ตอนที่ 2420
บทที่ 2422 กลั่นยาด้วยมือเปล่า
October 21, 2026
จูเก๋อเจาหยางชูเม็ดยาวิญญาณสามเม็ดขึ้นด้วยสีหน้าเปี่ยมความมั่นใจบนใบหน้าอันเยาว์วัย
“อะไรกัน! เร็วขนาดนี้ก็กลั่นสำเร็จแล้วหรือ?”
“ไม่เสียแรงที่เป็นปรมาจารย์ยาอัจฉริยะจริงๆ!”
“เร็วเกินไปแล้ว!”
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นจากฝูงชน ทุกคนรีบแหงนหน้ามอง ก็เห็นเม็ดยาวิญญาณในมือของจูเก๋อเจาหยางสามเม็ดกำลังส่องประกายสีเขียวใสภายใต้แสงอาทิตย์
หนึ่งในนั้นมีลายวิญญาณหกเส้น
อีกเม็ดมีลายวิญญาณเจ็ดเส้น
และเม็ดสุดท้ายมีถึงแปดเส้น!
ทุกคนเห็นแล้วก็อดกลั้นหายใจด้วยความตะลึง
“โอ้โห! เม็ดยาวิญญาณระดับสวรรค์สามเม็ด!”
“หนึ่งเม็ดระดับสวรรค์ขั้นต้น หนึ่งเม็ดขั้นกลาง อีกเม็ดขั้นสูง!”
“สุดยอดจริงๆ กลั่นได้ถึงสามเม็ดในเวลาแค่นี้ เกินมนุษย์ไปแล้ว!”
“ต้องยอมรับเลยว่า เส้นทางการกลั่นยา เด็กคนนี้พรสวรรค์สูงลิบ!”
“แค่เด็กอายุเท่านี้ ก็เป็นปรมาจารย์ยาระดับสวรรค์แล้ว ต่อไปจะไปได้ไกลแค่ไหนกัน?”
“ไม่แน่ว่าอีกไม่นาน เขาอาจกลั่นยาระดับนักบุญได้ด้วยซ้ำ!”
“หากมีอำนาจใดได้ตัวจูเก๋อเจาหยางไป หนทางก็ต้องเปิดกว้างขึ้นมากแน่นอน!”
เสียงซุบซิบดังกระหึ่ม
เว่ยอู่ซินมีสีหน้าตกตะลึง กล่าวเสียงต่ำว่า “ไม่นึกเลยว่า เจ้าเด็กนี่จะกลั่นยาเก่งขนาดนี้”
ขันทีประจำวังที่ยืนอยู่ข้างหลังกล่าวว่า “หากองค์ชายสามารถดึงตัวจูเก๋อเจาหยางมาอยู่ใต้อาณัติได้ ในอนาคตต้าฝเว่ยจะมีปรมาจารย์ยาระดับนักบุญที่อายุน้อยที่สุด”
เว่ยอู่ซินถอนหายใจเบาๆ “ข้าก็รู้เช่นนั้น แต่น่าเสียดาย เขาเป็นศิษย์ของฟูจื่อ เกรงว่าไม่น่าจะยอมรับใช้ข้า”
ขันทีหัวเราะเบาๆ “อย่าทรงกังวลพ่ะย่ะค่ะ รอให้พระองค์รวมศูนย์อำนาจทั่วจงโจวได้ก่อน แล้วชักจูงด้วยเหตุผลและน้ำใจ ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะไม่สยบ”
เว่ยอู่ซินพยักหน้าเบาๆ
อีกด้านหนึ่ง
ฉินเจียงกับฉินเหอก็กำลังสนทนากันเสียงเบา
“แม้จูเก๋อเจาหยางจะยังเยาว์ แต่เขาเป็นคนที่ใช้งานได้แน่” ฉินเจียงพูดขึ้น
ฉินเหอก็เห็นด้วย “พรสวรรค์ด้านการกลั่นยาเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง เป็นบุคคลที่มีค่าเสียดายที่ไม่ใช่คนของต้าฉี่ยนเรา”
“ไม่เป็นไร” ฉินเจียงพูดต่อ “กลับถึงบ้าน ข้าจะกราบทูลพี่จักรพรรดิ พี่เรารักคนมีความสามารถมากนัก ต้องหาทางดึงตัวมาแน่นอน”
ฉินเหอพยักหน้า “แต่เขาเป็นศิษย์ของฟูจื่อ เกรงว่าจะไม่ง่าย”
ฉินเจียงหัวเราะเบาๆ “ทุกคนล้วนมีจุดอ่อน ขอแค่หาจุดนั้นให้เจอ ข้าไม่เชื่อว่าจะดึงมาไม่ได้
“จูเก๋อเจาหยางยังเยาว์ อีกทั้งหยิ่งทะนง ต้องการสร้างชื่อในจงโจวแน่นอน จุดนี้แหละคือจุดเข้าถึง
“อีกอย่าง เขาชอบหนิงอัน แสดงว่าเขาหลงสาวงาม หากยอมรับใช้ต้าฉี่ยนของเรา จะให้เขาเลือกหญิงงามคนไหนไปแต่งงานก็ยังได้
“ที่เขาชอบหนิงอัน ก็เพราะในสถาบันจี้เซียแทบไม่มีสาวงาม
“จากประสบการณ์ของข้า พวกหนุ่มๆวัยนี้ ชอบสาวรุ่นใหญ่มากกว่าสาวใสๆ แบบหนิงอันอีก พวกเราก็สามารถจัดหาตามที่เขาชอบได้เช่นกัน
“ยิ่งไปกว่านั้น พี่จักรพรรดิของเราก็ให้ความสำคัญกับผู้มีความสามารถเสมอ หากพระองค์ไปสถาบันจี้เซียด้วยตนเองเพื่อเข้าเฝ้าฟูจื่อ และใช้หลายวิธีควบคู่กัน ข้าไม่เชื่อว่าจะดึงเขามาไม่ได้”
ฉินเหอเบิกตากว้าง “วิธีนี้ดีจริงๆ”
ฉินเจียงปรายตามองจักรพรรดิต้าโจวที่นั่งบนอัฒจันทร์ แล้วเอ่ยอย่างเย้ยหยัน “ช่างเป็นคนแก่ที่เลอะเลือน หากเป็นข้า จะรีบยกหนิงอันให้จูเก๋อเจาหยางแต่งไปแล้ว”
“ด้วยศักยภาพของเขา อีกไม่นานก็จะกลายเป็นปรมาจารย์ยาระดับนักบุญ
“หากเขาได้แต่งหนิงอันไป ยังจะไม่ซื่อสัตย์สุดหัวใจหรือ?”
“แต่เขากลับอยากยกหนิงอันให้เยี่ยฉังเซิง ช่างโง่งมเสียจริง”