ตอนที่ 2365
บทที่ 2367 ข่มขู่จักรพรรดิ
October 21, 2026
“อะไรนะ เยี่ยฉังเซิงไม่สนใจจะเป็นราชบุตรเขยของต้าโจว?”
สีหน้าของฮ่องเต้แห่งต้าโจวชะงักทันที
นั่นหมายความว่า แผนการของเขาและเสด็จปู่จะล้มเหลวอย่างนั้นหรือ?
แม้แต่โจวอู่หวังก็ขมวดคิ้วมุ่น
เขามองเห็นศักยภาพของเยี่ยฉังเซิงอย่างแจ่มชัด ชายผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย หากปล่อยให้เวลาผ่านไปอีกหน่อย มีความเป็นไปได้สูงที่จะบรรลุขั้นจักรพรรดิเซียน
ยิ่งไปกว่านั้น บนอันดับมังกรก็เคยกล่าวไว้ว่า เยี่ยฉังเซิงมีคุณสมบัติของจักรพรรดิอย่างแท้จริง
หากเยี่ยฉังเซิงกลายเป็นราชบุตรเขยของต้าโจว แล้ววันหนึ่งสามารถบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนได้ ต้าโจวย่อมรุ่งเรืองเป็นหมื่นปีแน่นอน
จากนั้นโจวอู่หวังก็มองไปยังอมตะชางเหม่ยด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำ“บนโลกนี้ยังมีคนที่ไม่อยากเป็นราชบุตรเขยของต้าโจวด้วยรึ? ใครจะเชื่อล่ะ!”
“เจ้าหมอนี่ ข้าขอเตือนไว้ อย่ามาตบตาพวกเราให้มากนัก ไม่งั้นข้าจะอัดเจ้าให้เละ”
อมตะชางเหม่ยหัวเราะ “ที่ท่านพูดมาน่ะถูก ถ้าเป็นคนธรรมดา การได้เป็นราชบุตรเขยของต้าโจวถือเป็นการเหยียบก้าวขึ้นฟ้าในพริบตา ครองความมั่งคั่งล้นหลาม…แต่ไอ้เด็กเปรตนี่มันคนธรรมดารึ?”
“ท่านเองก็เคยเจอเขา คงเห็นแล้วว่าเขาเปี่ยมด้วยโชควาสนา อัจฉริยะเหนือยุค ไม่อาจหาใครเปรียบได้”
“ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเป็นบุตรเทพคนแรกของนิกายดาบชิงอวิ๋นอีกด้วย”
ฮ่องเต้ต้าโจวถึงกับตกใจ “เยี่ยฉังเซิงเป็นบุตรเทพคนแรกของนิกายดาบชิงอวิ๋น? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?”
อมตะชางเหม่ยว่า “ท่านอยู่แต่ในต้าโจว มันห่างจากตงฮวงไกลมาก อีกทั้งตำแหน่งบุตรเทพคนแรกของเขาก็เพิ่งจะประกาศเมื่อไม่นานนี้ คนทั่วไปยังไม่รู้ มีแต่คนใกล้ตัวเขาเท่านั้นแหละที่รู้”
คำพูดของเขาบ่งบอกชัดเจนว่า—ข้าเป็นคนใกล้ตัวไอ้เด็กเปรตนั่นเอง
“จริง ๆ แล้ว ไอ้เด็กเปรตยังไม่อยากรับตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ”
“แต่ผู้อาวุโสจื่อหยางและประมุขหยุนซาน กลัวว่าเขาจะเจอปัญหาเวลาท่องไปข้างนอก จึงบังคับให้เขารับตำแหน่งบุตรเทพคนแรกของนิกายดาบชิงอวิ๋นไว้”
“ผู้อาวุโสจื่อหยาง ชื่อนี้ท่านคงเคยได้ยิน? เขาคือผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายดาบชิงอวิ๋น เป็นยอดฝีมือระดับเตรียมจักรพรรดิ”
“และเขาก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับไอ้เด็กเปรต—เด็กนั่นเรียกเขาว่าท่านอาจารย์”
อะไรนะ!
ทั้งโจวอู่หวังและฮ่องเต้ต้าโจวถึงกับตาเบิกโพลง
ยอดฝีมือระดับเตรียมจักรพรรดิเป็นท่านอาจารย์ของเยี่ยชิว?
แม่เจ้า…เส้นสายแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
อมตะชางเหม่ยเห็นสีหน้าตกตะลึงของทั้งสองก็แกล้งหัวเราะ
“เฮ้อ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกท่านไม่รู้เรื่องนี้?”
“เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ข้ายังรู้เลย แล้วพวกท่านเป็นไปได้ยังไงถึงไม่รู้?”
เวร…นี่มันอวดกันชัด ๆ!
โจวอู่หวังหงุดหงิด
“เยี่ยฉังเซิงไม่ยอมเป็นราชบุตรเขย คงเพราะเขายังไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์ขนาดไหน”
“ข้าบอกไว้ก่อน ถ้าเขายอมรับตำแหน่งนี้ ข้าจะมอบสมบัติมากมายและทรัพยากรฝึกตนแบบนับไม่ถ้วนให้เขา!”
ยังไม่ทันพูดจบ อมตะชางเหม่ยก็หลุดหัวเราะออกมา
“สมบัติกับทรัพยากรฝึกตน?”
“ท่านนี่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับไอ้เด็กเปรตเลยจริง ๆ”
“นิกายดาบชิงอวิ๋นครองตงฮวงอยู่ตอนนี้ ท่านว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับผู้อาวุโสจื่อหยาง เขาจะขาดแคลนสมบัติหรือทรัพยากรฝึกตนได้ยังไง?”
“เอ่อ…” โจวอู่หวังถึงกับพูดไม่ออก
ฮ่องเต้ต้าโจวรีบเปลี่ยนเรื่อง “คุณชายเยี่ยยังอยู่ในวัยหนุ่มเลือดร้อน คงจะชอบสตรีงามเป็นธรรมดา ข้าบอกตามตรง บุตรีของข้าอยู่อันดับสองในลำดับเทพสวรรค์ เป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของต้าโจว อีกทั้งยังมีพรสวรรค์โดดเด่น เป็นถึงหญิงอัจฉริยะอันดับหนึ่งของจงโจว”
อมตะชางเหม่ยว่า “จริงอยู่ ไอ้เด็กเปรตชอบผู้หญิงงาม แต่เขาไม่จำเป็นต้องเป็นราชบุตรเขยของต้าโจวถึงจะได้หญิงงามมาเคียงข้าง”
“ข้าเดินทางมากับเขาจากโลกมนุษย์จนเข้าสู่โลกฝึกเซียน เรื่องของเขาข้ารู้ดี”