บทที่ 2772: ข่าวร้ายสะเทือนฟ้า

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด มองไปด้วยแววตาที่สับสนหลากความรู้สึกไปยังเย่ชิวกับเฟิงเสี่ยวเสี่ยวและพวก

ในใจเธอทั้งยอมรับความสามารถของเย่ชิว แต่ก็อดรู้สึกเสียดายกับใบหน้าที่ธรรมดาไม่น่าจดจำของเขาไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เธอก็เข้าใจดีว่า ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้เป็นใหญ่ พละกำลังสำคัญกว่าหน้าตาเป็นไหนๆ

เย่ฉางเซิง แม้จะได้อัจฉริยะสองคนยอมติดตาม แต่ก็ต้องเตรียมใจรับความเดือดดาลของเฟิงเจียไว้ด้วย

ผู้อาวุโสของเฟิงเจียฝากความหวังไว้กับสองคนนั้นไม่น้อย เลี้ยงดูสั่งสอนอย่างใส่ใจมาตั้งแต่เด็ก ไม่คิดเลยว่า ทุ่มเทมาเป็นสิบๆ ปี สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเขาได้ประโยชน์ไปเสียอย่างนั้น

เรื่องนี้เฟิงเจียคงกลืนไม่ลง

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์บ่นพึมพำอยู่ในใจ คิดๆ ไปก็ปวดหัวขึ้นมาอีก

อู่ต้าจาเจียแห่งเขตต้องห้ามแห่งชีวิต ตอนนี้นอกจากเซวียนหยวนเจียของพวกเราแล้ว เขาแทบไปทำให้ตระกูลอื่นๆ โกรธกันถ้วนหน้า

เพิ่งเข้ามาในเขตต้องห้ามแห่งชีวิตได้ไม่กี่วันเอง ทำไมถึงไปขัดใจผู้คนมากมายขนาดนี้?

เย่ฉางเซิง นี่มันตัวก่อเรื่องแท้ๆ

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์เหลือบตามองเย่ชิว ลอบคิดว่า ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่กำชับไว้ ฉันคงไม่สนใจนายหรอก หน้าตาก็ไม่เห็นจะดี

แล้วเธอก็มีสีหน้ากังวล

เซวียนหยวนเจียไม่เคยแก่งแย่งกับใครมาหลายปี คราวนี้ยื่นมือเข้าช่วย มีหวังต้องเป็นศัตรูกับตระกูลใหญ่อื่นๆ และอาจถึงขั้นมีภัยล้างตระกูล

เย่ฉางเซิง ขอร้องล่ะ อย่าก่อเรื่องอีกเลย

ในเวลาเดียวกัน

ถังเจีย

ท่านถังชางไห่นั่งประจำที่หัวโต๊ะในห้องประชุมใหญ่ของตระกูล ถือถ้วยชาจิบเบาๆ แล้วเอ่ยถามว่า มีข่าวของถังซานบ้างไหม?

ข้างๆ มีคนรับใช้แก่ตอบว่า เรียนหัวหน้าตระกูล ยังไม่ได้รับข่าวของคุณชายถังซานครับ

ท่านถังชางไห่กล่าวว่า แม้ผมจะไม่ชอบถังซาน แต่ก็ต้องยอมรับว่า เขาเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของถังเจียในรอบหมื่นปี แค่ไม่รู้ว่า เขาจะช่วยลี่เอ๋อร์กับพวกแก้แค้นได้หรือเปล่า

คนรับใช้แก่ก้มตัวกล่าวว่า หัวหน้าตระกูลวางใจได้ครับ คุณชายถังซานลงมือเอง ย่อมฆ่าเย่ฉางเซิงได้แน่ เพื่อแก้แค้นแทนนายน้อยแห่งถังเจีย

ท่านถังชางไห่ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า ผมยอมรับในพลังของถังซานอยู่ไม่น้อย อายุยังน้อยก็ขึ้นเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดอัจฉริยะแห่งเขตต้องห้ามชีวิตได้ นี่ก็พิสูจน์ความไม่ธรรมดาของเขาแล้ว

เขาเติบโตอยู่ที่นี่ รู้จักเขตต้องห้ามแห่งชีวิตเป็นอย่างดี ขณะที่เย่ฉางเซิงเพิ่งเข้ามา ยังไม่เข้าใจอะไรในที่นี่ แถมสร้างศัตรูไปทั่ว

ดังนั้น ไม่ว่าจะว่าด้วยพลังบำเพ็ญเพียร หรือด้านอื่นๆ ความได้เปรียบอยู่ที่ถังซานทั้งนั้น

คนรับใช้แก่ถามว่า หัวหน้าตระกูลครับ ถ้าคุณชายถังซานฆ่าเย่ฉางเซิงได้จริงๆ ตำแหน่งนายน้อยแห่งถังเจียจะมอบให้เขาแน่หรือครับ?

แน่นอน ผมเป็นคนคำไหนคำนั้น จริงๆ แล้วท่านถังชางไห่ก็คิดในใจว่า ‘นอกจากถังซาน ข้ายังมีทางเลือกอื่นอีกหรือ?’

ไม่มีทางเลือก!

ลี่เอ๋อร์ถูกเย่ฉางเซิงฆ่าไปแล้ว เด็กรุ่นหนุ่มของถังเจีย ยังมีใครคู่ควรกับตำแหน่งนายน้อยอีกหรือ?

คนรับใช้แก่เอ่ยอย่างใส่ใจว่า ช่วงนี้ท่านก็เหนื่อยมาก จะพักสักหน่อยไหมครับ?

อืม งั้นผมจะงีบสักครู่ ท่านถังชางไห่เอนกายพิงเก้าอี้ หลับตาลง ไม่นานก็มีเสียงกรนดังขึ้น

คนรับใช้แก่ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง

คนรับใช้แก่สังเกตเห็นคิ้วของท่านถังชางไห่ขมวดแน่น เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มหน้าผาก ดวงตาปิดสนิท ราวกับกำลังพยายามหนีจากความมืดและความหวาดกลัวที่ไร้สิ้นสุด

ริมฝีปากของท่านถังชางไห่สั่นระริก ส่งเสียงครางต่ำๆ อยู่เป็นระยะ มือทั้งสองกำแน่นราวกับดิ้นรนต่อสู้

คนรับใช้แก่ดูออกทันทีว่าท่านกำลังฝันร้าย จึงรีบตบไหล่ปลุก