บทที่ 2455 หนิงอันเฝ้ารักษ์

กลางดึกสงัด

ในพระราชวังต้าโจว

เวลานี้แสงไฟสว่างไสวไปทั่ว

หลังจากที่ฮ่องเต้ต้าโจวพาเยี่ยชิวและพวกกลับถึงพระราชวังแล้ว ก็ทรงมีพระบัญชาให้ลุงจูเรียกขุนนางฝ่ายบุ๋นและขุนนางฝ่ายบู๊สำคัญๆ จำนวนหลายสิบนายของต้าโจวมายังที่นี่ เมื่อได้ยินว่าต้าเว่ย บุกมาถึงเมืองหลวงของต้าเฉียนแล้ว ขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ตกตะลึง

" ไม่น่าเป็นไปได้เลยต้าเฉียนแม้จะมีกำลังประเทศไม่เท่าต้าโจวของเรา แต่ก็ถือว่าสูสีกับต้าเว่ย ทำไมถึงพ่ายแพ้ราบคาบได้เร็วขนาดนี้? "

" เพียงแค่สองวันก็เสียเมืองไปร้อยกว่าเมือง แม่ทัพนายกองของต้าเฉียนทำอะไรกันอยู่? หาความสุขสำราญหรือไง? "

" หลายปีก่อน ข้าเคยปะทะกับแม่ทัพหลักหลายคนของต้าเฉียน ฝีมือการจัดทัพของพวกเขาแข็งแกร่งมาก ทำไมถึงพ่ายแพ้เร็วขนาดนี้? "

" นานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครสามารถบุกมาถึงเมืองหลวงของต้าเฉียนได้? เว่ยอ๋องทำได้อย่างไร? "

" ข้าเคยศึกษาเรื่องของเว่ยอ๋องผู้นี้แม้จะมีความทะเยอทะยานที่จะรวมจงโจวให้เป็นหนึ่งเดียว แต่ก็ไม่ใช่ผู้มีปัญญาเฉลียวฉลาดอย่างแท้จริง หรือว่าราชครูของต้าเว่ยเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด? "

" เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! จิ้นปิงหยุนมีความปรารถนาสูงสุดคืออยากเห็นจงโจวสงบสุข นางไม่มีทางบุกโจมตีต้าเฉียนก่อนอย่างแน่นอน "

" แต่ว่าองค์ชายรองกล่าวว่า เว่ยอ๋องนำทัพนับล้านมา หากจิ้นปิงหยุนไม่มอบอำนาจทางการทหารให้ เว่ยอ๋องจะระดมกำลังทัพขนาดนี้ได้อย่างไร? "

" ต้าเฉียนกำลังจะถูกทำลายแล้ว พวกข้าเพิ่งจะได้รับข่าว เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ "

" ข้าว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลังอะไรบางอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นต้าเฉียน คงไม่แพ้เร็วขนาดนี้? "

" ... "

ขุนนางทั้งบุ๋นทั้งบู๊ทั้งหลาย ถกเถียงกันอย่างเมามัน

การหารือเพื่อเผชิญหน้ากับสงคราม

เนิ่นนาน

" เงียบ! " บนบัลลังก์ทองคำขันทีเฒ่ากล่าวเสียงดัง

ทันใดนั้นเอง ภายในตำหนักก็เงียบสงัด

ฮ่องเต้ต้าโจวกล่าวว่า " เรื่องราวก็เป็นดังนี้ พวกเจ้าทุกคนก็ทราบแล้ว ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาในยามดึกดื่นเช่นนี้ ก็เพื่อจะถามว่าตอนนี้ต้าโจวของข้าควรจะทำอย่างไรต่อไป? "

" พวกเจ้าไม่ต้องเกรงใจ แสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่ "

ทันใดนั้น บรรดาขุนนางก็เริ่มพูดทีละคน

" ฝ่าบาท กระหม่อมเสนอว่า ให้รีบสั่งการทหารชายแดนเตรียมพร้อมอย่างเข้มงวด หากเว่ยอ๋องยกทัพมา พวกข้าก็จะตอบโต้เต็มกำลัง "

" เว่ยอ๋องมีจิตใจที่ชั่วร้ายเหมือนหมาป่า เป็นที่รู้กันทั่วโลก ต่อไปเขาจะต้องจัดการกับต้าโจวของพวกข้า กระหม่อมเสนอว่า ในขณะที่เว่ยอ๋องกำลังโจมตีต้าเฉียน ะวดข้าควรจะโจมตีกลับไป โจมตีเมืองหลวงของต้าเว่ย "

" ฝ่าบาท เมื่อจงโจวเกิดสงครามแล้ว ต้าโจวของพวกข้าไม่สามารถอยู่เฉยได้ กระหม่อมคิดว่า ควรใช้โอกาสนี้ทำศึกตัดสิน เพื่อรวมจงโจวให้เป็นหนึ่งเดียว "

" ... "

กลุ่มขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ผลัดกันพูด แต่ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาทุกคนสนับสนุนการทำสงคราม ส่วนเรื่องการขอเจรจาสันติ ไม่มีใครเสนอเลยแม้แต่คนเดียว

สิ่งนี้ทำให้เยี่ยชิวประหลาดใจเล็กน้อย

" ราชวงศ์ใดก็ตาม หากเป็นเช่นต้าโจวที่มีความคิดเป็นหนึ่งเดียวจากบนลงล่าง การจะไม่รุ่งเรืองนั้นเป็นเรื่องยาก "

" ท่านพ่อตาของข้าผู้นี้ มีวิธีการที่เก่งกาจจริงๆ! "

ฮ่องเต้ต้าโจวประทับบนบัลลังก์มังกรแล้วกล่าวว่า " ข้อเสนอของพวกเจ้าทุกอย่างข้าได้ยินแล้วข้าอยากจะถามพวกเจ้าว่า หากต้าเว่ยทำลายต้าเฉียนเสร็จแล้ว และยกทัพมาพวกเขาจะโจมตีต้าโจวจากที่ใด? "

แม่ทัพผมขาวสูงอายุคนหนึ่งก้าวออกมา พูดด้วยเสียงหนักแน่นว่า " ฝ่าบาท ต้าเว่ยต้องการโจมตีต้าโจวย่อมต้องมาจากสองที่ "

" หนึ่งคือ ด่านเยี่ยนหนาน !"

"สองคือ ด่านหู่เหลา !"

ขุนนางรอบข้างพยักหน้าพร้อมกัน ทุกคนเห็นด้วยกับการคาดการณ์ของแม่ทัพผู้นี้

ฮ่องเต้ต้าโจวกล่าวถามว่า " นายพลหลี่ ข้าถามเจ้าว่าสองด่านนี้ ต้าเว่ยจะเลือกโจมตีที่ใด? "

นายพลหลี่กล่าวว่า " กระหม่อมคิดว่า หากต้าเว่ย โจมตี ทางเลือกแรกคือด่านเยี่ยนหนานรองลงมาคือด่านหู่เหลา "

" ด่านเยี่ยนหนาน โจมตีง่าย เมื่อเปิดได้แล้ว ด้านหลังเป็นที่ราบโล่ง ทัพใหญ่สามารถเคลื่อนพลตรงไปถึงเมืองหลวงของต้าโจวของพวกข้าได้เลย "