บทที่ 2732: คัมภีร์จันทราเย็น

ในยามนี้ อู๋ฮวาสายตาเย็นเฉียบคมกริบเหมือนคมมีด เขาเบื่อหน่ายการตามตอแยของหรงฮวาจนถึงขีดสุด จึงตัดสินใจเอาชีวิตเธอ

ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจเขา

ทำไมถึงไม่ฆ่าผู้หญิงตรงหน้าซะ แล้วโยนความผิดให้เย่ฉางเซิงล่ะ?

ถ้าเป็นเช่นนั้น ฮวงจินเจียจู๋ย่อมต้องทุ่มสุดตัวเพื่อสังหารเย่ฉางเซิงอย่างไม่ลังเล

แล้วเขาก็จะได้ซ่อนตัวอยู่ในความมืด ฉวยโอกาสจับปลาในน้ำขุ่น

กำปั้นของอู๋ฮวาพราวด้วยแสงทองคำ พลังพุทธะเอ่อล้นรุนแรง ราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ทว่าในฉับพลันก่อนหมัดจะกระแทกถึงตัวหรงฮวา แววตาเธอก็ฉายประกายเจ้าเล่ห์วาบขึ้น

เพียงเห็นร่างเธอส่ายหลบไปในมุมเหลือเชื่อ พ้นจากการโจมตีที่หมายเอาชีวิตของอู๋ฮวาไปได้ พร้อมทั้งตวัดมือกลับฟาดฝ่ามือใส่อกของอู๋ฮวา

ตูม!

แรงฝ่ามือของทั้งคู่ปะทะกัน เปล่งเสียงกัมปนาทดังสนั่น คลื่นพลังงานกระแทกกระจายไปทั่ว กวาดฝุ่นตลบเป็นพายุ

อู๋ฮวาร่างไหวถอยไปสองสามก้าว สีหน้าตะลึงงัน

เขาไม่คาดคิดว่าหรงฮวาจะมีแรงตอบโต้รุนแรงถึงเพียงนี้

อู๋ฮวาเอ่ยเย็นชา “ดูท่าที เจ้าก็ไม่ธรรมดาจริงๆ”

หรงฮวาลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นบนกายพลางแค่นยิ้ม “ไม่นึกเลยนะ เจ้าสามเณรน้อย จะพอมีฝีมืออยู่บ้าง”

“เมื่อกี้ก็แค่ยืดเส้นยืดสายเท่านั้น ตอนนี้ จะให้เจ้าได้เห็นพลังที่แท้จริงของข้า”

พูดจบ ร่างของหรงฮวาก็ปะทุแสงเรืองรองรุนแรง กลิ่นอายอำมหิตสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นจากตัวเธอ

ร่างเธอประหนึ่งกลายเป็นดวงจันทร์ร้อนแรงสุกสว่าง จับตา ส่องสว่างไปทั่วทั้งสนามรบ

“นี่มัน... ร่างเทพจันทรา!”

นัยน์ตาอู๋ฮวาหดวูบ เขารู้ในทันทีว่าเป็นร่างเทพจันทรา

ร่างเทพจันทราเป็นสภาพร่างพิเศษที่หายากยิ่ง เล่าลือกันว่าผู้ครอบครองสามารถดึงพลังจากจันทร์มาใช้ ระเบิดพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงได้

อู๋ฮวากล่าวเสียงทุ้ม “ไม่นึกเลยว่าร่างของเจ้าจะพิเศษถึงเพียงนี้”

“ไง กลัวแล้วหรือ? เสียดายช้าไปแล้ว” สิ้นคำ ร่างหรงฮวาพลิ้ววาบ พุ่งเข้าจู่โจมอู๋ฮวาอีกระลอก

ครานี้การโจมตีของเธอเฉียบคมยิ่งกว่า แต่ละกระบวนท่าล้วนบรรจุอานุภาพหนักหน่วง

อู๋ฮวาไม่กล้าประมาท ระดมพลังรับมือสุดกำลัง

ศึกระหว่างทั้งสองปะทุขึ้นอีกครั้ง แรงสั่นสะเทือนของพลังชี่แผ่ซ่านไปทั่วสนามรบ ประหนึ่งจะทำลายล้างฟ้าดินทั้งผืน

แม้อู๋ฮวาจะมีพลังการต่อสู้ร้ายกาจ แต่พลังบำเพ็ญเพียรยังด้อยกว่าอยู่หนึ่งขั้น เมื่อต้องเผชิญร่างเทพจันทราของหรงฮวา เขาเองก็เริ่มอึดอัดต้านทานยาก

ทุกครั้งที่ฝ่ามือปะทะกับหรงฮวา เขาจะรู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบแทงกระดูกแทรกซึมเข้ากาย จนจำต้องเร่งหมุนเวียนพลังชี่ขึ้นต้าน

ทว่าเรี่ยวแรงของหรงฮวายิ่งทวีความรุนแรง ราวไร้ที่สิ้นสุด กดดันให้อู๋ฮวารู้สึกหนักอึ้งมหาศาล

“หญิงคนนี้กลับแข็งแกร่งน่าขนลุกถึงเพียงนี้ เห็นทีข้าคงออมมือไว้ไม่ได้แล้ว”

อู๋ฮวาสูดลมหายใจเข้าลึก ร่างพลันปะทุแสงทองคำรุนแรงยิ่งขึ้น

เขาประนมสองมือ ท่องคาถาไม่ขาดปาก ราวกับกำลังสวดคาถาลึกลับบางอย่าง

พร้อมกับเสียงคาถาดังกังวาน พลังพุทธะมหาศาลก็โหมกระพือขึ้นจากกายเขา ก่อรูปเป็นพระพุทธรูปสีทองขนาดมหึมา

พระพุทธรูปนั้นสงบน่าเกรงขาม แผ่รัศมีอำนาจยิ่งใหญ่ ราวกับจะกดข่มความชั่วร้ายทั้งปวง

“วิชาพุทธะ—ฝ่ามือพระอาทิตย์ไภรพ!”

อู๋ฮวาตวาดลั่น ผลักสองฝ่ามือออกไปเต็มแรง พระพุทธรูปสีทองมหึมาก็พุ่งทะยานตามท่าทางเขาไป

ฝ่ามือนี้อานุภาพสะท้านใจ ราวจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางทาง

เมื่อเห็นภาพนั้น สีหน้าหรงฮวาก็เคร่งขรึมขึ้นเช่นกัน