บทที่ 2299 อ่อนโยนหน่อย ได้ไหม?​​​​​​​​​​​​​​​​

วันที่สอง

ยามเช้า

แสงอาทิตย์ส่องกระทบหน้าต่าง ทำให้เกิดจุดแสงสีทองกระจายอยู่บนพื้นห้อง

เยี่ยชิวค่อยๆ ตื่นขึ้นมา รู้สึกว่าศีรษะยังคงมึนงง

เขากำลังจะยกมือขึ้นนวดขมับ แต่จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่ามีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาจากข้างกาย

เขานึกว่าเป็นหยุนซี ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงเอี้ยวตัวโอบเอวบางนั้นไว้ แล้วลูบไล้ขึ้นไปตามทางที่คุ้นเคย จนไปถึงยอดเขาลูกหนึ่ง

"เอ๊ะ ทำไมเล็กจัง?"

เยี่ยชิวตระหนักทันทีว่า คนในอ้อมกอดไม่ใช่หยุนซี และไม่ใช่นางฟ้าไป๋ฮวา

เพราะขนาดรูปร่างจื่อของผู้หญิงสองคนนี้ เขารู้ดี

"แล้วคนในอ้อมกอดฉันคือใคร?"

เยี่ยชิวค่อยๆ ชะโงกหน้าไปดูเงียบๆ แล้วร่างก็สะดุ้งโหยง

ลู่หลัว!

ทำไมถึงเป็นเธอล่ะ?

เด็กสาวคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

ทันใดนั้น เยี่ยชิวรู้สึกเหมือนคนทำผิดที่มีจิตใจไม่สงบ เขามองไปรอบๆ อย่างตื่นตระหนก แต่ไม่เห็นนางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซี ใจที่เครียดของเขาจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"ผมไม่ได้ทำอะไรเกินเลยกับลู่หลัวใช่ไหม?"

เยี่ยชิวคิดแล้ว ค่อยๆ เลิกผ้าห่มขึ้นดู ทันใดนั้น รอยเลือดสดบนผ้าปูที่นอนก็ปรากฏแก่สายตา

"โอ้แม่เจ้า!"

เยี่ยชิวตกตะลึง

"บ้าเอ๊ย เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

"ทำไมผมถึงได้นอนกับเธอล่ะ?"

"มันช่างเหลือเชื่อ ผมต้องทบทวนให้ดี"

เยี่ยชิวหลับตาลง เริ่มนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

เมื่อคืนนี้ เขาดื่มเหล้ากับจื่อหยางเทียนจุนและคนอื่นๆ จนดึก แล้วเข้ามาที่ห้องของหยุนซี เอากันสองยกกับนางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซี

จากนั้นนางฟ้าไป๋ฮวาก็ทำอาหารมาเต็มโต๊ะ พวกเขากินและดื่มไปพร้อมกัน

เยี่ยชิวยังจำได้ชัดเจนว่า นางฟ้าไป๋ฮวาป้อนอาหารให้เขา หยุนซีป้อนเหล้าให้เขา เขากอดทั้งสองไว้ข้างๆ สองมือยุ่งอย่างมีความสุข

จากนั้น ศีรษะของเขาก็เริ่มมึนงงมากขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากนั้น นางฟ้าไป๋ฮวาป้อนน้ำซุปให้เขาสองชาม แล้วพาเขาไปนอนกับหยุนซี

ในตอนนั้นเยี่ยชิวเมาจากแอลกอฮอล์ ร่างกายร้อนผิดปกติ ในใจเหมือนมีเปลวไฟกำลังลุกไหม้ อยากเอากันอีกครั้ง

"พวกเธอผลักผมออก บอกว่าจะไปอาบน้ำก่อน หลังจากนั้นในความงัวเงีย ซีเอ๋อร์ดูเหมือนจะกลับมา ผมจึงกระโจนเข้าใส่..."

เยี่ยชิวสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

"หรือว่า คนที่ผมกระโจนใส่ไม่ใช่ซีเอ๋อร์ แต่เป็นลู่หลัว?"

เยี่ยชิวทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืนในหัวอย่างละเอียด และพบช่องโหว่หลายจุด

"ไม่ถูกนะ ดึกดื่นค่ำคืนแบบนั้น ทำไมลู่หลัวถึงมาที่ห้องของซีเอ๋อร์ได้?"

"และเย่ว์เอ้อร์กับซีเอ๋อร์ก็อาบน้ำอยู่ในห้องไม่ใช่หรือ? ถ้ามีคนเข้ามา พวกเธอจะไม่รู้ได้อย่างไร?"

"เมื่อรู้ว่าผมกระโจนใส่ผิดคน ทำไมพวกเธอถึงไม่ห้ามล่ะ?"

"เมื่อคืนดื่มเหล้าของไอ้แก่ไปตั้งเยอะ ผมก็ไม่มีอาการมึนหัว แต่พอดื่มเหล้าเทพเพียงไหเดียว ก็มึนงงไปหมด นี่แสดงว่าเหล้ามีปัญหา"

"หรือว่าเย่ว์เอ๋อร์ใส่ยาในเหล้า?"

"ไม่ใช่ ผมมีภูมิต้านทานพิษ ถึงใส่ยาก็ไม่มีผลกับผม"

"แล้วซุปที่เย่ว์เอ๋อร์ต้ม ทำไมยิ่งดื่มร่างกายยิ่งร้อน..."

เยี่ยชิวคิดไปคิดมา สุดท้ายก็มีข้อสรุปเพียงอย่างเดียว เรื่องนี้เป็นการวางแผนของนางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซี

ความรู้สึกของลู่หลัวที่มีต่อเขา ที่จริงเยี่ยชิวรู้มานานแล้ว แต่เพราะลู่หลัวเป็นสาวใช้ของนางฟ้าไป๋ฮวา ด้วยความสัมพันธ์นี้ ลู่หลัวจึงไม่เคยเข้าหาเขาก่อน

เยี่ยชิวก็เพราะนางฟ้าไป๋ฮวา จึงตั้งใจหลีกเลี่ยง ไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับลู่หลัว

เขาชอบสาวสวย แต่ก็ไม่ใช่ว่าเห็นสาวสวยแล้วจะกระโจนเข้าใส่โดยไม่คิด