บทที่ 2550: บุกเชิงรุก

หลินต้าหนiaoตัดสินใจทันที พูดว่า: ไหนๆ พี่คนรองก็ย้ำหนักแน่นว่าไม่ให้เราไปหูเหลากวน งั้นเราก็ไปนครหลวงเว่ยกัน

ช่วยพี่ใหญ่ที่แนวหน้าไม่ได้ ก็ไปถล่มรังของเว่ยหวาง ช่วยพี่ใหญ่จากแนวหลัง

นี่เรียกว่าอะไร? พี่น้องสามัคคีกัน อะไรก็สู้ไหว

ม่อเทียนจียังมีแววกังวล พูดว่า: ถึงจิ้นปิงหยุนจะออกจากนครหลวงเว่ยไปแล้ว แต่พี่อย่าลืมนะ นครหลวงเว่ยยังมีองครักษ์ทองคำอยู่

เท่าที่ผมรู้ องครักษ์ทองคำพวกนั้นฝีมือไม่ธรรมดา ผู้บัญชาการยิ่งเป็นยอดฝีมือระดับเซียน

พี่หลินต้าหนiao หรือจะลองคิดอีกที ผมยังรู้สึกว่าไปนครหลวงเว่ยเสี่ยงเกินไป

หลินต้าหนiaoไม่แยแส พูดว่า: กลัวบ้าบออะไร! ด้วยพลังการต่อสู้ของเรา เดี๋ยวนี้จะท้าชนพวกระดับเซียนก็ไม่มีปัญหา

พี่ใหญ่กับพี่คนรองยังสู้ข้ามขั้นได้ เราจะทำไม่ได้หรือไง?

อีกอย่าง ตอนนี้ผมได้ครอบครองศาสตราจักรพรรดิหนึ่งชิ้นกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์หนึ่งตัว เอาชีวิตรอดสบาย

จิตวิญญาณแห่งอาวุธรีบผสมโรง: ถูกต้องเลย

ม่อเทียนจียังห่วง: แต่ว่า—

เลิกแต่ทว่าเถอะ หลินต้าหนiaoทำท่าเป็นผู้ใหญ่สอนน้อง พูดว่า: เทียนจี วันนี้พี่ชายจะสอนบทเรียนให้สักบท ผู้ชายทำอะไรก็ต้องเด็ดขาด ไม่งั้นลังเลไม่ตัดสินใจ สุดท้ายจะโดนความวุ่นวายเล่นงาน

ตามพี่มาอย่างมั่นใจ เราจะไปทำเรื่องใหญ่ที่นครหลวงเว่ย ให้ชื่อกระฉ่อนทั่วหล้า

อีกไม่นาน คนทั้งโลกจะเรียกเราสองคนว่า คู่วีรบุรุษผู้เกรียงไกร!

จิตวิญญาณแห่งอาวุธบ่นเงียบๆ ว่า ที่จริงก็ขี้ขลาดขั้นเทพต่างหาก

พี่หลินต้าหนiao เรื่องนี้อย่าชักช้า รีบออกเดินทางเถอะ! จิตวิญญาณแห่งอาวุธกลัวจะเกิดเหตุพลิกผัน จึงเร่งหลินต้าหนiao

เทียนจี ไปกัน! หลินต้าหนiaoพูดว่า: ด้วยความเร็วของเราตอนนี้ ไม่กี่วันก็ถึงนครหลวงเว่ย

จิตวิญญาณแห่งอาวุธชะงัก ต้องใช้หลายวัน... กว่าพวกคุณจะไปถึง เกรงว่าศึกชี้ขาดที่หูเหลากวนคงจบไปก่อนแล้ว อีกทั้งมันยังแอบหวังให้หลินต้าหนiaoตายไวๆ จะได้หลุดพ้นจากเขา

คิดได้ดังนั้น จิตวิญญาณแห่งอาวุธจึงพูดว่า: พี่หลินต้าหนiao รู้ไหม หมูมังกรเร็วมากนะ

ถ้าขี่หมูมังกร จากที่นี่ อย่างช้าไม่กี่ชั่วยามก็ถึงนครหลวงเว่ย

อ๋อ? หลินต้าหนiaoถามหมูมังกร: เจ้าหมูน้อย จิตวิญญาณแห่งอาวุธพูดถูกไหม?

อืมฮึ~ หมูมังกรพยักหน้า

ดีสุดๆ หลินต้าหนiaoพูดอย่างตื่นเต้น: เทียนจี รีบขึ้นมา เราจะไปถล่มรังของเว่ยหวาง

ม่อเทียนจีจนใจ ต้องกระโดดขึ้นหลังหมูมังกร

ฟึบ!

ง้าวเทพสงครามหดเล็กลงอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งเข้าไปในศีรษะของหลินต้าหนiao เพราะหลินต้าหนiaoกำลังมุ่งหน้าไปหาที่ตาย มันเลยกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

เจ้าหมูน้อย ลุย!

พอหลินต้าหนiaoสั่ง หมูมังกรก็ทะยานขึ้นฟ้า พุ่งฉีกมิติ แล้วพาหลินต้าหนiaoกับม่อเทียนจีฝ่าช่องว่างมิติไป

โห ยังไม่ทันบรรลุเป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์ก็ฝ่าช่องว่างมิติได้แล้ว เจ้าหมูน้อย นายโคตรสุดยอด หลินต้าหนiaoอุทาน

ม่อเทียนจีก็ตกตะลึง เขาพบว่า ความเร็วของหมูมังกรดูจะเร็วกว่ายอดฝีมือระดับเซียนเสียอีก

นึกไม่ออกเลยว่าพอหมูมังกรบรรลุเป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์แล้ว ความเร็วจะน่ากลัวขนาดไหน

ไม่กี่ชั่วยามต่อมา

ทั้งสามก็มาถึงนครหลวงเว่ย

มองจากไกล นครหลวงเว่ยโอ่อ่าสง่างาม มโหฬารเกรียงไกร

กำแพงเมืองสูงชะลูดราวกับกำแพงที่ไม่มีวันทลาย ปกป้องความสงบของเมืองหลวงไว้

บนกำแพงเมือง ธงปลิวไสวประกาศศักดิ์ศรีและความทรงอำนาจของเมืองหลวง

ภายในเมืองหลวง พระราชวังเรียงรายซ้อนกัน หอคอยทับซ้อนเป็นชั้นๆ

หลังคาพระราชวังสีทองวิจิตรตระการตาเปล่งประกายในแดด ราวแสงศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างพระราชวัง ถนนกว้างสานเป็นตาข่าย พื้นหินมีเสียงกีบม้าดังเป็นระยะ ล้อรถกลิ้งไม่หยุด เผยให้เห็นความคึกคักและความรุ่งเรืองของเมืองหลวง