บทที่ 30 ผมไม่เคยตบผู้หญิง ยกเว้นคุณ

สีหน้าของเยี่ยชิวค่อยๆเปลี่ยน เขารู้สึกได้ชัดเจนว่า คนที่อยู่ในห้องผู้ป่วยตบหน้าหลินจิงจื้อ

“ถอยไป!”

เยี่ยชิวพูดกับบอดี้การ์ดทั้งสองคน

“นายหูหนวกไหม?ฉันบอกว่าให้นายไสหัวออกไป”

“ถ้ายังไม่ไปอย่าหาว่าไม่เกรงใจ”

บอดี้การ์ดทั้งสองคนพูดอย่างไม่อดทน ใบหน้าปรากฏความดุร้าย

“จะพูดเป็นครั้งสุดท้าย รีบถอยออกไป ไม่อย่างนั้นอย่าโทษที่ฉันไม่เกรงใจ”เสียงของเยี่ยชิวเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที

คิดไม่ถึงว่า หลังจากบอดี้การ์ดทั้งสองคนได้ยิน กลับพากันหัวเราะ

“จะไม่เกรงใจพวกเรา?ฮ่าๆ นายคิดว่านายเป็นใคร!ผอมเหมือนเสาไฟฟ้า หรือว่ายังอยากจะลงมือกับพวกเรา”

ผลัวะ!

บอดี้การ์ดคนหนึ่งยังพูดไม่จบ ก็ถูกเยี่ยชิวต่อยจนสลบไปแล้ว

บอดี้การ์ดอีกคนตอบสนองกลับมาอย่างรวดเร็ว รีบใช้เท้าถีบไปทางเยี่ยชิว

เยี่ยชิวเอนร่างไปด้านข้างเล็กน้อย เพื่อหลบหมัด ถือโอกาสจับขาของบอดี้การ์ดคนนั้น ออกแรงดึง ฉับพลันบอดี้การ์ดคนนั้นก็ยืนไม่มั่นคง“ปัง”ล้มลงบนพื้นแล้ว

“ผลัวะ!”

เยี่ยชิวถีบบอดี้การ์ดก็คนนั้นสลบไปอย่างรวดร้าว หลังจากนั้นก็รีบเข้าไปในห้องผู้ป่วยทันที

เพิ่งจะเข้าไป ก็เห็นหญิงสาวแต่งหน้าหนาในชุดกี่เพ้ายืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย

อายุของหญิงสาวประมาณสี่สิบต้นๆ สวมเครื่องประดับที่มีแสงแวววาว มือซ้ายถือกระเป๋าแอร์เมสรุ่นลิมิเต็ด มือขวาชี้นิ้วด่าหลินจิงจื้อด้วยความโกรธ“แกนังผู้หญิงเลว ถ้าไม่ใช่แก น้องชายฉันจะตายอย่างน่าเวทนาขนาดนี้ไหม?”

“น้องชายฉันรักแกขนาดนี้ ไม่เสียดายที่จะตัดขาดกับวงศ์ตระกูลเพื่อแต่งงานกับแก แต่แกกลับวางยาพิษทำให้เขาตาย หลินจิงจื้อ แกยังเป็นคนอยู่ไหม?”

“แกยังมีคุณธรรมอยู่ไหม?”

เยี่ยชิวก็เข้าใจเรื่องราวทันที ไป๋ปิงเคยพูดว่า หลินจิงจื้อมีคู่หมั้น ถูกหลินจิงจื้อวางยาพิษทำให้ตายแล้ว

ดูเหมือนว่า ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นพี่สาวคู่หมั้นของหลินจิงจื้อ!

เยี่ยชิวก็มองไปที่หลินจิงจื้อ เห็นหลินจิงจื้อนั่งอยู่บนเตียง บนใบหน้ายังมีรอยฝ่ามือสีแดงสด สีหน้าเย็นชามาก

ไม่รู้ว่าทำไม เห็นท่าทางของเธอแบบนี้ หัวใจของเยี่ยชิวก็เกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมากะทันหัน

หญิงสาวยังด่าหลินจิงจื้อต่อไป และยิ่งด่ารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

“หลินจิงจื้อ แกคิดว่าวางยาพิษน้องชายฉันแล้ว แกจะใช้ชีวิตสุขสบายเหรอ?”

“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ทุกเรื่องที่แกทำในเจียงโจว ผู้หญิงคนเดียว สร้างบริษัทใหญ่ขนาดนั้น คงจะขึ้นเตียงกับผู้ชายนับไม่ถ้วนเถอะ?”

“แกรู้ว่าคนที่ปักกิ่งพูดถึงแกยังไงไหม?พวกเขาพูดว่าแกเป็นผู้หญิงปล่อยตัวสำส่อน ไม่มีจารีตประเพณีที่ผู้หญิงควรปฏิบัติ”

“ฉันรู้สึกว่าพวกเขายังถือว่าเกรงใจ ถ้าเป็นฉัน เธอก็แค่โสเภณี!”

ฉับพลัน หลินจิงจื้อก็เงยหน้าขึ้นมา สายตาเย็นชาจ้องมองหญิงสาวที่แต่งหน้าหนา พร้อมกับพูด“เฉียนเยี่ยนหรู ถ้าไม่เป็นเพราะว่าเธอเป็นพี่สาวของเฉียนตง วันนี้ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เธอเดินออกไป”

“ทำไม เธอวางยาพิษเฉียนตงให้ตายแล้ว ยังอยากจะวางยาพิษให้ฉันตายด้วย?”หญิงสาวหัวเราะเยาะ“หลินจิงจื้อ เธอดูถูกฉันเกินไปแล้ว ถ้าคนอย่างเธออยากจะฆ่าฉัน ก็เพ้อเจ้อเกินไปแล้ว”

“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ขาเธอหัก ถึงแม้ว่าเธอร่างกายแข็งแรงดี เธอก็จะฆ่าฉันได้เหรอ?”

“เกือบลืมไปแล้ว เธอขาหักไปแล้วข้างหนึ่ง ถ้าหากตอนนี้ฉันอยากจะแก้แค้นให้เฉียนตง ท่าทางเธอแบบนี้ก็คงไม่มีแรงตอบโต้เถอะ!”

ใบหน้าของหญิงสาวปรากฏความคิดจะฆ่าขึ้นมาทันที เดินไปข้างหน้า ใกล้เตียงผู้ป่วย

“เธอคิดจะทำอะไร?”หลินจิงจื้อพูดด้วยเสียงหวาดกลัว

“ฉันอยากจะแก้แค้นให้เฉียนตง”หญิงสาวพูดจบ มือทั้งสองข้างก็บีบลำคอของหลินจิงจื้อไว้

“หยุดเดี๋ยวนี้!”