บทที่ 225 ค่ำคืนแห่งการสู้รบมาถึงแล้ว

ล้อเล่นเหรอ?

พ่อมึงสิ!

ทำไมนายถึงหน้าด้านขนาดนี้?

ฉีหลินโกรธจนหน้าเขียว

ไอ้แก่คนนี้ทำนายไม่แม่นยำ ยังปากดี พูดว่าฉันไม่มีสมอง หน้าไม่อายจริงๆ

ฉีหลินในใจโกรธมาก พูดอย่างไม่พอใจ“ผู้อาวุโส ตอนนี้เหมือนเผชิญหน้ากับศึกใหญ่ ท่านเอาชีวิตของทูตมังกรเขียวมาล้อเล่น แบบนี้เกินไปไหม ท่านรู้ตัวไหม?”

เพียะ!

ผู้อมตะชางเหม่ยตบลงบนโต๊ะ พูดด้วยความโกรธ “ทำไม ไม่ชอบให้ฉันล้อเล่น?นายไม่ยอมใช่ไหม ถ้าไม่ยอมก็ต่อสู้กับฉัน!”

“ท่าน”

ฉีหลินโกรธมาก ในใจคิด ถ้าหากฉันสู้ชนะนาย ก็ลงมือไปนานแล้ว

“พอแล้ว ผู้อาวุโส คุณอย่าไปเอาพิมเสนแลกกับเกลือ”เฉายวนส่งสายตาไปทางฉีหลิน และพูด“รีบขอโทษผู้อาวุโส”

“ไท้เจี่ยน เขา…”

“ขอโทษ!”เฉายวนพูดตะโกน

เหมือนที่ฉีหลินพูด ตอนนี้เหมือนเผชิญหน้ากับศึกใหญ่ ต้องการผู้มีฝีมือสูงช่วย ถ้าหากกวนโมโหจนผู้อมตะชางเหม่ยไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ต้องยุ่งยากแน่นอน

เยี่ยชิวยิ้มและพูด“คนจริงจะไม่ใจแคบ ผมคิดว่าฉีหลินก็ไม่ต้องขอโทษเขา ดื่มเหล้าคารวะหนึ่งแก้วดีกว่าเถอะ”

ผู้อมตะชางเหม่ยถือว่าอาวุโสกว่าจึงดูถูกเด็กรุ่นหลัง ก็พูดกับฉีหลินเสียงเย็นชา“รินเหล้า”

ฉีหลินรินเหล้าให้ผู้อมตะชางเหม่ยเต็มแก้ว แอบด่าในใจ ดื่มให้ตายไปเลย

“นำเหล้าส่งมาให้ฉัน”ผู้อมตะชางเหม่ยเริ่มสร้างภาพ

ฉีหลินหมดคำพูด จำเป็นต้องนำแก้วเหล้าส่งไปให้ในมือของผู้อมตะชางเหม่ย

ผู้อมตะชางเหม่ยรับแก้วเหล้ามา ดื่มรวดเดียวหมด หลังจากนั้นก็พูดเสียงเย็นชา“นี้ยังถือว่าใช้ได้”

เฉายวนรีบเปลี่ยนเรื่องทันที ชี้ไปที่ชายวัยกลางคนและพูด“เยี่ยชิว ฉันแนะนำกับนายหน่อย ท่านนี้คือทูตมังกรเขียวของพวกเราหลงเหมิน”

เยี่ยชิวมองสังเกตทูตมังกรเขียว ในใจอดไม่ได้ที่จะสงสัย หมอนี่รูปร่างหน้าตาธรรมดาแบบนี้เป็นผู้มีฝีมือสูงของหลงเหมิน

“สวัสดีครับ ผมคือเยี่ยชิว”เยี่ยชิวเป็นฝ่ายทักทาย

ทูตมังกรเขียวค่อยๆพยักหน้า และพูด“ถือว่าก้าวหน้า แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน”

“เมื่อก่อน？”เยี่ยชิวสงสัย

เฉายวนพูดพลางยิ้มอยู่ด้านข้าง“ครั้งก่อนเวลาที่นายทำลายลัทธิแม่มดที่เจียงโจว ฉันกับทูตมังกรเขียวมองดูอยู่ไม่ไกลเดิมทีเตรียมจะให้ทูตมังกรเขียวลงมือ คิดไม่ถึงว่านายตัวเองจะจัดการได้แล้ว”

เยี่ยชิวรู้สึกตกใจ

ถ้าหากไม่ใช่เฉายวนพูดออกมา เขาก็ยังไม่รู้จริงๆ

“เดิมที ครั้งนั้นคือทดสอบผม ไท้เจี่ยนเข้าใจทุกอย่าง โชคดีที่ผมไม่ได้ทำให้ไท้เจี่ยนผิดหวัง ยังรักษาชีวิตน้อยๆไว้ได้”

เยี่ยชิวแผ่นหลังเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

ทูตมังกรเขียวพูด“ครั้งนั้นนายทำได้ไม่เลว แต่อ่อนหัดเกินไป บทเรียนสอนให้เราฉลาดขึ้น หวังว่าต่อไปพบเรื่องราวก็อย่าฮึกเหิม”

เยี่ยชิวเข้าใจ ทูตมังกรเขียวพูดก็คือบททดสอบครั้งนั้น เขากับราชามังกรล้วนตกหลุมพลางของตงเฉิน

โชคดีก็คือ สุดท้ายยังจัดการตงเฉินได้ ทำลายลัทธิแม่มดเจียงโจว

“ขอบคุณที่เตือน ต่อไปนี้ผมจะระวัง”เยี่ยชิวพูดตอบอย่างซาบซึ้ง

เวลานี้ ผู้อมตะชางเหม่ยมองดูทูตมังกรเขียว“ต่อสู้กับเซียวจิ่วแล้ว?”

“อืม”ทูตมังกรพูดตอบ

“เมื่อไหร่？”

“เดือนที่แล้ว”

“นายแพ้แล้ว?”

“อืม”ทูตมังกรเขียวพูดตอบ และพูดต่อ“แพ้แค่ครึ่งหนึ่ง”

พรึบ

เยี่ยชิวสูดลมหายใจเย็น

ต้องรู้ว่า ผู้ชนะเลิศโหวเป็นผู้มีฝีมือสูงอันดับหนึ่งของรายชื่อสำนักมังกร แต่ทูตมังกรเขียวนึกไม่ถึงว่าจะแพ้เซียวจิ๋วแค่ครึ่งหนึ่ง นี้บ้าไปแล้วเถอะ!

“ถ้าหากไม่ใช่กังวลความปลอดภัยของไท้เจี่ยน ครั้งนั้นฉันไม่มีทางแพ้ให้เซียวจิ่ว”น้ำเสียงของทูตมังกรเขียวเต็มไปด้วยความไม่ยอม