไร เขาก็พูดแทรกขึ้นมาทุกที?

จงใจแกล้งข้าเล่นรึไง?

แม้ในใจคางคกทองคำจะไม่พอใจสุดๆ แต่มันก็ไม่กล้าแสดงออกมา หากทำให้จื่อหยางเทียนจุนไม่พอใจล่ะก้อ มันคงไม่มีจุดจบที่ดีแน่ๆ

ถึงแม้จื่อหยางเทียนจุนจะไม่ฆ่ามัน แต่คงหนีไม่พ้นต้องโดนทรมานอย่างแน่นอน

คางคกทองคำหันไปถามด้วยความเคารพ：“ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านมีอะไรจะสั่งอีกหรือไม่? ถ้ามีท่านก็รีบพูดออกมาเถิด"

จื่อหยางเทียนจุนพูดว่า ：“ทำไมข้าถึงได้ยินความไม่พอใจจากน้ำเสียงของเจ้า หรือเจ้าไม่พอใจอะไรข้า?"

พูดถูกแล้ว ข้าไม่พอใจในตัวเจ้า

เข้าพูดแต่เดี๋ยวก่อนๆ มันทำให้ข้าไม่พอใจมาก

คำพูดเหล่านี้คางคกทองคำทำได้เพียงเก็บไว้ในใจ ด้านนอกยังคงฉีกยิ้มและกล่าวด้วยท่าทีเคารพ ："ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าจะกล้าคิดไม่พอใจท่านได้อย่างไร"

"ท่านคือเสาหลักแห่งนิกายดาบชิงอวิ๋น ผู้คนเคารพนับถือหมื่นพัน ข้ามองท่านด้วยความศรัทธาไม่ต่างจากสายน้ำอันเชี่ยวกรากที่ไม่มีวันเหือดแห้ง"

"ว่าแต่ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านเรียกข้าหยุดไว้ มีอะไรจะกล่าวหรือไม่?"

คางคกทองคำอยากจะพูดเต็มแก่ว่า มีอะไรก็พูดออกมาเถอะ! แต่ว่าเขาไม่กล้า

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มแล้วกล่าวว่า："ก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่ข้านึกขึ้นได้ว่า เยี่ยชิวไม่ได้เป็นแค่ลูกเขยของหยุนซานเท่านั้น แต่เขายังเป็นบุตรของผู้อาวุโสใหญ่ด้วย"

"ดังนั้นเวลาลงมือ ข้าหวังว่าเจ้าจะรู้จักยั้งมือให้ดี"

"ถ้าทำให้ผู้อาวุโสใหญ่ไม่พอใจล่ะก็ มันจะไม่ดีแน่ ศิษย์ข้าน่ะดีทุกอย่าง แต่ดันเป็นพวกขี้โอ๋และเข้าข้างลูกศิษย์ตัวเองซะเหลือเกิน"

คางคกทองคำกระพริบตาปริบๆ

หมายความว่ายังไง?

ท่านก็กำลังขู่ข้าอีกคนงั้นรึ?