บทที่ 2270 องค์หญิงหนิงอัน

เมื่อได้ยินคำพูดของโจวอู่หวัง ฮ่องเต้ต้าโจวก็ตกตะลึง

หาคนที่อัปลักษณ์ที่สุดมาแต่งงานกับเยี่ยฉังเซิงหรือ?

นี่มันไม่ใช่การทำให้เขาขุ่นเคืองใจหรือ?

ฮ่องเต้ต้าโจวขมวดคิ้วสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย แล้วถามว่า "ท่านปู่ ทำไมถึงต้องทำเช่นนี้?"

ตามลำดับญาติและสายเลือดแล้ว โจวอู่หวังคือปู่แท้ๆของฮ่องเต้ต้าโจว

โจวอู่หวังแสดงท่าทีไม่พอใจแล้วกล่าวว่า "ก็เพราะเจ้าเต๋าจอมเจ้าเล่ห์นั่น บัดซบ! มันกล้าเล่นงานข้า"

"ตอนแรก ข้าเห็นว่าเยี่ยฉังเซิงมีพรสวรรค์อันล้ำเลิศ และโชควาสนาหนุนส่ง จึงอยากดึงเขามาเป็นพวก และนั่นทำให้ข้ามีความคิดเรื่องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์"

"แต่เจ้าเต๋านั่นกลับมองออกถึงแผนของข้า มันเลยทำข้อตกลงแทนเยี่ยฉังเซิงและแลกเปลี่ยนสัญญาหมั้นกับข้า หลังจากเรื่องจบลงข้าถึงเพิ่งรู้ว่า เยี่ยฉังเซิงเต็มไปด้วยศัตรูรอบด้าน ข้าจึงคิดจะเอาสัญญาหมั้นคืนมา แต่เจ้าเต๋าจอมเจ้าเล่ห์กลับขู่ข้าว่า ถ้าข้ากล้าแย่งสัญญาหมั้นกลับไป เขาจะประกาศต่อสาธารณชนว่าเยี่ยฉังเซิงเป็นศิษย์สายตรงของข้า"

"ข้าอายุเกือบหมื่นปีแล้ว กลับถูกเจ้าเต๋าจอมเจ้าเล่ห์เล่นงาน ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห"

"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ เจ้าสั่งให้อู่เชียนฟานเชิญเยี่ยฉังเซิงมาที่ต้าโจว แล้วก็ให้ลูกสาวที่อัปลักษณ์ที่สุดของเจ้าแต่งงานกับเขา"

"ฆ่าเขาไม่ได้ ข้าก็ยังทำให้เขารู้สึกแย่ได้ไม่ใช่หรือ?"

ฮ่องเต้ต้าโจวมีสีหน้าลำบากใจแล้วกล่าวว่า "ท่านปู่ ทำเช่นนี้เกรงว่าจะไม่เหมาะสม"

"ข้าเชิญเยี่ยฉังเซิงมาต้าโจว เพื่อหวังจะเป็นมิตรกับเขา หากให้ลูกสาวที่อัปลักษณ์ที่สุดแต่งงานกับเขา นี่ไม่เท่ากับเป็นการล่วงเกินเขาหรือ?"

"อีกอย่าง ต่อให้ข้าทำตามที่ท่านต้องการ ก็ทำไม่ได้"

โจวอู่หวังสงสัยว่า "ทำไม?"

ฮ่องเต้ต้าโจวกล่าวด้วยความจนใจว่า "เพราะข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว"

"อะไรนะ?" โจวอู่หวังตกตะลึง

ฮ่องเต้ต้าโจวกล่าวว่า "ท่านปู่คงไม่ทราบ ข้ามีองค์ชายยี่สิบเอ็ดคน แต่มีลูกสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น"

"ข้าก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร อยู่ๆก็มีองค์ชายยี่สิบเอ็ดคน กว่าจะมีลูกสาวหนึ่งคน"

"และหลังจากมีลูกสาวคนนี้แล้ว บรรดาชายาของข้าก็ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก"

เป็นไปได้หรือ?

โจวอู่หวังถามว่า "เช่นนั้น ลูกสาวคนนั้นคือบุตรคนสุดท้องของเจ้า?"

ฮ่องเต้ต้าโจวพยักหน้า "ใช่แล้ว"

"นางชื่ออะไร?"

"หนิงอัน!"

โจวอู่หวังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "หนิงอันเป็นบุตรสาวคนเดียวของเจ้า นางจะไม่ถูกตามใจจนเสียคนหรือ?"

"ไม่หรอก" ฮ่องเต้ต้าโจวตอบ "ท่านปู่คงไม่ทราบ หนิงอันเป็นเด็กที่เชื่อฟังตั้งแต่เล็ก นางมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด เมื่อแรกเกิด ก็เกิดปรากฏการณ์ฟ้าดินที่นกนานาชนิดบินมารวมตัวกัน"

"นอกจากนี้ นางยังขยันหมั่นเพียรศึกษาเล่าเรียน และฝึกฝนวิชา ตั้งแต่อายุยังน้อยก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นสตรีผู้มีความสามารถโด่งดังในจงโจว"

"ในบรรดาบุตรหลายคนของข้า หนิงอันเป็นผู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุด และทำให้ข้าสบายใจที่สุด น่าเสียดาย..."

ฮ่องเต้ต้าโจวถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า "หากหนิงอันเกิดเป็นชายก็คงดี เช่นนั้นนางคงได้เป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปของต้าโจว นางมีความสามารถเพียงพอ"

โจวอู่หวังรู้สึกประหลาดใจ ไม่คาดคิดว่า ฮ่องเต้ต้าโจวจะประเมินหนิงอันไว้สูงเช่นนี้

ชั่วขณะหนึ่ง โจวอู่หวังก็เกิดความสนใจในตัวหนิงอันอย่างมาก

"หนิงอันอยู่ที่ไหน?" โจวอู่หวังกล่าว "เจ้าเรียกนางมา ข้าอยากดูว่านางยอดเยี่ยมอย่างที่เจ้าว่าหรือไม่?"

ฮ่องเต้ต้าโจวยิ้มเจื่อนแล้วกล่าวว่า "ท่านปู่ ท่านทำให้ข้าลำบากใจอีกแล้ว หนิงอันตอนนี้ไม่ได้อยู่ในต้าโจว"

"เมื่อหนิงอันอายุเก้าขวบ ท่านอาจารย์ได้มาที่ต้าโจวด้วยตนเอง และรับบุตรสาวข้าไปยังสถาบันจี้เซีย เพื่อเป็นศิษย์สายตรงของท่าน"

"หลังจากนั้น หนิงอันจะกลับมาเพียงครั้งเดียวในช่วงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี"

โจวอู่หวังแสดงความประหลาดใจในดวงตา

เขารู้จักสถาบันจี้เซี่ยและท่านอาจารย์ดี ไม่คาดคิดว่าหนิงอันจะได้รับเลือกเป็นศิษย์สายตรงของท่านอาจารย์ แสดงว่าฮ่องเต้ต้าโจวไม่ได้โกหก หนิงอันยอดเยี่ยมมาก หรืออาจจะยิ่งกว่าที่ฮ่องเต้ต้าโจวกล่าวไว้อีก

"แต่ว่า..."

ฮ่องเต้ต้าโจวเปลี่ยนเรื่องแล้วกล่าวว่า "เดือนหน้า ท่านปู่จะได้พบกับหนิงอัน"

"เดือนหน้าหนิงอันจะมีอายุครบสิบแปดปี ข้าตั้งใจจะจัดงานฉลองวันเกิดให้กับนาง และหาคู่ครองที่เหมาะสมให้ด้วย"

โจวอู่หวังขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า "เพิ่งจะสิบแปดปี จะรีบร้อนไปไหน?"