บทที่ 2762: วิชาสังหารเงา

“ถังซาน เวลาแกเหลือไม่มากแล้ว เอาไม้ตายที่แรงสุดออกมาให้ฉันดูสิ ลงมือ!”

คำพูดของเย่ชิวแหลมคมดุจคมมีดในลมหนาว ทุกคำแทงเข้ากระดูกดำ ทำให้สีหน้าของถังซานมืดครึ้มยิ่งกว่าเดิม

เขากำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าฝ่ามือ ฝืนกลั้นความโกรธและความคับแค้นในใจ

“เย่ฉางเซิง หยุดอวดเบ่งซะ!”

“แกฆ่าคนของถังเจียไปตั้งมาก ยังกล้าโผล่มาต่อหน้าผม แถมยังทำกร่างอีก วันนี้ผมจะไม่ปล่อยแกไว้แน่ จะฆ่าให้ตาย”

“ผมบอกไว้เลย คนของถังเจีย ไม่ใช่ใครจะมาฆ่าได้ หน้าตาของถังเจีย ไม่ใช่ใครจะเหยียบย่ำได้ อัจฉริยะของถังเจีย ก็ไม่ใช่ให้ผู้บุกรุกจากภายนอกอย่างแกมาท้าทาย”

“ไปตายซะ!”

ถังซานคำรามต่ำ แสงดำพลุ่งพล่านรอบกาย ราวกับมีเงาปีศาจนับไม่ถ้วนคำรามอยู่ด้านหลัง เติมกลิ่นอายดุร้ายสยดสยองให้เขา

ตอนนี้บรรยากาศระหว่างเย่ชิวกับถังซานตึงเครียดถึงขีดสุด จนอากาศเองยังสั่นระริก ราวกับกำลังรอคอยวินาทีระเบิด

เฟิงอู๋เหินยืนอยู่ข้างๆ แววตาวูบไหว ภายนอกดูนิ่งมาก แต่แท้จริงในใจร้อนรนสุดๆ

“ทำยังไงดี ทำยังไงดี?”

“ผู้ติดตามของผมสองคนกำลังจะสู้เอาตายกันจริงๆ แล้ว”

“ผมควรช่วยใครกันแน่?”

“ทั้งสองคนฝีมือดี ผมไม่อยากให้ใครตาย แค่ให้พวกเขาตามผมอย่างว่าง่ายก็พอ…”

ในเวลานั้นเอง

“ตึง!”

เย่ชิวก้าวเหยียบกลางอากาศ เดินตรงเข้าหาถังซาน

ก้าวเท้าของเขาเหยียบอากาศดังสนั่นหวั่นไหว ราวกลองศึกกระหน่ำ

และทุกก้าวที่เขาเดินไปข้างหน้า พลังอำนาจก็ทวีขึ้นเป็นเท่าตัว

ในที่สุด แสงทองคำนับหมื่นสายพุ่งกระจายจากร่างเย่ชิว ทำให้เขาดูดุจเทพเจ้าพระองค์หนึ่ง ศักดิ์สิทธิ์แตะต้องมิได้

“ฮึ! โอ้อวดไปงั้น” ถังซานไม่ยอมเป็นรอง พุ่งทะยานขึ้นฟ้า จู่โจมใส่เย่ชิวในพริบตา

ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ หมัดเท้าเข้าชนกัน ทุกครั้งที่โจมตีสอดแทรกพลังทำลายล้างราวกับจะยับเยินฟ้าดิน

“ตูม! ตูม! ตูม!”

การต่อสู้ดุเดือดยังคงดำเนินต่อไป

เงาร่างของเย่ชิวกับถังซานฉวัดเฉวียนรวดเร็วกลางฟ้า ทิ้งเงาเลือนเป็นสายๆ จนยากจะตามทัน

ทุกครั้งที่ปะทะกันดุจดาวสองดวงชนกัน ปล่อยแสงพราวตา พลังสยดสยองกวาดกระหน่ำ ทำเอารอบด้านพังยับเยิน

โดยเฉพาะพื้นดินเกิดรอยแยกมหึมาเป็นเส้นๆ คล้ายใยแมงมุม แผ่ขยายออกไปทุกทิศ

“ฆ่า!”

ถังซานคำราม ฝ่ามืออัดแน่นด้วยอำนาจเทพ ราวเทพอสูรสลัดพันธนาการ น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด

แต่หมัดของเย่ชิวน่ากลัวยิ่งกว่า

เขาฟาดหมัดเดียว กระแทกแตกกระจายรอยฝ่ามือของถังซาน ทำให้ถังซานถอยร่นไม่หยุด

ไม่นาน ถังซานก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบ

พลังหมัดของเย่ชิวดุดันถึงขีดสุด เปี่ยมด้วยพลังทำลายทุกสิ่ง จนถังซานต้องถอยกรูดพลางกระอักเลือด

“แม้แต่ในเขตต้องห้ามแห่งชีวิต ก็มีไม่กี่คนจะกดดันถังซานได้ถึงขนาดนี้”

“เย่ฉางเซิงคนนี้ เป็นม้ามืดของแท้!”

แววตาของเฟิงอู๋เหินทอประกายวาบ ความแข็งแกร่งของเย่ชิวทำให้เขารู้สึกเหมือนเจอของล้ำค่า

“ถังซาน ผมเตือนแล้ว เอาวิชาแข็งแกร่งที่สุดออกมา มิฉะนั้น แกจะหมดโอกาสลงมือ” เย่ชิวกล่าวเสียงเย็น

หากเป็นเวลาปกติ เขาคงฆ่าถังซานไปนานแล้ว ที่ยังไม่ลงมือ ก็เพราะอยากดูไพ่ตายของถังซาน

หนึ่ง เพื่อเปิดหูเปิดตาตัวเอง

สอง เขาอยากรู้ว่าอัจฉริยะจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิตนั้นแกร่งเพียงใดกันแน่

หรือพูดอีกอย่าง คือใช้การต่อสู้กับถังซานประเมินคร่าวๆ ว่า ร่างเทพไร้เทียมทานของฮวงจินเจียจู๋นั้นน่าสะพรึงเพียงใด