บทที่ 2250 ภัยพิบัติของหวู่ซวง

เยี่ยหวู่ซวงยืนอยู่กลางอากาศ ร่างของเขาเต็มไปด้วยลมหายใจลึกลับ เหมือนเหวลึกที่ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

หลังจากนั้นไม่นาน

“โครมคราม——”

บนท้องฟ้าเหนือเก้าโลก มีเสียงฟ้าร้องสามครั้ง แต่ทัณฑ์สวรรค์กลับยังไม่เกิดขึ้น

"ท่านอาวุโสสูงสุด ทำไมทัณฑ์สวรรค์ยังลงมาไม่ถึง?" หยุนซานถามว่า

จื่อหยางเทียนจุนตอบว่า "ทัณฑ์สวรรค์กำลังเตือนหวู่ซวง ให้เตรียมตัวพร้อมสำหรับการข้ามผ่านการทดสอบนี้"

จิ่วเจี้ยนเซียนตกใจและถามว่า ："อะไรนะ ทัณฑ์สวรรค์สามารถเตือนผู้ที่จะผ่านการทดสอบได้เหรอ? ทำไมข้าไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน?"

จื่อหยางเทียนจุนหัวเราะ"ฮ่าฮ่า”และพูดว่า ：“เจ้าจะไปเปรียบกับหวู่ซวงได้ยังไง?"

โอ้ย ทำร้ายจิตใจจริง ๆ

จิ่วเจี้ยนเซียนบ่นอย่างหงุดหงิดว่า ："ไม่นึกเลยว่าทัณฑ์สวรรค์จะดีแบบนี้"

ผ่านไปสักพัก

"บูม!"

ร่างของเยี่ยหวู่ซวง ก็เหมือนดาบเทพ ฟันทะลุออกจากค่ายกลดาบพิทักษ์

กลดาบปกป้องนิกาย / ค่ายกลดาบพิทักษ์）极有可能会被天劫（สวรรค์ลงโทษ）毁掉。

หากเขายังข้ามการทดสอบอยู่ในค่ายกลดาบพิทักษ์ ทัณฑ์สวรรค์ก็จะโจมตีค่ายกลดาบพิทักษ์เป็นอันดับแรก ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ค่ายกลดาบพิทักษ์ก็อาจจะถูกทำลายโดยทัณฑ์สวรรค์

เยี่ยหวู่ซวงพุ่งออกจากค่ายกลดาบพิทักษ์ในทันที บนท้องฟ้าเหนือเก้าโลกเกิดพายุคลื่นและเมฆฝนรุนแรง ราวกับคลื่นทะเลพัดขึ้นมาถึงฟ้า สร้างกระแสคลื่นที่น่ากลัวและปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ทำให้รู้สึกขนลุก

เยี่ยหวู่ซวงเงยหน้าขึ้น มองดูเมฆฝน เขารู้สึกอึดอัดเหมือนจะขาดอากาศหายใจ

พลังของกฎแห่งสวรรค์ ไม่อาจประเมินค่าต่ำได้

"บูม!"

เยี่ยหวู่ซวงไม่กั๊กพลังอีกต่อไป พลังทั้งหมดถูกปล่อยออกมา ร่างกายของเขาดั่งมังกรเทพ แผ่พลังการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่

เขาจ้องมองไปที่ท้องฟ้า รอคอยการลงโทษจากทัณฑ์สวรรค์อย่างเงียบสงบ

บนพื้นดิน

"ความกดดันจากกฎแห่งสวรรค์น่ากลัวจริงๆ แม้ว่าจะมีค่ายกลดาบพิทักษ์คุ้มครอง แต่ข้ามีความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าถ้าข้าต้องเผชิญกับการลงโทษจากทัณฑ์สวรรค์นี้ ข้าอาจจะตายอย่างแน่นอน" นางฟ้าไป๋ฮวาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ

"เจ้าจะไม่ตายหรอก" เยี่ยชิวกล่าว

"ทำไม?" นางฟ้าไป๋ฮวาถามด้วยความสงสัย

เยี่ยชิวยิ้มและตอบว่า ："กฎแห่งสวรรค์จะเมตตาเจ้า เพราะเจ้าคือผู้หญิงของข้า"

นางฟ้าไป๋ฮวายังไม่ได้พูดอะไร แต่หยุนซีกลับพูดขึ้นมาว่า ："พี่เย่ว์เอ้อร์ฟังดูสิ ปากของผู้ชายคนนี้หวานขึ้นทุกวันแล้วนะ ไม่รู้ว่าในอนาคตจะมีสาวๆกี่คนที่ถูกเขาหลอกให้ตกหลุมรัก"

เยี่ยชิวตอบว่า ："ข้าแค่พูดความจริง"

"แล้วข้าล่ะ?" หยุนซีถาม ："กฎแห่งสวรรค์จะเมตตาข้าไหม?"

เยี่ยชิวส่ายหัว ："ไม่เมตตา"

"ทำไมล่ะ?" หยุนซีถามอย่างตกใจ

นางฟ้าไป๋ฮวาก็รู้สึกแปลกใจ

เยี่ยชิวมองไปที่หยุนซีแล้วพูดว่า ："เพราะเจ้าสวยเกินไป แม้แต่กฎแห่งสวรรค์ก็อิจฉา"

"ฮ่าๆๆ..." หยุนซีหัวเราะจนตัวโยก

เยี่ยชิวมองไปที่หยุนซีอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ภูเขาไม่สูงเกินไป ไม่อย่างนั้นคงเสี่ยงกับแผ่นดินไหว

"ฉังเซิง เจ้าบอกว่าข้าสวย กฎแห่งสวรรค์อิจฉาข้า หมายความว่าพี่เย่ว์เอ้อร์ไม่สวยใช่ไหม?"

พอหยุนซีพูดจบ นางฟ้าไป๋ฮวามองไปที่เยี่ยชิว ดวงตาของนางดูเย็นชา

แน่นอนว่า นี่คือคำถามที่เสี่ยงตาย

ถ้าเยี่ยชิวตอบไม่ได้ หรือคำตอบไม่ถูกต้อง สิ่งที่รอเขาอยู่คือพายุฝนกระหน่ำ

แม่สาวน้อย กล้าสร้างหลุมให้ข้าตกหลุม ดูสิว่าข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไร

เยี่ยชิวมองไปที่หยุนซีแล้วพูดว่า ：“คำถามนี้ ข้าไม่ตอบได้ไหม?”

“ไม่ได้!” หยุนซีและนางฟ้าไป๋ฮวาตอบพร้อมกัน

หยุนซีพูดต่อว่า ：“จำเป็นต้องตอบ”

“เอาหล่ะ!” เยี่ยชิวพูดว่า ：“ซีเอ๋อร์ ความสวยของเจ้าทำให้กฎแห่งสวรรค์อิจฉา ส่วนเย่ว์เอ้อร์น่ะ กฎแห่งสวรรค์ไม่อิจฉานาง แต่ชายทั่วโลกจะอิจฉาข้า”