ตอนที่ 38
บทที่ 38 โรคสูญเสียวิญญาณ
October 21, 2026
ได้ยินกัวต้านู่ถามถึงกัวเส่าชง ชั่วพริบตาเดียวเยี่ยชิวก็เข้าใจแล้วว่า กัวต้านู่กำลังหยั่งเชิงเขา
เพราะว่าการหายตัวไปของกัวเส่าชง ทำให้กัวต้านู่เริ่มสงสัยเขาแล้ว
ถึงแม้ว่าเยี่ยชิวในใจจะระวังตัวมาก แต่ใบหน้ากลับไม่แสดงอารมณ์ใดๆ พูดอย่างวางมาดขรึม“รองผู้อำนวยการกัว ผมกำลังจะถามคุณพอดี ว่ากัวเส่าชงไปไหน?ทำไมผมถึงไม่เห็นเขา?”
“นายไม่รู้ว่าเส่าชงอยู่ที่ไหนจริงเหรอ?”
กัวต้านู่หรี่ตามอง พยายามมองหาพิรุธในสายตาของเยี่ยชิว
แต่ เขาก็ผิดหวังแล้ว
เยี่ยชิวสีหน้าเรียบเฉย มองไม่เห็นความผิดปกติใดๆ
เยี่ยชิวพูด“ผมเคยไปหากัวเส่าชงที่ห้องผู้ป่วย จางลี่ลี่พูดว่าเขาไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้แล้ว ผมก็ไปหาที่สวนดอกไม้ แต่ก็ยังไม่เจอกัวเส่าชง”
“จริงเหรอ?”กัวต้านู่ในสายตามีความสงสัย และพูด“เสี่ยวเยี่ย นายคงไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?ทำไมนายจะไม่รู้ว่าเส่าชงอยู่ที่ไหน”
“ถ้าท่านไม่เชื่อ ก็ถามหัวหน้าไป๋ได้เลย เวลาที่ผมไป๋หากัวเส่าชงที่สวนดอกไม้ หัวหน้าไป๋ก็อยู่ข้างๆผม หัวหน้าไป๋สามารถเป็นพยานให้ผมได้”
“หัวหน้าไป๋ เยี่ยชิวพูดจริงไหม?”กัวต้านู่มองไปปิงพลางพูดถาม
“เยี่ยชิวไม่ได้พูดโกหก เขาพูดความจริง”ไป๋ปิงพูดตอบ
กัวต้านูหัวเราะฮ่าๆๆ และพูด“ฉันคิดว่าเสี่ยวเยี่ยจะรู้ว่าเส่าชงอยู่ไหนเสียอีก”
“รองผู้อำนวยการกัว ท่านเป็นพ่อของเส่าชง เขาไปไหนไม่บอกท่านเหรอ”
“นายก็รู้ เส่าชงชอบเที่ยวเล่น และเขาโตแล้ว ฉันควบคุมเขาไม่ได้”กัวต้านู่ก็ถามต่อไป“เยี่ยชิว นายไปหาเส่าชงทำไม?”
“จางลี่ลี่ใส่ร้ายผม พูดว่าผมขโมยประวัติคนไข้ของกัวเส่าชง ผมอยากจะพูดกับเขาให้ชัดเจน”เยี่ยชิวเสแสร้งทำเป็นโกรธ
กัวต้านู่พูดอย่างอ่อนโยน“นี้เป็นเรื่องเล็ก รอให้เส่าชงกลับมาแล้ว ฉันจะให้เส่าชงอธิบายกับนายให้ชัดเจน ตอนนี้นายก็ไปรักษาหลี่เหล่าก่อนเถอะ!”
“ครับ”
เยี่ยชิวกับไป๋ปิงจึงจะได้ออกไป
พวกเขาไปแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของกัวต้านู่ก็หายไป รอยยิ้มเย็นชาเข้ามาแทนที่
“ไอ้งี่เง่า ยังเจ้าเล่ห์อีก ในเมื่อนายไม่บอกว่าเส่าชงอยู่ที่ไหน ถ้าอย่างนั้นก็อย่าตำหนิฉัน”
กัวต้านู่ในสายตาสะท้อนแสงอันเยือกเย็น หยิบโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน กดโทรออก
ห้าวินาทีหลังจากนั้น ในสายโทรศัพท์ก็มีคนรับสาย เสียงน่าเกรงขามดังเข้ามาในสายโทรศัพท์“ใคร?”
“สวัสดีครับ ผู้อำนวยการหลี่ ผมคือเสี่ยวกัว!”กัวต้านู่พูดอย่างเคารพนอบน้อม
ในสายโทรศัพท์นั้นเงียบไม่พูดจาสักพัก เหมือนกำลังคิดว่า“เสี่ยวกัว”คือใคร ผ่านไปสักพัก ก็พูดถาม“นายคือกัวต้านู่ของโรงพยาบาลเจียงโจว?”
“ใช่ครับ ผมก็คือกัวต้านู่ของโรงพยาบาลเจียงโจว ขอบคุณที่ผู้อำนวยการหลี่ยังจำได้”กัวต้านู่รู้สึกดีใจมาก
“โทรหาฉันมีเรื่องอะไรไหม?”ผู้อำนวยการหลี่ถาม
“คือว่า โรงพยาบาลแผนกศัลยกรรมของพวกเรามีหมอคนหนึ่ง วันนี่ไม่รู้ว่าทำไม อยากจะทำการรักษาให้หลี่เหล่า ผมขี้เกียจจะห้ามเขาแล้ว”
“หมอของแผนกศัลยกรรม?ชื่ออะไร?อายุเท่าไหร่?”
“เขาชื่อเยี่ยชิว อายุยี่สิบต้นๆ เป็นหมอทดลองงานของแผนกศัลยกรรม”
“บ้าบอ!เป็นแค่หมอทดลองงานคนหนึ่ง จะมารักษาพ่อฉันให้หายได้ยังไง”ผู้อำนวยการหลี่พูดเสียงหนักแน่น“กัวต้านู่ ฉันสั่งนาย ไม่อนุญาตให้หมอคนนั้นรักษาพ่อของฉัน”
กัวต้านู่พูด“ผมห้ามไม่ได้ เขาเริ่มรักษาแล้ว”
“ทำไมนายทำไม่ได้?นายเป็นรองผู้อำนวยการ ยังห้ามหมอทดลองงานคนหนึ่งไม่ได้?”
“ผู้อำนวยการหลี่ท่านก็รู้ หัวหน้าไป๋ของแผนกศัลยกรรมสนับสนุนให้เยี่ยชิวรักษา ผมก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว!”