บทที่ 2479 ในห้องของราชครูมีผู้ชายอยู่

เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยไปหาโรงเตี๊ยมในเมืองหลวงของต้าเว่ยเพื่อเข้าพัก หลังจากได้ห้องแล้ว เยี่ยชิวก็หยิบวงแหวนอากาศหลายวงออกมาโยนให้อมตะชางเหม่ย

“หินวิญญาณหนึ่งร้อยล้านที่เจ้าให้ข้ามา อยู่ที่นี่ทั้งหมด” เยี่ยชิวกล่าว

อมตะชางเหม่ยกลัวว่าเยี่ยชิวจะเปลี่ยนใจ จึงรีบเก็บวงแหวนอากาศขึ้นมา แล้วจึงถามว่า “พูดมาเถอะไอ้เด็กเปรต เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร?”

เยี่ยชิวหัวเราะ “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ามีเรื่องให้เจ้าทำ?”

อมตะชางเหม่ยเบ้ปากแล้วกล่าวว่า “ข้าอยู่ข้างกายเจ้ามานานขนาดนี้ ข้าเข้าใจนิสัยของเจ้าดี หากไม่ใช่เพราะอยากให้ข้าช่วยทำงาน เจ้าจะคืนหินวิญญาณให้ข้าได้อย่างไร?”

“พูดมาเถอะ ว่าอยากให้ข้าทำอะไรกันแน่?”

เยี่ยชิวกล่าว “เจ้าออกไปสืบดูหน่อยว่า ก่อนที่เว่ยอ๋องจะยกทัพออกมา มีเรื่องพิเศษอะไรเกิดขึ้นในเมืองหลวงของต้าเว่ยหรือไม่”

อมตะชางเหม่ยถาม “เจาะจงไปที่อะไร?”

เยี่ยชิวกล่าว “เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจิ้นปิงหยุนจะดีที่สุด”

“แน่นอน เจ้าจะสืบเรื่องอื่นๆ ที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงของต้าเว่ยด้วยก็ได้”

“ข้าอยากจะรู้ให้แน่ชัดว่า เหตุใดเว่ยอ๋องถึงยกทัพออกมาอย่างกะทันหัน?”

“ได้เลย ข้าจะไปทำเดี๋ยวนี้” อมตะชางเหม่ยพูดจบก็เดินออกไป

ประตูเพิ่งจะปิดลง อมตะชางเหม่ยก็ผลักประตูเปิดออกอีกครั้ง หัวของเขาโผล่เข้ามาจากด้านนอก

“ยังมีอะไรอีก?” เยี่ยชิวถาม

อมตะชางเหม่ยหัวเราะฮิฮิ “ไอ้เด็กเปรต เรื่องที่เจ้าสั่ง ข้าจะช่วยเจ้าทำให้สำเร็จ แต่เจ้าอย่าลืมนะ หากมีโอกาส เจ้าต้องช่วยข้าเอาปลาไม้นั่นมาให้ได้”

“ก็ได้ รีบไปเถอะ!” เยี่ยชิวเร่ง

หลังจากอมตะชางเหม่ยจากไป เยี่ยชิวก็เริ่มคิดว่า จะทำอย่างไรจึงจะสามารถโน้มน้าวจิ้นปิงหยุนได้?

จิ้นปิงหยุนคือราชครูแห่งต้าเว่ย แม้จะถูกกักบริเวณอยู่ในหอเด็ดดาว แต่นางก็ย่อมรู้เรื่องราวต่างๆ มากมาย

เยี่ยชิวรู้ดีว่า ตราบใดที่เขาสามารถโน้มน้าวจิ้นปิงหยุนได้ เขาก็จะสามารถรู้ความลับของเว่ยอ๋องได้ และรวมถึง…

ที่มาของกองกำลังพิเศษในมือของเว่ยอ๋อง!

แต่น่าเสียดายที่การสนทนาก่อนหน้านี้ เยี่ยชิวไม่บรรลุเป้าหมาย

จิ้นปิงหยุนดูเหมือนจะมีความกังวลอยู่ในใจ และนางก็เป็นผู้หญิงที่ฉลาดและมีเหตุผล

เมื่อผู้หญิงมีเหตุผลขึ้นมาแล้ว จะน่ากลัวยิ่งกว่าผู้ชายเสียอีก

วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับผู้หญิงที่มีเหตุผล คือการคุยเรื่องความรู้สึกกับนาง เพราะเมื่อผู้หญิงตกอยู่ในห้วงรักแล้ว สติปัญญาของนางก็จะลดลงอย่างรวดเร็ว

พูดตามตรงแล้ว หากเขาสามารถจัดการกับจิ้นปิงหยุนได้จริงๆ ก็จะเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจอย่างยิ่ง

ผู้ที่มีพลังระดับนักบุญใหญ่

หญิงงามอันดับหนึ่งของต้าเว่ย

ยังเป็นพระมเหสีอีก…

แค่คิดก็เร้าใจแล้ว

แต่น่าเสียดายที่สถานการณ์ในจงโจวเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เยี่ยชิวไม่มีเวลาไปคุยเรื่องความรู้สึกกับจิ้นปิงหยุนเลย

“จิ้นปิงหยุนไม่ใช่คนที่รับมือง่ายๆ เลย!”

ยิ่งเยี่ยชิวคิด เขาก็ยิ่งปวดหัว

สิ่งนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงหลินจิงจื้อ

“หากพี่หลินอยู่ข้างกายข้าคงจะดี ด้วยความฉลาดและไหวพริบทางอารมณ์ของพี่หลิน นางต้องช่วยข้าคิดหาวิธีโน้มน้าวจิ้นปิงหยุนได้อย่างเป็นแน่”

เวลาผ่านค่อยๆ ผ่านไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

อมตะชางเหม่ยก็กลับมา

“เจ้าสืบอะไรมาได้บ้าง?” เยี่ยชิวรีบถาม

อมตะชางเหม่ยกล่าว “ข้าสืบมาได้ว่า การยกทัพของเว่ยอ๋องในครั้งนี้เป็นการกระทำที่กะทันหันอย่างมาก”

“กะทันหันขนาดที่แม้แต่พ่อค้าหลวงที่คอยส่งเสบียงอาหารให้กองทัพในเมืองก็ไม่รู้เรื่อง จนกระทั่งกองทัพยกออกไปแล้ว พ่อค้าหลวงเหล่านั้นถึงได้รับข่าว”

“แต่เว่ยอ๋องก็ไม่ได้สั่งให้พวกเขาเตรียมเสบียงอาหารให้กองทัพ ซึ่งหมายความว่า เว่ยอ๋องตั้งใจที่จะโจมตีและยึดเมืองต่างๆ เพื่อปล้นชิงเสบียงอาหารตั้งแต่แรกแล้ว”