ตอนที่ 32
บทที่ 32 หนึ่งร้องไห้สองทะเลาะสามออดอ้อน
October 21, 2026
ในห้องผู้ป่วย เยี่ยชิวใช้ยันต์และคาถาเหมาซาน เพื่อกำจัดรอยฝ่ามือบนใบหน้าของหลินจิงจื้อ
“พี่รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?”เยี่ยชิวถาม
“รู้สึกเย็นๆ เหมือนกับมาสก์หน้า”หลินจิงจื้อพูด
“ยังเจ็บไหม?”
หลินจิงจื้อส่ายหน้าพลางพูดตอบ“ไม่เจ็บแล้ว”
“พี่หลิน เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่คนดี เกรงว่าจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ ผมว่าคุณควรจะจ้างบอดี้การ์ดสองคนมาปกป้องคุณเถอะ”เยี่ยชิวพูดแนะนำ
หลินจิงจื้อยิ้มและพูด“มีนายปกป้องฉัน ยังต้องจ้างบอดี้การ์ดมาทำไมอีก?”
“ผมถูกย้ายออกจากแผนกพยาบาลผู้ช่วยแล้ว”
เยี่ยชิวพูดออกไป รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินจิงจื้อก็หายไปทันที
“นายถูกย้ายไปที่ไหน?แผนกศัลยกรรม?”หลินจิงจื้อพูดด้วยความโกรธ“ไป๋ปิงเป็นคนทำใช่ไหม?ทำเกินไปแล้วจริงๆ ฉันจะโทรศัพท์ไปหาผู้อำนวยการของพวกนายเดี๋ยวนี้”
พูดจบ หลินจิงจื้อก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหาเบอร์โทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
เยี่ยชิวก็รีบพูดอธิบาย“พี่หลิน ไม่เกี่ยวกับหัวหน้าไป๋ ผมอยากกลับไปที่แผนกศัลยกรรมเอง”
“นายไม่ต้องพูดแทนไป๋ปิง เธอเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรม ถ้าเธอไม่ได้สั่ง นายก็ไม่สามารถย้ายไปได้”
“พี่พูดถูก เป็นหัวหน้าไป๋ที่ส่งคำสั่งไป แต่เพราะผมไปหาเธอ”
“ทำไมนายต้องไปล่ะ?”หลินจิงจื้อมองเยี่ยชิวด้วยความสงสัย ทันใดนั้น ดวงตาสวยก็มีน้ำตาคลอ พูดด้วยความน้อยใจ“หรือเป็นเพราะว่าเกลียดฉัน ดังนั้นนายจึงอยากย้ายไปที่อื่น?”
“ใครบอกล่ะ ผมจะเกลียดพี่ได้ยังไง?พี่สวยขนาดนี้ ผมคิดว่าคงไม่มีใครเกลียดพี่ลงคอหรอก!”
“นายคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ?”
“คิดแบบนั้นจริงๆ”
“ถ้าอย่างนั้นทำไมนายถึงย้ายไปที่อื่นล่ะ?”หลินจิงจื้อไม่เข้าใจ
เยี่ยชิวพูด“พี่หลิน ก่อนหน้านี้ผมบอกพี่ไปแล้ว ความฝันของผมอยากคือเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่ หมอที่ยิ่งใหญ่คืออะไร?แค่ทำสิ่งไม่ธรรมดาในตำแหน่งหน้าที่ธรรมดาเท่านั้น นี้ถึงจะเป็นความยิ่งใหญ่”
“ดังนั้นที่ผมเรียนแพทย์ ก็อยากจะช่วยเหลือมนุษย์ ช่วยชีวิตคนใกล้ตายและรักษาผู้บาดเจ็บ”
“และถ้าผมอยากให้ความฝันนี้เป็นความจริง ก้าวแรกต้องกลับไปที่แผนกศัลยกรรมก่อน แค่สามารถสัมพันธ์กับคนไข้หลากหลายโรคทุกวัน วิชาแพทย์ของผมถึงจะพัฒนา”
“พี่หลิน หวังว่าคุณจะเข้าใจผม!”
หลินจิงจื้อถามเยี่ยชิว“ถ้านายไปแล้ว ใครจะมาดูแลฉัน?”
เยี่ยชิวพูดตอบ“โรงพยาบาลจัดเตรียมพยาบาลผู้ช่วยคนใหม่ให้แล้ว”
“แต่ฉันไม่อยากให้คนอื่นมาดูแล ฉันอยากให้นายมาดูแล”
“พี่หลิน พยาบาลผู้ช่วยพวกนั้นทำงานในโรงพยาบาลมานานแล้ว ทุกคนมีประสบการณ์มากกว่าผม และยังเอาใจใส่มาก พวกเขาจะดูแลพี่ได้ดีกว่าผม”
“ฉันพูดแล้วว่า ฉันอยากให้นายมาดูแล”หลินจิงจื้อมองเยี่ยชิวด้วยความรักใคร่ พูดเสียงอ่อนหวาน“ถ้าหากฉันเป็นแฟนนาย นายจะใจดำทิ้งฉันให้พยาบาลผู้ช่วยมาดูแลไหม?”
“ไม่มีทาง”เยี่ยชิวพูดต่อไป“ถ้าพี่เป็นแฟนของผม ผมจะให้แม่มาดูแลพี่”
เขาแค่พูดตามอำเภอใจ คิดไม่ถึงว่าหลินจิงจื้อกลับสนใจขึ้นมา
“ฉันคิดว่าการแนะนำนี้ไม่เลว ไม่อย่างนั้น ให้คุณน้ามาดูแลฉันเถอะ?”หลินจิงจื้อยิ้มพร้อมกับพูด“ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันกับคุณน้าก็ได้อยู่ร่วมกันในฐานะลูกสะใภ้กับแม่ยาย”
เยี่ยชิวรู้ว่า หลินจิงจื้อกำลังพูดล้อเล่น เขาเป็นแค่หมอทดลองงานยังไม่ได้บรรจุ หลินจิงจื้อจะชอบเขาได้ยังไงล่ะ?
“พี่หลิน อย่าพูดล้อเล่น”เยี่ยชิวพูด“คุณพักอยู่ในโรงพยาบาลไม่กี่วัน ก็จะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว”
“แต่ฉันไม่อยากออกจากโรงพยาบาล”
“ทำไมล่ะ?”
เยี่ยชิวไม่เข้าใจ เมื่อก่อนคนป่วยที่เขาเคยได้พบ ทุกคนก็อยากจะรีบออกจากโรงพยาบาล นึกไม่ถึงว่าหลินจิงจื้อจะไม่อยากออกจากโรงพยาบาล นี้คาดไม่ถึงเลยจริงๆ
“เพราะว่าฉันตัดใจจากนายไม่ได้”หลินจิงจื้อมือสองข้างจับหน้าไว้ มองเยี่ยชิวด้วยความอ่อนโยน ดวงตาสวยทั้งสองคู่ สวยหยาดเยิ้มมาก
อีกแล้ว
เยี่ยชิวรู้สึกปวดหัวขึ้นมา หลินจิงจื้อชอบแกล้งเขา
“พี่หลิน หลังจากนี้คุณต้องดูแลตัวเองให้ดี”