บทที่ 255 ทักทายหัวหน้า

เสียงดังกระหึ่ม มาจากด้านนอกเข้ามาในห้องโถง

"เด็กคนนี้มีพี่น้องหลายคนจริง ๆ เหรอ?"

ประธานหยางเงยหน้าขึ้น และมองไปที่เยี่ยชิว เพียงเพื่อเห็นว่าเยี่ยชิวมองเขาด้วยรอยยิ้มเพียงครึ่งเดียว

"ฮึ่ม เขาเป็นแค่หมอตัวเล็ก ๆ ทำไมต้องเก๊กด้วย?" ประธานหยางแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา ชี้ไปที่บอดี้การ์ด แล้วสั่ง "ออกไปดูสิ"

"ครับ"

บอดี้การ์ดตอบรับ และวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ทันทีที่เขาไปถึงประตู บอดี้การ์ดหันกลับมาทันที และวิ่งกลับด้วยความตื่นตระหนก เขาพูดกับประธานหยาง "เกิดเรื่องแล้วครับ เกิดเรื่องแล้ว..."

"หุบปาก!"

ประธานหยางขัดจังหวะบอดี้การ์ดด้วยน้ำเสียงหยาบคาย และดุเขาด้วยใบหน้าดุร้ายว่า "บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าตกใจเมื่อมีเกิดเรื่อง สงบสติอารมณ์เมื่อเจอเรื่องใหญ่หน่อย แม้ว่าภูเขาไท่ซานจะถล่มลงมาต่อหน้านาย นายก็ต้องสงบสติอารมณ์ ทำไมนายไม่รู้จักจำ?"

บอดี้การ์ดลังเล "ประธานหยาง ผม..."

"บอกมา ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?"

"ข้างนอกมีคนมากมาย" บอดี้การ์ดพูดอย่างกังวล "ประธานหยางครับ โปรดออกไปดูหน่อยเถอะ"

ประธานหยางไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้ และพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ "มีกี่คน? มีคนเหมือนฉันเยอะไหม?"

"ประธานหยางครับ คนจากภายนอกมีมากกว่าคุณ อย่างน้อยก็มีหลายร้อยคนเลยครับ..."

"อะไรนะ!" ประธานหยางลุกขึ้นยืนทันที จ้องมองไปที่บอดี้การ์ด แล้วถามว่า "นายแน่ใจรึยังว่าดูมาถูกแล้ว?"

"ผมดูไม่ผิดแน่" บอดี้การ์ดกล่าวว่า "ประธานหยาง ถ้าคุณไม่เชื่อก็ออกไปดูเองเถอะครับ"

ประธานหยางเหลือบมองเยี่ยชิว และพบว่าเยี่ยชิวยังคงมองเขาด้วยรอยยิ้มครึ่ง ๆ ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่มีความสุขมาก

"ฉันจะออกไปดูก่อน"

ประธานหยางก้าวไปที่ประตู

"ฉันก็จะไปเหมือนกัน" จางลี่ลี่รีบจับมือประธานหยางแล้ว เดินตามเขาออกไป

บอดี้การ์ดของประธานหยาง และพนักงานจากแผนกขายออกไปพร้อมกันเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก?

แต่เมื่อคนเหล่านี้เดินออกจากห้องโถง พวกเขาถึงกับต้องอ้าปากค้าง

นอกแผนกการขาย มีชายในชุดดำจำนวนนับไม่ถ้วนยืนอยู่รอบ ๆ แผนกขาย เท่าที่ตาเห็น

ไม่ใช่แค่ไม่กี่ร้อยคน แต่อย่างน้อยสองพันคน!

พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยความมืดมิด ราวกับกองทัพที่กำลังกดดันอาณาเขต

ยิ่งไปกว่านั้น คนเหล่านี้ล้วนตัวสูงและแข็งแกร่ง และไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยุ่งตั้งแต่แรกเห็น

"โอ้พระเจ้า คนพวกนี้เป็นใครกัน?"

"ทำไมถึงรู้สึกเหมือนเป็นคนในโลกใต้ดินเลยล่ะ?"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

พนักงานในแผนกการขายไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน และใบหน้าของพวกเขาก็ซีดลงด้วยความหวาดกลัว

ประธานหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย และกำลังจะถามตัวตนของชายชุดดำเหล่านี้ แต่ทันใดนั้น ก็มีเสียงรถยนต์คำราม

ทันใดนั้น ชายชุดดำทุกคนแยกตัวออกจากเป็นสองฝั่งอย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกทางให้รถคันนั้น

วินาทีถัดมา มายบัคมูลค่าหลายสิบล้าน ได้หันมาหยุดที่ประตูแผนกการขาย

ทันใดนั้น มีรถคันที่สองปรากฏขึ้น นั่นคือ เมอร์เซเดส-เบนซ์

คันที่สามคือเมอร์เซเดส-เบนซ์

คันที่สี่เป็นเมอร์เซเดส-เบนซ์อีกคัน

คันที่ห้า คันที่หก คันที่เจ็ด...

ภายในไม่กี่นาที รถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์หลายร้อยคันได้ปรากฏตัวขึ้น และเข้าแถวบนถนนด้านนอก

บนทางหลวง ผู้คนที่สัญจรไปมาทั้งหมดต่างตกตะลึง

"โอ้พระเจ้า นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นรถหรูมากขนาดนี้เลยนะ!"

"มีเหตุการณ์สำคัญอะไรในตงหูเหรอ?"

"เป็นไปได้ไหมที่หัวหน้าคณะรัฐมนตรีจากเมืองหลวงมาที่ตงหูเทียนเซี่ยเพื่อตรวจสอบอะไรบางอย่าง?"

"เป็นไปได้จริง ๆ ฉันได้ยินมาว่าเจ้านายของตงหูเทียนเซี่ยมีภูมิหลังที่ดีมาก"

ผู้สัญจรผ่านไปมากล่าวว่า "ไม่ใช่การตรวจสอบของรัฐมนตรีอย่างแน่นอน"

"ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ?"

ผู้สัญจรไปมากล่าวว่า "ตามธรรมเนียมปฏิบัติ เมื่อรัฐมนตรีไปตรวจสอบสถานที่แห่งหนึ่ง เขาจะไม่นั่งรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ แต่จะนั่งคอสเตอร์นอกจากนี้ เขาจะมีเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นคนสำคัญร่วมเดินทางด้วย"