ตอนที่ 2436
บทที่ 2438 ผู้ช่วยพิเศษ
October 21, 2026
ภายในสถานีส่งสาร
ในห้องที่แสงสลัว
เว่ยอู่ซินถามว่า “ขันทีวัง เจ้าคิดอย่างไรกับข้อเสนอของชินเจียงที่จะรวมมือและสังหารเยี่ยฉังเซิง?”
ขันทีวังตอบว่า “ชินเจียงมาที่ต้าโจวเพื่อชิงตำแหน่งลูกเขย บัดนี้เขาเสียโอกาสนั้นไปแล้ว จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาต้องการให้เยี่ยฉังเซิงตาย”
“เขาพูดถูก ถ้าเยี่ยฉังเซิงกลายเป็นลูกเขยของต้าโจว ด้วยพรสวรรค์ของเขา อีกไม่นานต้าโจวจะระดมกำลังเข้าโจมตีต้าเฉียนและต้าเว่ย เมื่อถึงตอนนั้น ชาติของเราจะต้องเผชิญกับการทำลายล้าง”
“ไม่ว่าจะมองอย่างไร เยี่ยฉังเซิงก็ต้องตาย”
เว่ยอู่ซินขมวดคิ้ว “แต่ข้าสงสัยว่าชินเจียงไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด เขาคงมีแผนการอื่น”
ขันทีวังถาม “ฝ่าบาท ท่านหมายถึงสิ่งที่เขาต้องการไฟพิเศษระดับสวรรค์หรือ?”
เว่ยอู่ซินพยักหน้าเล็กน้อย “อืม”
ขันทีวังกล่าวว่า “ถึงแม้ไฟพิเศษระดับสวรรค์จะหายาก แต่เมื่อพิจารณาจากสถานะของมันแล้ว การได้มาซึ่งมันไม่น่าจะยาก”
“ในความคิดของข้า คำขอของเขาเป็นเพียงการเสแสร้ง เพื่อแสดงให้ท่านเห็นว่าเขาไม่สนใจลูกเขยของโจวต้าอีกต่อไปแล้ว”
“เป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือ การเป็นพันธมิตรกับเราและใช้กำลังของเรากำจัดเยี่ยฉังเซิง”
เว่ยอู่ซินครุ่นคิด “ถึงอย่างนั้น การฆ่าเยี่ยฉังเซิงก็เป็นสิ่งสำคัญที่สุด”
“พี่น้องตระกูลชินนั้นแข็งแกร่งมาก เราน่าจะใช้ประโยชน์จากพวกเขา”
“แค่สงสัยว่า...…ชินเจียงจะรับมือกับนักเต๋าเฒ่าที่อยู่เคียงข้างเยี่ยฉังเซิงได้จริงหรือ?”
ทันทีที่พูดจบ
“ชินเหอกำลังมา!” ขันทีวังประกาศอย่างกะทันหัน
เว่ยอู่ซินเปิดประตูและพบชินเหอกำลังก้าวเดินเข้าไปในลานบ้าน
“เจ้ากลับมาทำไม?” เว่ยอู่ซินถามพลางขมวดคิ้ว
ชินเหอประกาศว่า “ข้ามาแจ้งแก่เจ้า นักเต๋าเฒ่าข้างเยี่ยฉังเซิงถูกจับตัวมาแล้ว”
“ทำไมจับตัวได้เร็ว?” เว่ยอู่ซินตกตะลึง
ชินเหอแสยะยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง “เต๋าเฒ่านั่นเพิ่งมาถึงสุดยอดขั้นทงเสิน การจับกุมเขาเป็นเรื่องง่ายๆ”
นั่นหมายความว่าอย่างไร?
สุดยอดขั้นทงเสินเหรอ?
เจ้ารู้หรือไม่ว่า ข้าก็อยู่สุดยอดขั้นทงเสินเช่นกัน!
ชินเหอกล่าวต่อ “พี่สี่ได้นัดพบกับเยี่ยฉังเซิงที่ป่าไผ่ม่วงนอกเมืองในคืนนี้”
“พี่สี่ของฉันกล่าวว่า เนื่องจากเป้าหมายของเราตรงกัน เขาจึงหวังว่าสหานเว่ยจะทุ่มเทอย่างเต็มที่ในเรื่องนี้”
“ก่อนเที่ยงคืน เราต้องวางตาข่ายที่ไม่อาจหลบหนีได้ในป่าไผ่ม่วง เพื่อให้แน่ใจว่าเยี่ยฉังเซิงจะตายโดยไม่มีหลุมศพฝัง”
เว่ยอู่ซินกล่าวว่า “เข้าใจแล้ว”
“ลาก่อน เจอกันคืนนี้” ชินเหอประสานมือโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วเดินจากไป
เว่ยอู่ซินมองร่างของชินเหอที่กำลังถอยหนี สายตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเย็นชา
ขันทีวังหัวเราะเบาๆ ที่อยู่ข้างๆ “ชินเหอมีประสิทธิภาพมาก จับตัวนักเต๋าเฒ่าคนนั้นได้อย่างรวดเร็ว”
เว่ยอู่ซินกล่าวว่า “ชินเหอนัดพบเยี่ยฉังเซิงตอนเที่ยงคืน หมายความว่าเขาต้องส่งข่าวถึงเยี่ยฉังเซิงทันทีหลังจากจับนักเต๋าเฒ่าคนนั้นได้แล้ว ขันทีวัง เจ้าไม่เห็นมีอะไรน่าสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือ?”
“ฝ่าบาทหมายความว่าชินเจียงรีบร้อนเกินไป เสี่ยงต่อการทำให้ศัตรูตื่นตัวหรือ” ขันทีวังถาม
เว่ยอู่ซินยิ้มเยาะ “บางทีเป้าหมายของชินเจียงอาจเป็นการเตือนศัตรู”
“เจ้าลองคิดดูสิ ถ้าเจ้าเป็นเยี่ยฉังเซิง แล้วเพื่อนสนิทของเจ้าถูกลักพาตัว เจ้าจะทำอย่างไร”
ขันทีวังตอบว่า “แน่นอน ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเขา”
เว่ยอู่ซินกล่าวว่า “เยี่ยฉังเซิงไม่ใช่คนโง่ เขาต้องรู้ว่าการลักพาตัวนั้นมีจุดประสงค์เพื่อล่อลวงเขาให้ติดกับดัก”
“ดังนั้น เขาจึงมีแนวโน้มสูงที่จะแจ้งข่าวแก่จักรพรรดิต้าโจวและขอความช่วยเหลือจากโจวอู่หวัง”
“เจ้าลองนึกภาพดูสิ ถ้าเราไปที่ป่าไผ่ม่วงตอนเที่ยงคืน แล้วจักรพรรดิต้าโจวและโจวอู่หวังลงมือพร้อมกัน เราจะต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบไหน?”
สีหน้าของขันทีวังหม่นหมอง “กับดักมรณะ?”
“ใช่ กับดักมรณะ!” เว่ยอู่ซินกล่าว “รอดูก่อนเถอะ ถ้าฉันจำไม่ผิด ชินเจียงคงไม่โผล่มาที่ป่าไผ่ม่วงคืนนี้หรอก จริงๆ แล้วเขาอาจจะไม่ได้ออกไปจากเมืองด้วยซ้ำ”