บทที่ 2359 สั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศทาง

เจ้าวัวต้าลี่กล่าวว่า " ท่านอาจารย์ ท่านวางใจเถอะ ไม่ว่าใครจะมาหาเรื่อง วัวเฒ่าจะทำให้มันมาแล้วกลับไม่ได้อีก "

ทันใดนั้น หนานกงเสี่ยวเสี่ยว และนักพรตทงเสินทั้งหกก็มองเยี่ยชิวด้วยสายตาแปลก ๆ

ชายร่างใหญ่นั่นถึงกับเรียกเจ้าแห่งศาลาว่าท่านอาจารย์ งั้นก้หมายความ เจ้าแห่งศาลาคือมหาอำนาจขั้นสุดยอดหรอกหรือ?

ก็ใช่อยู่ ถ้าไม่ใช่สุดยอดมหาอำนาจ แล้วจะสามารถฆ่าปราชญ์ได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?

แต่เขายังหนุ่มขนาดนี้...

จริงด้วย คนที่มีพลังยุทธ์สูงส่งสามารถกลับเป็นหนุ่มเป็นสาว และคงความอ่อนเยาว์ไว้ได้ตลอดไป

ดูเหมือนว่า เจ้าแห่งศาลาจะต้องเป็นสัตว์ประหลาดเก่าแก่ที่ฝึกฝนมาหลายพันปีแน่ ๆ

หนานกงเสี่ยวเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะถามว่า " เจ้าแห่งศาลา ท่านอายุเท่าไหร่แล้ว? ”

เยี่ยชิวตอบว่า " ยี่สิบกว่า "

อะไรนะ?

นักพรตทงเสินทั้งหกตกใจจนตาแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า ยี่สิบกว่าเจ้าแห่งศาลาท่านจริงจังใช่ไหม?

ยี่สิบกว่าปีก็สามารถฆ่าปราชญ์ได้อย่างง่ายดาย เชี้ย เมื่อเทียบกับเจ้าแห่งศาลาแล้ว พวกเรามันก็แค่พวกไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

หนานกงเสี่ยวเสี่ยวก็ตกใจเช่นกัน ยี่สิบกว่าปีก็เก่งขนาดนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว!

" จริงสิ ไอ้เด็กเปรต เอาโทเค็นที่ลุงซูให้แกมาให้ข้ายืมหน่อยได้ไหม? " อมตะฉางเหมยพูดขึ้นมาทันที

" จะเอาโทเค็นไปทำอะไร? " เยี่ยชิวถาม

อมตะฉางเหมย หัวเราะคิกคักพลางพูดว่า " ข้าเพิ่งเคยมาเมืองหลวงของต้าโจวเป็นครั้งแรก ข้าอยากจะเดินเที่ยวให้ทั่ว ๆ ถ้าเกิดเจอเรื่องยุ่งยากอะไร มีโทเค็นของลุงซูอยู่ด้วยบางทีอาจจะช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้บ้าง "

เยี่ยชิว หยิบโทเค็นออกมากำลังจะยื่นให้อมตะฉางเหมย

" เดี๋ยว! "

หนานกงเสี่ยวเสี่ยวกล่าวว่า " เจ้าแห่งศาลา ขอข้าดูโทเค็นนี้หน่อยได้ไหม? "

เยี่ยชิว ยื่นโทเค็นให้หนานกงเสี่ยวเสี่ยว

หนานกงเสี่ยวเสี่ยว รับไปดูแล้วพูดอย่างสงสัยว่า " แปลกจัง โทค็นนี้มาอยู่ในมือเจ้าแห่งศาลาได้อย่างไร? "

เยี่ยชิวตอบว่า " มีคนให้ข้ามา "

หนานกงเสี่ยวเสี่ยว คืนโทเค็นให้เยี่ยชิวแล้วพูดว่า " โทเค็นนี้เป็นโทเค็นประจำตัวของจูเฉียน ผู้นำองครักษ์วังหลวงแห่งต้าโจว "

เยี่ยชิว รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ลุงจูเป็นถึงผู้นำองครักษ์วังหลวงเลยเหรอ?

อมตะฉางเหมยกล่าวว่า " ไอ้เด็กเปรต ถ้าลุงจูเป็นผู้นำองครักษ์วังหลวงแห่งต้าโจว แล้วคุณหนูโหรวล่ะมีฐานะอะไร? หรือว่านางเป็นคนในราชวงศ์? "

" คุณหนูโหรวอะไร? " หนานกงเสี่ยวเสี่ยวถาม

อมตะฉางเหมยหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า " ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร "

พอพูดจบก็แย่งโทเค็นมาจากมือเยี่ยชิวแล้วพูดว่า " ไอ้เด็กเปรตข้าออกไปเดินเล่นก่อนนะ "

" ไอ้แก่ รักษารูปลักษณ์หน่อยนะ อย่าไปซ่องโสเภณีล่ะ " เยี่ยชิวพูดจบก็หัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้

เชี้ยเอ๋ย ไอ้แก่นี่จะมีรูปลักษณ์อะไรได้!

ในเวลานั้นเอง—

" โครม! "

จู่ๆ เสียงฟ้าร้องก็ดังกึกก้อง ตามมาด้วยฝนเลือดที่เทกระหน่ำลงมา

ปราชญ์ดับสิ้น สวรรค์พิโรธ

ความเคลื่อนไหวนี้ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนในต้าโจวตื่นตกใจ

พระราชวังต้าโจว

" รีบไปตรวจสอบดูว่าปราชญ์คนไหนที่เสียชีวิตแล้ว? "

บนบัลลังก์มังกร จักรพรรดิต้าโจวขยับขมับพลางพูด การคัดเลือกราชบุตรเขยยังไม่ทันจะเริ่ม ก็มีปราชญ์เสียชีวิตเสียแล้ว นี่ไม่ใช่ลางดีเลย

จากนั้น จักรพรรดิต้าโจวก็ถามขันทีข้างกายว่า

" ทางองค์ชายรองมีข่าวคราวบ้างไหม? "

ขันทีตอบว่า " กราบทูลฝ่าบาท ทางองค์ชายรองยังไม่มีข่าวคราวพ่ะย่ะค่ะ "