บทที่ 2793: ชิงลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึม คำพูดของท่านผู้นำเป่ยหมิงเหมือนค้อนหนักทุบลงกลางใจเขา

เขารู้ดีว่า ศาสตราจักรพรรดิในมือท่านถังชางไห่ไม่ใช่ของเล่น ถ้าต้องถึงขั้นแตกหักกันจริงๆ ผลลัพธ์คาดไม่ถึง

แน่นอน ไม่ใช่ว่าเขากลัวท่านถังชางไห่ เฟิงเจียเองก็มีศาสตราจักรพรรดิ

แต่หากถึงคราวต่างฝ่ายต่างชักศาสตราจักรพรรดิออกมาฟาดฟันเอาเป็นเอาตาย เฟิงเจียต้องสูญเสียหนักแน่

ถังเจียไม่เหมือนกัน ตอนนี้เหลือคนอยู่ไม่กี่ชีวิต อาจถึงขั้นสูญสิ้นทั้งตระกูล

ที่น่ากลัวคือท่านถังชางไห่จะลากเฟิงเจียให้พลอยซวยไปด้วย แบบนั้นยุ่งแน่

คนกร่างยังแพ้พวกใจถึง ส่วนพวกใจถึงก็แพ้คนไม่กลัวตาย ตอนนี้สิ่งที่เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลกังวลที่สุด คือท่านถังชางไห่จะเอาชีวิตมาแลกแบบบ้าคลั่ง

เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลพูดว่า: ท่านพี่เป่ยหมิงพูดมีเหตุผลนะครับ เห็นทีไม่ว่าจะอย่างไร เราต้องสืบความจริงให้กระจ่าง มิฉะนั้นปล่อยให้ท่านพี่ถังชางไห่เข้าใจเฟิงเจียของเราไปผิดๆ คงไม่ดี

หรงจิงเทียนพูดว่า: ท่านพี่เฟิง ขออภัยที่ผมจะพูดตรงๆ คุณควรเตรียมใจรับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดตามที่ท่านพี่เป่ยหมิงว่า เอาเป็นว่า ยังไม่ต้องพูดถึงว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฟิงเสี่ยวเสี่ยว, เฟิงอู๋เหินกับเย่ฉางเซิงคลุมเครือแค่ไหน

แม้เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์จะสืบจนเจอข้อเท็จจริงว่าพวกเขาไม่ได้มีอะไรเกี่ยวกับเย่ฉางเซิง คุณคิดว่าท่านถังชางไห่จะยอมเลิกแค้นง่ายๆ ไหม?

อย่าลืม ลูกชายของเขาตายไปแล้ว แต่ลูกชายของคุณยังสบายดี

คิ้วของเฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลขมวดแน่นยิ่งขึ้น

ท่านผู้นำเป่ยหมิงพูดต่อว่า: ท่านพี่เฟิง แม้การนินทาลับหลังจะไม่ดี แต่ผมต้องบอกว่า ตอนนี้ท่านถังชางไห่ใกล้บ้าคลั่งเต็มที

ลูกชายสิ้นชีพ น้องชายก็ล้มตาย สมาชิกตระกูลจำนวนมากตายโหง ท่านถังชางไห่กำลังอยู่บนขอบเหวของการแตกสลาย

พูดตามตรง ตอนนี้เขาจะทำอะไรก็ไม่น่าแปลกใจสำหรับผม

ผมแค่กังวลว่าท่านถังชางไห่จะจดจ่อแก้แค้นให้ลูกชาย จนสุดท้ายระบายโทสะไปลงที่เฟิงเจียของพวกคุณ แล้วเปิดฉากเล่นงานอย่างหนัก

แน่นอน ผมรู้ว่าท่านพี่เฟิงไม่เกรงท่านถังชางไห่ และท่านถังชางไห่ก็ไม่ใช่คู่มือคุณ ปัญหาคือ สมาชิกตระกูลของเฟิงเจียต่างหากที่ต้านเขาไม่ไหว!

ถ้าสถานการณ์นั้นเกิดขึ้นจริง เกรงว่าเฟิงเจียจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ เลือดไหลนองพื้น ศพเกลื่อนกลาด

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลฟังแล้วนิ่งเงียบอยู่นาน ความกังวลในใจโหมกระหน่ำดั่งเมฆดำ จนสงบไม่ลง

เขารู้ว่าคำพูดของท่านผู้นำเป่ยหมิงกับหรงจิงเทียนไม่ใช่เรื่องเกินจริง ความบ้าคลั่งและความสิ้นหวังของท่านถังชางไห่ในยามนี้ เพียงพอจะผลักให้เขาทำทุกอย่างโดยไม่คำนึงถึงผล

เขาพูด: ท่านพี่เป่ยหมิง ท่านพี่หรง ที่พวกคุณพูด ผมเข้าใจหมดแล้วครับ เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลเอ่ยช้าๆ เสียงมีแววจนใจ: ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเสี่ยวเสี่ยวกับอู๋เหินถึงไปพัวพันกับเย่ฉางเซิงกันได้

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ แต่แรกก็ไม่ควรปล่อยให้พวกเขาออกจากบ้านเลย

เฮ้อ ปวดหัวจริง!

ท่านผู้นำเป่ยหมิงปลอบว่า: ท่านพี่เฟิง เรื่องโลกนั้นไม่แน่นอน ไม่มีใครล่วงรู้อนาคตว่าจะเกิดอะไร เพราะฉะนั้นไม่ต้องโทษตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ณ ตอนนี้ ไม่ใช่การหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง แต่คือจะคลี่คลายความแค้นของท่านถังชางไห่ยังไง เพื่อไม่ให้เขาหลุดสติ

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลพยักหน้า สายตาเป็นประกาย คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า: บางที เราอาจเริ่มจากเย่ฉางเซิง

ถ้าให้เย่ฉางเซิงออกมาชี้แจงทุกอย่าง บอกท่านถังชางไห่ว่า เสี่ยวเสี่ยวกับอู๋เหินไม่มีส่วนเกี่ยวกับเขา และการตายของถังหลี่ก็ไม่เกี่ยวกับเสี่ยวเสี่ยว บางทีอาจสงบความโกรธของท่านถังชางไห่ได้

ท่านผู้นำเป่ยหมิงส่ายหัว: วิธีนี้ไม่ได้ เย่ฉางเซิงเข้าไปในเขตแกนกลางแล้ว จะไปหาเขาได้ง่ายๆ ที่ไหน?

อีกอย่าง ต่อให้หาเจอ เขาจะยอมร่วมมือพาคุณไปเผชิญหน้ากับการซักถามของท่านถังชางไห่หรือ?