ตอนที่ 2579
บทที่ 2581: ถึงเวลาแล้ว, ตอบโต้!
October 21, 2026
ท่านผู้เฒ่าตู้หลงเลือกจบชีวิตตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเขาทำให้เว่ยหวางเดือดดาลจนขาดสติ
ในสายตาเว่ยหวาง การที่ท่านผู้เฒ่าตู้หลงฆ่าตัวตาย นั่นเท่ากับท้าทายอำนาจของเขา
“บังอาจนัก! ข้ายังมิได้สั่งให้เจ้าตาย กล้าฆ่าตัวตายเองรึ?”
ส่วนหยางปู๋ฝาน ภายในใจยิ้มกว้างเสียตั้งนานแล้ว
ท่านผู้เฒ่าตู้หลงตายแล้ว ตำแหน่งจอมทัพใหญ่ เขาจะยิ่งนั่งได้อย่างมั่นคง
ท่านลี่กงกงปลอบอยู่ข้างๆ กล่าวว่า: “องค์เว่ยหวาง การกระทำของท่านผู้เฒ่าตู้หลงคือยอมสละชีวิตเพื่อทัดทานเตือนสติท่านต่างหาก”
“นี่ไม่ใช่การสละชีวิตเพื่อทัดทานหรอก เห็นได้ชัดว่าเป็นการแสดงความไม่พอใจต่อเรา” เว่ยหวางตวาด “ศัตรูอยู่ตรงหน้า เขาในฐานะจอมทัพใหญ่ กล้าด่าว่าเราเป็นกษัตริย์งมงาย แล้วยังเลือกฆ่าตัวตายอีก แบบนี้ไม่ใช่ตั้งใจสั่นคลอนขวัญทหารหรือ?”
“ความชั่วช้าคิดคด จารึกเป็นม้วนก็ยังไม่หมด”
“ตู้หลง ไหนๆ เจ้าก็เลือกตายแล้ว ข้าจะให้เจ้าสูญสลายไม่เหลือซาก”
เว่ยหวางฟาดฝ่ามือเพียงครั้งเดียว ร่างของตู้หลงก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดทันที
“ครืน!”
เหนือเก้าสวรรค์ เสียงฟ้าคำรามระเบิดก้อง สายฝนโลหิตโปรยลงทั่วท้องนภา
ทหารและนายพลของแคว้นเว่ยพากันตะลึง ไม่มีใครคิดเลยว่าจอมทัพใหญ่จะตายไปจริงๆ
“รายงาน!”
ทันใดนั้น นายทหารคนหนึ่งเร่งรุดบินมา กราบทูลว่า: “กราบทูลองค์เว่ยหวาง กองทัพแคว้นโจวได้เข้าสู่หุบเขาแล้ว หากไม่เปิดฉากโจมตีตอนนี้จะไม่ทันการณ์”
เว่ยหวางตรัสสั่งทันที: “หยางปู๋ฝาน ข้ามอบอำนาจบัญชาการกองทัพใหญ่ให้เจ้า อย่าได้ทำให้เราผิดหวัง”
“ท่านอ๋องโปรดวางพระทัย ข้าพเจ้าจะช่วยท่านอ๋องกวาดล้างแคว้นโจวให้ราบคาบ” หยางปู๋ฝานพูดจบก็หันพุ่งไปยังหัวขบวน ตะโกนสั่ง: “บุกต่อไป!”
“ฆ่า——!” ทหารและนายพลนับแสนคำราม ชูอาวุธ พุ่งเข้าไปลึกสู่หุบเขาไล่สังหาร
เว่ยหวางด่ากราด: “ถ้าไม่ใช่ไอ้แก่ตู้หลงสั่งหยุดโจมตี ป่านนี้คงฆ่าทหารแคว้นโจวจนไม่เหลือซากแล้ว ทั้งหมดนี้โทษไอ้แก่นั่น ทำให้เราพลาดจังหวะทอง”
ท่านลี่กงกงเข้าไปเกลี้ยกล่อม: “องค์เว่ยหวาง โปรดเย็นพระทัยเถิด”
เว่ยหวางว่า: “ตู้หลงชราจนเลอะเทอะจริง เขาติดตามเราไปยึดต้าเฉียนจนสิ้นแล้ว เขาไม่รู้หรือว่าพวกเรายังมีไพ่ตายที่ยังไม่งัดออกมา?”
“แม้มันเดาถูกว่าแคว้นโจวซุ่มโจมตีในหุบเขา ก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนผลของศึกได้หรือ?”
“ในมือข้ายังมีไพ่ตายอีกใบ ใครเล่าจะต้านได้?”
“แคว้นโจวพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง นั่นบอกอะไร? บอกว่าดวงชะตาแคว้นโจวใกล้สิ้นแล้ว”
“แต่มันกลับถ่วงเวลาอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความคิดชั่วเช่นนี้ สมควรถูกประหาร!”
เว่ยหวางกล่าวมาถึงตรงนี้ ก็กำชับท่านลี่กงกงว่า: “คอยเฝ้าจับตาฮ่องเต้ต้าจโจวให้ใกล้ชิด วันนี้อย่างไรก็ห้ามปล่อยให้มันหนีหลุดมือ”
ท่านลี่กงกงหัวเราะเย็นเยียบ: “องค์เว่ยหวางวางพระทัยได้ ฮ่องเต้ต้าจโจวหนีไม่รอดแน่”
เว่ยหวางว่า: “สายลับที่เราปักแฝงไว้ในแคว้นโจวรายงานว่า โจวอู่หวังประทับอยู่ ณ พระราชวังต้าจูว มิได้ติดตามฮ่องเต้ต้าจโจวมาหูเหลากวน นี่เป็นข่าวดีสำหรับเรา”
“ครั้นบีบแคว้นโจวให้จนตรอกแล้ว ท่านลี่กงกงเจ้าลงมือเล่นงานฮ่องเต้ต้าจโจว ส่วนข้าจะลงมือสังหารเย่ฉางเซิง”
“ถ้าแคว้นโจวยังมียอดฝีมืออื่นๆ อีก ก็ปล่อยให้พระอริยะจัดการทั้งหมด”
“ข้าไม่เชื่อหรอกว่า ฮ่องเต้ต้าจโจวจะรอดตายได้ในวันนี้!”
ท่านลี่กงกงยิ้มพลางกล่าวว่า: “เพียงรอวันนี้กวาดล้างศัตรูให้สิ้น องค์เว่ยหวางก็จะเป็นผู้ครองจงโจว ข้าบ่าวแก่ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าด้วย”