ตอนที่ 48
บทที่ 48 คุณชายสี่แห่งเจียงโจว
October 21, 2026
“คือแบบนี้ครับ งานเลี้ยงมีกฎว่า มีแค่คนที่ถือบัตรเชิญ และชื่อในบัตรเชิญต้องเป็นชื่อเดียวกับคนที่จะเข้าไป แต่บัตรเชิญนี้ไม่มีชื่อของท่าน”พนักงานรักษาความปลอดภัยยิ้มพร้อมกับอธิบาย
เยี่ยชิวขมวดคิ้วขึ้น
“ช่างเถอะ ไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”ไป๋ปิงรู้สึกโกรธ หมุนตัวเตรียมจะกลับ
“เดี๋ยวก่อนครับ”เยี่ยชิวเรียกไป๋ปิงไว้ หลังจากนั้นก็พูดกับพนักงานรักษาความปลอดภัย“กรุณาเอาบัตรเชิญคืนให้ผม”
พนักงานรักษาความปลอดภัยส่งบัตรเชิญให้เยี่ยชิว
เยี่ยชิวควักปากกาออกมา รีบเขียนชื่อของตัวเองลงบนบัตรเชิญอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็นำบัตรเชิญส่งให้พนักงานรักษาความปลอดภัย ยิ้มและพูด“ตอนนี้ข้างบนมีชื่อของผมแล้ว ผมสามารถเข้าไปได้หรือยัง?”
พนักงานรักษาความปลอดภัยสีหน้ามึนงงทันที สถานการณ์แบบนี้ไม่เคยพบมาก่อน!
“คุณผู้ชาย สถานการณ์แบบนี้ของท่านค่อนข้างจะพิเศษ ผมไม่มีอำนาจตัดสินใจ กรุณารอสักครู่ ผมไปขอคำสั่งก่อนได้ไหม?”
“ได้”
ชั้นห้าของโรงแรม เป็นห้องเพรสซิเดนสูทที่โออ่าหรูหรา เวลานี้ มีชายหนุ่มสามคนกำลังดื่มเหล้าพูดคุยกัน
ชายหนุ่มผมสั้น ถามชายหนุ่มผมสีเหลืองที่นั่งอยู่บนโซฟา“โย่วหลิง ฉันได้ยินว่าเซียวชิงตี้ทำตัววางอำนาจบาตรใหญ่ คบค้าสมาคมยาก จริงไหม?”
อีกคนที่ใส่ต่างหู ทาอายแชร์โด ชายหนุ่มในชุดสูทสีแดงก็พูดเช่นกัน“พี่โย่วหลิง ผมได้ยินมาว่าเซียวชิงตี้กร่างเที่ยวระรานคนอื่นไปทั่ว อาศัยว่าพี่ชายคือเซียวจิ่วผู้ชนะเลิศ ทำตามอำเภอใจ ถ้าหากเขารังแกพวกเราจะทำยังไง?ผมกลัวมากเลย”
“หลี่เฉียนเฉิง แม่ง นายอย่าทำให้ฉันสะอิดสะเอียนได้ไหม?ฉันแนะนำนาย รอให้คุณชายเซียวมาแล้ว นายก็พูดน้อยๆหน่อย เขาก็มองไม่เห็นนายอยู่ในสายตาแล้ว”ชายหนุ่มผมสีเหลืองพูด
ฉับพลัน ชายหนุ่มที่ใส่ชุดสูทสีแดงก็ทำหน้าน้อยใจ พูดด้วยความคับแค้นใจ“พี่โย่วหลิง อย่าโหดเกิน ผมก็ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ แต่คุณไม่รู้ หลังจากที่ผม ตั้งแต่เล็กก็มีปมด้อยขาดความรักจากพ่อแม่ เรื่องนี้โทษผมเหรอ?”
“หลี่เฉียนเฉิง นายผู้หญิงก็ไม่ใช่ผู้ชายก็ไม่ใช่น่าสะอิดสะเอียนจริงๆ ฉันแนะนำนาย ให้ชัดเจนหน่อย ไปผ่าตัดแปลงเพศที่ต่างประเทศเถอะ”
“พี่โย่วหลิง คุณหัวเราะเยาะผม คุณทำแบบนี้อีก ผมจะไม่สนใจคุณแล้ว”
“ไม่สนใจฉันก็ดี แบบนี้กูก็ไม่ต้องสะอิดสะเอียนแล้ว”
“ฮือๆพี่เฮ่าคุณดู พี่โย่วหลิงเขารังแกผม”หลี่เฉียงเฉิงมองไปทางชายหนุ่มผมสั้นที่กำลังโกรธ
ชายหนุ่มผมสั้นหัวเราะ และพูด“โย่วหลิงพูดล้อเล่น นายอย่าคิดจริง จริงสิโย่วหลิง เซียวชิงตี้จะมาถึงเมื่อไหร่?”
เฝิงโย่วหลิงมองดูนาฬิกาข้อมือ และพูด“น่าจะใกล้แล้ว”
“เซียวชิงตี้ใกล้ถึงแล้ว หวังเซวียนทำไมยังไม่มา?”ชายหนุ่มผมสั้นขมวดคิ้วขึ้น
เฝิงโย่วหลิงยิ้มและพูด“พี่เฮ่า พี่ไม่รู้ว่า เซวียนเส่าเกรงว่าจะอยู่บ้านล้างหน้าด้วยน้ำตา”
“ทำไมเหรอ?”
“เพราะว่าผู้หญิงที่เขาชอบ ถูกคุณชายเซียวชอบแล้ว”
“นายกำลังพูดถึงไป๋ปิง?”
เฝิงโย่วหลิงพยักหน้า และพูด“เซวียนเส่าแอบรักไป๋ปิงมานานแล้ว ยังไม่มีโอกาสได้สารภาพรักกับไป๋ปิง”
“ไป๋ปิงฉันเคยเห็นครั้งหนึ่ง สวยมากจริงๆ แม้แต่ฉันก็ยังหวั่นไหว แต่ในเมื่อเป็นผู้หญิงของเซียวชิงตี้ ไม่ใช่อยากได้ก็จะเอามา หวังว่าหวังเซวียนจะสามารถเข้าใจชัดเจนในจุดนี้ หลีกเลี่ยงการหาเหาใส่หัว ”
เฝิงโย่วหลิงยิ้มและพูด“เซวียนเส่ายังปล่อยวางไม่ได้ เหมือนกับฐานะของพวกเรา แค่กระดิกนิ้วมือ ผู้หญิงก็เป็นฝ่ายถลันเข้าหา ทำไมถึงยอมทิ้งป่าทั้งป่าเพื่อต้นไม้ต้นเดียวล่ะ และยิ่ง ต้นไม้ต้นนี้เขาไม่มีวันจะได้สัมผัส”
“ใช่แล้ว ผู้หญิงของเซียวชิงตี้ ใครแตะต้องคนนั้นตาย”ชายหนุ่มผมสั้นก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา พูดถาม“เซียวชิงตี้คนนี้คบค้าสมาคมด้วยยากไหม?”