บทที่ 2810: อีกครั้งกับศพคืนชีพ

หัวใจของเป่ยหมิงหวังสะท้านวาบ

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลย ว่าในแหวนมิติของอู๋ฮวาจะมีคนซ่อนอยู่

โคตรเจ้าเล่ห์ฉิบหาย

แต่ในวินาทีถัดมา แววตาของเขากลับฉายแววฉงน

เพราะคนที่บินออกมาจากแหวนมิติของอู๋ฮวานั้น ไม่ใช่แค่เป็นพระ แต่มองยังไงก็เป็นพระผู้วายชนม์

ดวงตาปิดสนิท ใบหน้าซีดขาว

ทั่วทั้งร่างไร้ซึ่งเค้าลางความมีชีวิตแม้แต่น้อย

เป่ยหมิงหวังพลันยกความระแวดระวังในใจให้สูงขึ้น

“เวลาแบบนี้ อู๋ฮวาไม่มีทางเอาศพออกมาดื้อ ๆ แน่ ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล”

ตึง!

ในจังหวะนั้นเอง เงาร่างอีกคนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากแหวนมิติของอู๋ฮวา

ก็ยังเป็นพระผู้วายชนม์อีกองค์หนึ่ง

“ฟิ้ว!”

ถัดมา พระผู้วายชนม์องค์ที่สามก็พุ่งออกมาจากแหวนมิติของอู๋ฮวา

พระผู้วายชนม์ทั้งสามองค์ นอนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบอยู่บนพื้นข้าง ๆ อู๋ฮวา

เป่ยหมิงหวังเห็นภาพนี้แล้วก็อดเยาะเย้ยออกมาไม่ได้ หัวเราะพลางพูดว่า “อู๋ฮวา เจ้าน่าจะไปนอนกับพวกมันให้หมด จะได้กลายเป็นการ团聚”

รวมตัวกันบ้านแกน่ะสิ!

นึกว่าคนพวกนี้เป็นแค่ของตั้งโชว์หรือไง!

หวังว่ารออีกเดี๋ยว แกยังจะหัวเราะออกอยู่นะ!

ต่อหน้าคำเยาะเย้ยของเป่ยหมิงหวัง สีหน้าของอู๋ฮวาไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ขณะในใจด่าไม่หยุด เขาก็ค่อย ๆ ยกสองมือขึ้น หลับตารวบรวมสมาธิ ปากเริ่มสวดคาถา

เสียงคาถาเริ่มจากเบาจนแทบไม่ได้ยิน ราวกับเสียงสะท้อนจากกาลโบราณ แล้วค่อย ๆ ดังขึ้น แผ่ก้องไปทั่วฟ้าดิน แฝงไว้ด้วยแรงกดดันแห่งเซียนที่ยากจะบรรยาย

“โอม…มณี…ปัทเม…หุม…”

ทุกถ้อยคำของคาถาเอ่ยออกมา คล้ายทำให้แม้แต่อากาศรอบกายยังสั่นระริก พลังที่มองไม่เห็นระลอกหนึ่งแผ่กระจายออกไปจากตัวอู๋ฮวาเป็นจุดศูนย์กลาง

ครู่หนึ่งให้หลัง

ร่างของพระผู้วายชนม์ทั้งสามที่นอนอยู่บนพื้น ก็เกิดเสียง “กึก ๆ กรอบแกรบ” ดังออกมาจากภายในร่าง

เป่ยหมิงหวังหรี่ตาลงอย่างรุนแรง สายตาจับจ้องพระผู้วายชนม์ทั้งสามไม่กะพริบ

“หรือว่า เขายังทำให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้อีก?”

ในยามที่เป่ยหมิงหวังกำลังฉงนอยู่นั้นเอง ทันใดนั้น พระผู้วายชนม์ทั้งสามก็ลืมตาขึ้นพร้อมกัน

ฮ่อ!

นัยน์ตาของพวกมันแดงฉานราวกับเปลวไฟสองกอง เผยให้เห็นความดุร้ายอำมหิตไร้ที่สิ้นสุด

จากนั้น ร่างของพวกมันก็เริ่มขยับบิดงอ ส่งเสียง “เอี๊ยดอ๊าด ๆ” ออกมา ชวนให้ขนลุกซู่

ใบหน้าของเป่ยหมิงหวังพลันเคร่งขรึมขึ้นในพริบตา เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ภายในร่างของพระผู้วายชนม์ทั้งสามแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

อู๋ฮวาลืมตาขึ้น แววตาฉายแววได้ใจ เขาออกคำสั่งกับพระผู้วายชนม์ทั้งสามว่า “ลุกขึ้น”

轰！

ทันทีที่คำพูดของอู๋ฮวาขาดหาย พระผู้วายชนม์ทั้งสามก็ลุกขึ้นยืนแทบจะพร้อมกัน ร่างทั้งร่างปลดปล่อยพลังอำนาจอันมหาศาลออกมา จนทุกอณูของพื้นที่รอบกายสั่นสะท้านไปใต้แรงกดดันแห่งเซียนของพวกมัน

ระดับสูงสุดของราชันเซียน!

สีหน้าของเป่ยหมิงหวังดูไม่ดีขึ้นมาทันที

เขาไม่คิดเลยว่า พระผู้วายชนม์สามองค์ที่อู๋ฮวาปลุกขึ้นมา แต่ละองค์กลับมีพลังถึงระดับสูงสุดของราชันเซียนทั้งนั้น

ถ้ารวมอู๋ฮวาเข้าไปด้วย เช่นนั้นสิ่งที่เขาต้องเผชิญก็คือผู้แข็งแกร่งระดับราชานักบุญสูงสุดถึงสี่คน!

“ไป ฆ่ามันซะ” อู๋ฮวาตวาดสั่ง