บทที่ 450 สังหารงู

ตอนที่เยี่ยชิวเห็นอักษรสลักสองตัวบนดาบ รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงทันที และเริ่มหายใจถี่ขึ้น

"นี่มัน...ดาบชื่อเซียว?"

เยี่ยชิวทั้งตกใจและประหลาดใจ

ชื่อเซี่ยวหนึ่งใน 10 ของดาบมีชื่อ เพราะว่าเคยเป็นดาบของจักรพรรดิฮั่นเกาจูหลิวปังดังนั้นจึงได้ชื่อว่าดาบของจักรพรรดิ

ตามตำนานเล่าว่าฉินสื่อหวง อายุ 34 ปี หลิวปังเจอของล้ำค่าอยู่ที่ภูเขาหนานซาน และมีนามว่าชื่อเซียว

ต่อมาหลิวปังใช้ดาบนี้สังหารงูขาวในต้าเจ๋อและเริ่มชีวิตของจักรพรรดิในตำนานของเขา

เยี่ยชิวเคยได้ยินชื่อเสียงของดาบชื่อเซียวมาตั้งนานแล้ว แต่เพราะเขาคิดมาตลอดว่าดาบเล่มนี้มีอยู่แค่ในตำนาน คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เจอกับดาบชื่อเซียวของจริง ไม่เพียงแค่นั้น เพราะดาบชื่อเซียวยังอยู่ในมือเขาอีกด้วย

ทั้งหมดนี้ดูเหมือนไม่ใช่ความจริงเลย

เหมือนเป็นความฝัน!

ตอนนี้ในใจของเยี่ยชิวนั้นซับซ้อนมาก นอกจากจะไม่อยากจะเชื่อแล้ว ยังรู้สึกตื่นเต้น และยังประหลาดใจอีก...

เขาวางปลอกดาบลง จากนั้นก็สะบัดดาบด้วยมือซ้าย

"เฟี้ยง--"

เสียงดาบดังสูงแหลมและคมชัด

“เป็นดาบที่ดีจริงๆ เวลากว่าสองพันปีแล้วแต่ยังคงรักษาไว้ได้เหมือนตอนแรก ช่างน่าทึ่งจริงๆ”

“นี่ไม่ใช่สมบัติล้ำค่า แต่เป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ต่างหาก”

"ผู้อาวุโสไร้นาม ท่านเป็นคนดีสุดยอดจริงๆ"

เยี่ยชิวรู้สึกขอบคุณผู้อาวุโสไร้นามมาก หากผู้อาวุโสไร้นามไม่ได้ซ่อนดาบชื่อเซียวที่นี่ เขาคงไม่ได้ครอบครองมันอย่างแน่นอน

"หากในอนาคตมีโอกาส ผมจะสร้างสุสานใหม่ให้กับคุณ!"

หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ เขาก็เก็บดาบ แล้วจ้องไปที่กล่องไม้ใบที่สอง

กล่องไม้นี้เป็นทรงสี่เหลี่ยมและทำจากไม้จันทน์สีแดงเหมือนกัน

“กล่องไม้ใบแรกบรรจุดาบจักรพรรดิชื่อเซียวเดาว่าสิ่งของในกล่องไม้นี้ก็น่าจะต้องเป็นของล้ำค่าด้วยเหมือนกัน”

เยี่ยชิวก้มลงและเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม้ออกมาจากโลงศพ ในขณะที่เขากำลังจะเปิดมัน ลมหนาวก็พัดเข้าปะทะหาเขา

"ฟิ้ว--"

ตะเกียงที่ยังลุกอยู่เมื่อครู่ ดับลงทั้งสามดวง

ในขณะเดียวกัน ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องแหลมดังมาจากด้านล่างบ่อน้ำลึก

เยี่ยชิวรีบมาที่ขอบบ่อทันที จากนั้นก็มองลงไปในบ่อน้ำ และเห็นร่างของจระเข้ 3 ตัวที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ลอยอยู่ในน้ำ มันน่าเวทนาเกินกว่าจะทนดูได้

เลือดสีแดงสดผสมกับน้ำสีหมึก ช่างน่าตื่นตระหนกตกใจ

“ตัวอะไรฆ่าพวกมันกัน?”

เยี่ยชิวเปิดดวงตาสวรรค์ของเขาทันที จากนั้นก็มองดูไปทางบ่อน้ำด้านล่าง แล้วก็เห็นเงาสีดำขนาดใหญ่กำลังว่ายอยู่ในบ่อ

เงาดำด้านล่างนั้นเป็นตัวอะไรนั้น เยี่ยชิวก็มองเห็นไม่ชัดเพราะมันอยู่นอกเหนือระยะการมองเห็นของดวงตาสวรรค์

“ที่นี่อยู่นานไม่ได้ น่าจะต้องรีบออกไปโดยเร็วที่สุด” ขณะที่เยี่ยชิวหันกลับมา เขาก็ตกใจจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาเต้นอยู่ข้างนอก

ไม่รู้ว่ามีงูเหลือมยักษ์ปรากฏตัวบนขอบแท่นบ่อน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่

นี่เป็นงูหลามที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เยี่ยชิวเคยเห็นมาในชีวิตของเขา

หัวของมันยาวกว่าหนึ่งเมตร มีเกล็ดหนาบนหัวรูปสามเหลี่ยม ดวงตาของมันโตราวกับไข่ห่าน และกำลังจ้องมองเยี่ยชิวอย่างไม่เป็นมิตร

เยี่ยชิงรู้สึกขนพองสยองเกล้า

งูหลามยักษ์ตัวนี้ปรากฏตัวเมื่อไหร่?

แล้วทำไมจึงไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลยตอนที่มันปรากฏตัว?

ต้องรู้ก่อนว่าด้วยทักษะในปัจจุบันของเยี่ยชิว แม้แต่ปรมาจารย์ในสำนักมังกรก็ไม่สามารถเข้าใกล้เขาอย่างเงียบๆ ได้

แต่ตอนนี้ งูหลามตัวนี้อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสามเมตรเท่านั้น

เยี่ยชิวแอบสังเกตอย่างเงียบๆ และพบว่างูหลามนั้นมีสีดำสนิท อีกทั้งยังมีลำตัวที่ใหญ่ผิดปกติ ซึ่งดูแล้วหนากว่าถังเสียอีก

ในขณะนั้นเอง งูหลามก็อ้าปากและแลบลิ้นสีแดงเข้มออกมา

ทันใดนั้น เยี่ยชิว ก็เห็นเลือดไหลออกมาจากฟันอันแหลมคมของงูหลามยักษ์

ตอนนั้นเอง เขาถึงได้รู้ว่า

“มันฆ่าจระเข้ทั้งสามตัวนั่น?”

“หรือว่าเงามืดใต้สระน้ำก็เป็นร่างของมัน”

“โอ้พระเจ้า มันใหญ่แค่ไหนกันเนี่ย?”