ตอนที่ 457
บทที่ 458 ล่องูออกจากรู
October 21, 2026
ระงับเครื่องบินทุกลำในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ?
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของเยี่ยชิวก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมเช่นกัน เขาถามถังเฟยว่า “เทพทหารรู้ได้อย่างไรว่าฉันยังมีชีวิตอยู่?”
ถังเฟยตอบว่า “ฉันได้โทรหาเทพทหารก่อนหน้านี้และแจ้งให้เขาทราบเกี่ยวกับข่าวที่คุณยังมีชีวิตอยู่”
หลงเยี่ยเมื่อได้ยินสิ่งนี้ก็โกรธมาก “ถังเฟย ปกติแล้วคุณเป็นคนฉลาด ทำไมคุณถึงทำเรื่องยุ่งวุ่นวายในช่วงเวลาวิกฤติ?”
ถังเฟยรู้สึกหงุดหงิดและพูดว่า “เทพทหารกังวลอย่างมากเกี่ยวกับความปลอดภัยของเยี่ยชิว เขาสั่งให้ฉันรายงานซ้ำๆทันทีเมื่อมีข่าวเกี่ยวกับคุณ ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะออกคำสั่งห้ามบินในตะวันตกเฉียงเหนือ?”
“ตอนนี้เราจะทำอย่างไร?” หลงเยี่ยจ้องไปที่ถังเฟยแล้วพูดว่า “คุณทำให้เกิดความยุ่งเหยิงนี้ ดังนั้นคิดวิธีแก้ปัญหานี้ซะ”
ถังเฟยเสนอว่า “เราจะไปที่เมืองฉินกัน”
“เมืองฉิน?” เยี่ยชิวถามด้วยความงุนงง
ถังเฟยอธิบายว่า “ใช้เวลาขับรถเพียงสองชั่วโมงจากที่นี่ไปยังเมืองฉิน หลังจากถึงเมืองฉินแล้ว เราก็สามารถขึ้นเครื่องบินไปยังปักกิ่งได้ คิดว่าไง?”
“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเมืองฉินอยู่ภายใต้คำสั่งห้ามบินด้วย?” เยี่ยชิวถาม
“งั้นเราจะขึ้นรถไฟกัน” ถังเฟยกล่าว “ใช้เวลาเพียงเก้าชั่วโมงโดยรถไฟจากเมืองฉินไปยังปักกิ่ง”
“เอาล่ะ มาทำกันเถอะ!”
ทันใดนั้น ถังเฟยก็ขับรถจี๊ปทหารพร้อมกับเยี่ยชิวและหลงเยี่ย มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองฉิน
ระหว่างทาง
หลงเยี่ยถามอย่างสงสัยว่า “เยี่ยชิว คุณไปเอาดาบในมือมาจากไหน มันดูดีมาก”
เขาอยากจะถามคำถามนี้
เมื่อเยี่ยชิวปรากฏตัวในห้องโถงก่อนหน้านี้ หลงเยี่ยก็เห็นเขาถือดาบ ในเวลานั้นมีคนอยู่มากมาย ดังนั้นหลงเยี่ยจึงไม่กล้าที่จะถาม
ที่แท้ มันคือดาบจักรพรรดิชื่อเซียว ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบอาวุธเทพอันดับต้นๆ
เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า “ฉันเจอมัน”
“เจอมัน?” หลงเยี่ยบ่นว่า “ฉันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือมานานแล้ว ทำไมฉันถึงไม่เจอ”
“มันหมายความว่าโชคของเยี่ยชิวดีกว่าของคุณ” ถังเฟยแทรกแซง
เยี่ยชิวกล่าวต่อว่า “มันไม่ใช่แค่เรื่องโชค แต่ยังเกี่ยวกับตัวตนและรูปลักษณ์ด้วย”
หลงเยี่ยเบิกตากว้าง “คุณหมายถึงอะไร?”
“คุณไม่เข้าใจ?” ถังเฟยหัวเราะ “เยี่ยชิวบอกว่าตัวตนของคุณไม่ดี และคุณก็น่าเกลียด”
“หุบปาก! ถ้าคุณไม่พูดก็จะไม่มีใครคิดว่าคุณเป็นใบ้!” หลงเยี่ยจ้องมองอย่างดุเดือดที่ถังเฟย
ถังเฟยและเยี่ยชิวต่างจ้องมอง ทั้งสองหัวเราะออกมา
“เยี่ยชิว หลงเยี่ย พวกคุณทั้งสองพักเถอะ เราจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่เมื่อเราไปถึงปักกิ่ง ดังนั้นอย่าลืมชาร์จพลังของคุณใหม่” ถังเฟยเตือนพวกเขา
“ตกลง”
เยี่ยชิวและหลงเยี่ยเอนหลังบนที่นั่ง หลับตาเพื่อพักผ่อน
หลังจากขับรถบนทางหลวงไปสี่สิบนาที ทันใดนั้นโทรศัพท์ของ ถังเฟยก็ดังขึ้น ปลุกเยี่ยชิวและหลงเยี่ย ขึ้นมา
ถังเฟยรับสาย ฟังครู่หนึ่ง และเบรกกะทันหัน
“มีอะไรผิดปกติ?”
“เกิดอะไรขึ้นตอนนี้?”
เยี่ยชิวและหลงเยี่ยถามทีละคน
ถังเฟยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เราไม่จำเป็นต้องไปที่เมืองฉิน อีกต่อไป มีข้อมูลที่เชื่อถือได้มาว่า เมืองฉินยังอยู่ภายใต้คำสั่งห้ามบินโดยเทพทหาร และรถไฟความเร็วสูงไปยังปักกิ่งถูกระงับแล้ว”
หลงเยี่ยโกรธมาก “เทพทหารกำลังแก่ลงหรือเปล่า? ทำไมเขาถึงมุ่งเป้าไปที่พวกเรา?”
“เขาไม่ได้มุ่งเป้าไปที่คุณ แต่เขามุ่งเป้าไปที่ฉัน”