บทที่ 2268 ท่านสามี ข้าคิดถึงท่าน

ที่หน้าประตูห้องประชุมของนิกายดาบชิงอวิ๋น สี่เซียนกระบี่มองที่ตัวอักษรบนระฆังฟ้าดินด้วยความตกใจ หลังจากนั้นเริ่มสรรเสริญเยี่ยชิวอย่างบ้าคลั่ง

จิ่วเจี้ยนเซียนกล่าวว่า: "คุณชายเยี่ย ขอแสดงความยินดีที่ท่านขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในรายชื่อมังกร"

ฉีเจี้ยนเซียนกล่าวว่า: "คุณชายเยี่ยมีพรสวรรค์ที่เหมาะสมกับจักรพรรดิ นี่คือความโชคดีของนิกายดาบชิงอวิ๋น และยังเป็นความโชคดีของโลกฝึกเซียนทั้งหมดด้วย"

ชูเจี้ยนเซียนกล่าวว่า: "คุณชายเยี่ยขึ้นอันดับหนึ่งในรายชื่อมังกร มีพรสวรรค์ที่จะเป็นจักรพรรดิในอนาคต ต้องสามารถขึ้นสู่การบรรลุถึงจักรพรรดิเซียนได้ในที่สุด"

ฮว่าเจี้ยนเซียนก็กล่าวตามว่า: "คุณชายเยี่ยมีรูปลักษณ์สง่างาม อัจฉริยะและมีความสามารถในการฝึกตนจนถึงขั้นสูงสุดในช่วงวัยหนุ่ม ตามที่ข้าคิดไม่ถึงพันปี ท่านจะกลายเป็นจักรพรรดิผู้ทรงพลัง..."

เยี่ยชิวพูดด้วยสีหน้าเศร้า: "สี่ท่านเซียนกระบี่ การติดอันดับไม่ใช่เรื่องดีเลยขอรับ..."

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "แค่ชื่อเสียงเล็กๆ น้อยๆ จะนำมาซึ่งปัญหานับไม่ถ้วน คิดถึงแล้วก็ปวดหัว"

"เจ้าของของระฆังฟ้าดิน ก็ไม่รู้ว่าใคร สวรรค์เอ๊ย นี่มันไม่ใช่การหลอกลวงข้าหรอกเหรอ?"

หยุนซานกล่าวว่า: "เยี่ยฉังเซิง ในเวลานี้เจ้ายังสามารถรักษาความสงบได้ ข้ารู้สึกพอใจมาก"

"จริงๆแล้ว เกียรติยศมันเหมือนดาบสองคม มันสามารถทำให้ผู้ที่ติดอันดับเป็นที่สนใจของทุกคน แต่ก็จะนำปัญหามาสู่ผู้ที่ติดอันดับนั้นด้วย"

"ในอนาคตคงจะมีคนมาท้าทายเจ้าหลายคน คงต้องระมัดระวังให้มาก"

เยี่ยชิวพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ขอบคุณคำเตือนจากท่านพ่อตา ข้าจะระวังให้ดี"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า:"แม้ว่าระฆังฟ้าดินจะไม่ได้เผยความลับของเยี่ยชิวทั้งหมด แต่ก็ได้เผยออกมาพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นโอกาสสูงสุดของภูเขาอมตะ หรือโชคชะตาของเผ่าปีศาจและเผ่ามนุษย์ รวมถึงร่างอมตะตลอดกาล ทั้งหมดนี้จะนำปัญหามาสู่เจ้า"

"บางคนอาจจะท้าทายเจ้าด้วยชื่อเสียง หากเขาสามารถเอาชนะเจ้าได้ เขาก็จะกลายเป็นอันดับหนึ่งในรายชื่อมังกร"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: "บางคนจะหมายตาทรัพย์สมบัติที่อยู่กับเจ้า เพื่อทรัพย์สมบัติ พวกเขาจะไม่ลังเลที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา"

"ยังมีบางคนที่อาจจะกลัวร่างกายและโชคชะตาของเจ้าจนต้องลงมือทำร้ายเจ้า พยายามจะกำจัดเจ้าให้สิ้นก่อนที่เจ้าจะเติบโตขึ้น"

เขาย้ำเตือนด้วยความห่วงใยว่า: "ดังนั้นตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เยี่ยชิว เจ้าต้องระมัดระวังทุกเรื่อง และระวังตัวอยู่เสมอ อย่าเชื่อใจใครง่ายๆ และต้องปกป้องตัวเองให้ดี"

เยี่ยชิวพยักหน้าอีกครั้งแล้วกล่าวว่า: "ข้าจะทำตามที่ท่านบอกขอรับ"

ในขณะนี้ เขารู้สึกหงุดหงิดมาก

หากไม่ใช่เพราะระฆังฟ้าดิน ที่ทำให้เขาถูกจัดอันดับเป็นที่หนึ่งในรายชื่อมังกรและเปิดเผยข้อมูลบางอย่างของเขาต่อสาธารณะ เขาคงจะสามารถหลบซ่อนตัวและค่อยๆ เพิ่มพูนความสามารถได้ แต่จากตอนนี้เป็นต้นไป เขาจะต้องเผชิญกับปัญหานับไม่ถ้วน

คนอยู่ที่บ้านสบายดี แต่ปัญหามาก็มาเอง

มันเหมือนกับภัยที่ไม่ได้คาดคิดเลย!

......

ในเวลาเดียวกัน

ที่บางแห่งในมณฑลกลาง ร้านเหล้าขนาดเล็ก

บนหลังคา

หลงผู้ซ่ามองที่ตัวอักษรบนระฆังฟ้าดิน ด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป

"อันดับหนึ่ง เยี่ยฉังเซิง? ข้ามหาวิธีฝึกตนจนถึงขั้นสูงสุด? เหอะ ไอ้คนบ้า นี่มันฝึกตนได้เร็วเกินไปหรือเปล่า!"

"แล้วไอ้พระเจ้าชั่วนั้นทำไมอันดับถึงอยู่ก่อนข้าล่ะ? อะไรทำให้มันมีสิทธิ์?"

จากนั้นในดวงตาของหลงผู้ซ่าก็มีประกายเย็นยะเยือกแวบผ่าน

"เยี่ยฉังเซิง เจ้ารอให้ข้าเถอะ วันหนึ่งข้าจะมาล้างแค้นให้เจ้าแน่นอน!"

"แล้วก็เทพชั่วนั่น ข้าจะเอากระดูกของเจ้ามา!"

ข้างๆ

วิญญาณที่เหลือของจักรพรรดิหยินหยางจ้องมองที่ข้อมูลของเยี่ยชิว ดวงตาของเขาลึกและไม่สามารถเข้าใจได้

"เจ้าหนูที่ชื่อเยี่ยฉังเซิงนี่น่ะ ดันได้โชคชะตาของเผ่าปีศาจครบถ้วนและครึ่งหนึ่งของโชคชะตาเผ่ามนุษย์จริงๆ ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเลย!"

"ถึงขนาดได้โอกาสสูงสุดจากภูเขาอมตะมาอีก ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับการยอมรับจากคนนั้นแล้ว"

"ร่างอมตะตลอดกาล..."