ตอนที่ 36
บทที่ 36 โควตาบรรจุ
October 21, 2026
กัวต้านู่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และพูดถาม“จัดการเรื่องเป็นยังไงบ้าง?”
“รองผู้อำนวยการกัว ทำตามคำสั่งของท่าน ผมนำวิดีโอก๊อบปี้ ส่งไปที่อีเมลของท่านแล้ว”
“ดี!”
กัวต้านู่วางสายโทรศัพท์ และเปิดดูอีเมลทันที วิดีโอจากภาพวงจรปิดก็เด้งออกมา
ในวิดีโอมีแค่ไม่กี่วินาที หลังจากดูจบ กัวต้านู่ก็จมดิ่งอยู่ในความคิด
จากนั้น ก็เปิดวิดีโออีกครั้งหนึ่ง
จางลี่ลี่เดินเข้าไปข้างหน้าสองก้าว แอบดูอยู่ข้างๆ เห็นในวิดีโอ เยี่ยชิวถีบประตูเข้ามาในห้องผู้ป่วยพิเศษของกัวเส่าชง จากนั้น พูดคุยอะไรบางอย่างกับไป๋ปิงที่ระเบียงทางเดิน และค้นหาอะไรบ้างอย่างที่สวนดอกไม้ สุดท้ายก็รีบขึ้นรถไปกับไป๋ปิง ออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว
จางลี่ลี่รู้สึกประหลาดใจ พูดด้วยความสงสัย“รองผู้อำนวยการกัว นี้คือวันที่เส่าชงหายตัวไปไหม?ท่านดูวิดีโอนี้ทำไมเหรอ?”
“เธอยังไม่ละอายใจที่จะถามฉัน?ถ้าหากไม่ใช่เพราะเธอไร้ประโยชน์ หาเส่าชงไม่เจอ ฉันจะมานั่งดูวิดีโอนี้ทำไม?”กัวเส่าชงพูดอย่างไม่อดทน“นังโง่!”
เมื่อกี้จางลี่ลี่อดกลั้นความน้อยใจเอาไว้ ตอนนี้ก็กลับมาอีกครั้ง ชั่วพริบตาเดียวก็ร้องไห้ออกมา
“หยุดร้องไห้!หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้!กล้าร้องไห้ต่อหน้าฉัน ฉันจะไสหัวเธอออกจากโรงพยาบาลทันที!”
จางลี่ลี่ตกใจจนตัวสั่น รีบเช็ดน้ำตาทันที
“ฉันจะบอกเธอให้ อยู่ต่อหน้าฉัน ของที่ไร้ประโยชน์ที่สุดก็คือน้ำตา แค่หยดน้ำตาหยดเดียว ก็ยิ่งทำให้รู้สึกโกรธ”
“รองผู้อำนวยการกัว ขอโทษค่ะ”
“คนที่เธอต้องขอโทษไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเส่าชง!แม้แต่แฟนของตัวเองก็หาไม่เจอ ยังไม่ละอายใจเสแสร้งน้อยใจต่อหน้าฉัน หน้าไม่อาย”
หลังจากที่กัวต้านู่ระบายความโกรธเสร็จแล้ว ก็พูด“ฉันคิดว่าก่อนหน้านี้ที่เธอคาดเดาไว้ถูกต้อง การหายตัวไปของเส่าชงน่าจะเกี่ยวข้องกับเยี่ยชิว”
“รองผู้อำนวยการกัว ท่านพบอะไรเหรอคะ?”จางลี่ลี่รีบถาม
กัวต้านู่ชี้ไปที่วิดีโอกล้องวงจรปิดที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ และพูด“ในวิดีโอ เป้าหมายของเยี่ยชิวชัดเจนมาก เขาไปที่ห้องผู้ป่วยพิเศษเพื่อตามหาเส่าชง เขาดูท่าทางใจร้อน ฉันคิดว่า น่าจะเกิดเรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับเส่าชง ไม่อย่างนั้น เธอคิดว่าเยี่ยชิวกับไป๋ปิงจะรีบออกไปจากโรงพยาบาลทำไมล่ะ?”
“พวกเขาออกจากโรงพยาบาล คงไม่ใช่ออกไปกินข้าวไหม?”จางลี่ลี่พูด
“เธอโง่จริงๆ!เวลานั้นคือเวลากินข้าวเหรอ?”กัวต้านู่ถลึงตาใส่จางลี่ลี่ และพูดต่อไป“ไป๋ปิงคือคนบ้างาน เธอทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลหลายปีแล้ว ไม่เคยลางาน บังคับให้ตัวเองทำงานตลอด แต่ในเวลางานก็ออกไปโดยพลการ เธอคิดว่าไม่น่าแปลกใจเหรอ?”
“น่าแปลกใจนิดหน่อย”
“น่าแปลกใจมาก น่าแปลกใจที่สุด”กัวต้านู่พูด“เส่าชงหายตัวไป ไป๋ปิงทิ้งการทิ้งงานออกไปจาก โรงพยาบาล เยี่ยชิวก็รีบร้อน นำสองเรื่องนี้เข้าด้วยกัน ฉันก็สามารถชี้ขาดได้ว่า เส่าชงหายตัวไปต้องเกี่ยวข้องกับเยี่ยชิวแน่นอน”
จางลี่ลี่พูด“ถ้าอย่างนั้นยังรออะไรอีกล่ะ เรียกหัวหน้าไป๋กับเยี่ยชิวเข้ามาถามก็รู้เรื่องแล้วไหม?”
กัวต้านู่มองจางลี่ลี่ และแอบพูดในใจ“ผู้หญิงคนนี้หน้าตาสวย หุ่นก็ดี แต่ทำไมถึงโง่แบบนี้ล่ะ?”
“รองผู้อำนวยการกัว ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันจะไปเรียกเยี่ยชิวกับไป๋ปิงเข้ามาดีไหม?”จางลี่ลี่พูดขอคำสั่ง
“เรียกพวกเขามาก็ไม่มีประโยชน์”
“ทำไมจะไม่มีประโยชน์ล่ะ?แค่จะถาม ไม่แน่อาจจะรู้ว่าเส่าชงอยู่ที่ไหนก็ได้”
กัวต้านู่เกือบถูกจางลี่ลี่ทำให้โกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมา และพูด“ถ้าหากว่าเส่าชงหายตัวไปและเป็นเยี่ยชิวกับไป๋ปิงเป็นคนทำ เธอคิดว่าฉันจะถามและได้คำตอบที่ต้องการไหม?ก็เหมือนกับเธอฆ่าคน ฉันถามว่าเธอฆ่าไหม เธอจะยอมรับไหม?”
จางลี่ลี่ส่ายหน้าและพูด“ไม่ยอมรับแน่นอน ใครยอมรับก็โง่แล้ว”
“ก็ถูกต้องแล้ว เยี่ยชิวกับไป๋ปิงไม่ใช่คนโง่ ถ้าหากเส่าชงหายตัวไปเกี่ยวข้องกับพวกเขาจริงๆ ถ้าอย่างนั้นฉันก็คงจะไม่ได้คำตอบที่ต้องการจากพวกเขา”