บทที่ 2770: เฟิงเจียจะจบเห่แล้วหรือ?

ฉากนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นช็อกไปตามๆ กัน

อัจฉริยะไร้เทียมทานแห่งเฟิงเจีย เฟิงอู๋เหิน กลับยอมเป็นผู้ติดตามของเย่ชิว ช่างไม่น่าเชื่อเอาเสียเลย

ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ทุกคนคงคิดว่าเย่ชิวต้องใช้เล่ห์กลสกปรกอะไรบางอย่างไปล่อลวงเฟิงอู๋เหินแน่ๆ

ในเงามืด เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์เบิกตากว้าง ความรู้สึกหลากหลายพลุ่งพล่านในใจ

เดิมทีนางคิดว่าเย่ชิวจะฆ่าเฟิงอู๋เหิน แต่กลับกลายเป็นแบบนี้

นางมองเย่ชิว ความรู้สึกซับซ้อนในใจยิ่งทวี มีทั้งความตกตะลึง ความสงสัย และแอบชื่นชมอยู่เล็กน้อย

“เย่ฉางเซิง เจ้าช่างคาดเดายากจริงๆ” เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์พึมพำกับตัวเอง แววตาฉายประกายลึกลับ

ม่อเทียนจีและหลินต้าหนิวดีใจจนออกหน้าออกตา

คราวนี้ เย่ชิวไม่เพียงฆ่าถังซาน แต่ยังได้ผู้ติดตามที่แข็งแกร่งอีกหนึ่งคน ทำให้ทั้งสองทึ่งจนต้องยอมรับ

“พี่ใหญ่ถึงกับทำให้เฟิงอู๋เหินยอมมาเป็นลูกน้องได้ เก่งเกินไปแล้ว!” ม่อเทียนจีกล่าวอย่างตื่นเต้น

หลินต้าหนิวก็ทำหน้าปลื้มสุดๆ พูดว่า “หัวหน้าก็คือหัวหน้า ไปที่ไหนก็เจิดจ้าไปหมด เมื่อไหร่ผมจะเก่งได้อย่างหัวหน้าบ้างนะ”

จางเหมยเจินเหรินทำท่าเชิดปากเหมือนไม่ไยดี แต่ในใจกลับอิจฉาสุดๆ

เขาต้องยอมรับว่า เย่ชิวมีเสน่ห์เหลือล้ำ สามารถทำให้คนยอมติดตามโดยสมัครใจ

เรื่องนี้ พิสูจน์ได้จากสหายหญิงคนสนิทของเย่ชิวทั้งหลาย

จากโลกมนุษย์ก็มี หลินจิงจื้อ ไป่ปิง เชียนซานเสวี่ย ซูหลัวอิง ผู้หยั่งรู้…

จากโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรก็มี เซียนไป๋ฮวา หยุนซี หว่านเยาคว๋อจู้ หนิงอัน…

แต่ละคนล้วนงามเลิศวิไล

แต่ละคนสวยระดับนางฟ้า

สุดท้ายก็พากันตกหลุมรักเย่ชิวกันทั้งนั้น

ตอนนี้ดีเข้าไปอีก เย่ชิวมีผู้ติดตามที่ควบคุมพลังเวลา-อวกาศเพิ่มขึ้นมา คาดได้ว่า ถ้าเฟิงอู๋เหินไม่ตายซะก่อน อนาคตเขาต้องขึ้นเป็นยอดฝีมือแน่

ชั่วขณะนี้ ในใจของจางเหมยเจินเหรินมีอยู่คำเดียว

อิจฉา!

นอกจากอิจฉาก็ยังอิจฉา!

“ฟ้าดินเอ๋ย จะยุติธรรมหน่อยได้ไหม อย่าให้ผลประโยชน์ทั้งหมดตกไปอยู่กับไอ้หนูตัวดี ให้ข้าบ้างเถอะ”

“ข้าก็อยากมีผู้ติดตามสักคน”

ขณะนั้น เย่ชิวมองออกไปไกลๆ แววตาลึกเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

“เส้นทางต่อไปจะยากขึ้นยิ่งกว่าเดิม” เย่ชิวคิดในใจ “แต่ไม่ว่าข้างหน้าจะเป็นอะไร ผมจะฝ่าไปให้ถึงที่สุด”

คิดได้ดังนั้น เย่ชิวรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

ทันใดนั้น สายตาเขาหยุดที่เฟิงเสี่ยวเสี่ยว ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มบางๆ

เห็นรอยยิ้มของเขา เฟิงเสี่ยวเสี่ยวถึงกับสะดุ้ง รีบก้มหน้าลง

ไม่รู้เพราะอะไร ในใจเฟิงเสี่ยวเสี่ยวผุดลางร้ายขึ้นมา และยิ่งคิดก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ

“เฟิงเสี่ยวเสี่ยว!”

ในที่สุด เย่ชิวก็เปิดปาก

ชั่วพริบตาเดียว ทุกสายตาจับจ้องมาที่เฟิงเสี่ยวเสี่ยว

หัวใจเฟิงเสี่ยวเสี่ยวหดวูบ รีบเงยหน้าขึ้น มองเย่ชิวอย่างงุนงง

เย่ชิวถามว่า “ถ้าผมเดาไม่ผิด ก่อนหน้านี้คุณเป็นคนเอาเรื่องตัวตนของผมไปบอกเฟิงอู๋เหินใช่ไหม?”

เฟิงเสี่ยวเสี่ยวอ้ำๆ อึ้งๆ พูดว่า “ใช่…ใช่ เป็นผมเอง แต่ว่า…”

“แค่นั้นก็พอ!” เย่ชิวว่า “เฟิงเสี่ยวเสี่ยว คุณก็คลุกคลีกับผมมาหลายวัน นิสัยใจคอผม คุณน่าจะพอรู้บ้างนะ?”

เฟิงเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า