ตอนที่ 479
บทที่ 481 ผู้คุ้มกันของเยี่ยชิว
October 21, 2026
แทนที่จะไปที่อี๋หงย่วน อมตะชางเหม่ยไปที่ตระกูลเยี่ย และได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากผู้อาวุโสเยี่ย
ในห้องนั่งเล่น
อมตะชางเหม่ยยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นบนเก้าอี้ กินและดื่มราวกับว่าเขาเป็นหนึ่งในตระกูล
ในไม่ช้า เหล้าเหมาไถหนึ่งขวดก็ถูกดื่มจนหมด
“ผู้อาวุโสเยี่ย ฉันจำได้ว่าคุณสะสมเหมาไถอายุห้าสิบปี นำมันออกมา” อมตะชางเหม่ยเร่งเร้า
ผู้อาวุโสเยี่ยถามว่า “เยี่ยชิวเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่ต้องกังวล อยู่กับฉัน ใครจะกล้าแตะต้องเขา? ใครแตะต้องเขาได้?” อมตะชางเหม่ยกล่าว “เขาไปพบเทพทหาร”
“เป็นอย่างนั้นเหรอ?” ผู้อาวุโสเยี่ยค่อนข้างสงสัย
“อะไรนะ คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?” อมตะชางเหม่ยกล่าวอย่างไม่พอใจ “แม้ว่าคุณจะไม่เชื่อคำพูดของฉัน แต่คุณก็ควรจะเชื่อในตัวตนของฉันใช่ไหม”
ตัวตน?
คุณมีอะไรที่เชื่อได้บ้างไหม?
จิ้งจอกเฒ่าไร้ยางอาย!
ผู้อาวุโสเยี่ยสาปแช่งในใจ แต่บนใบหน้า เขายิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องรีบดื่ม ก่อนอื่น บอกฉันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเยี่ยชิวหลังจากที่เขาเข้าไปในเมือง แล้วฉันจะดื่มกับคุณจนกว่า เราเมาแล้ว”
อมตะชางเหม่ยยิ้ม “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ถ้าฉันบอกคุณทุกอย่างก่อนดื่ม คุณก็จะรีบดึงแอลกอฮอล์ออกไป ฉันจะบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้นกับเยี่ยชิว หลังจากที่เขาเข้าเมืองแล้ว”
“ทำไมไม่บอกฉันก่อน” ผู้อาวุโสเยี่ยกล่าว “หลังจากคุณทำเสร็จแล้ว ฉันจะนำชาเขียวใบไผ่ที่เก็บรักษาไว้นานนับศตวรรษของฉันออกมาให้คุณลิ้มลอง”
“ชาเขียวใบไผ่อายุร้อยปีเหรอ?” ดวงตาของอมตะชางเหม่ยเป็นประกายในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ผู้อาวุโสเยี่ยและถามว่า “คุณไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม?”
“ก็แค่ชาหนึ่งขวด ฉันต้องโกหกคุณหรือเปล่า?” ผู้อาวุโสเยี่ยหัวเราะ “นอกจากนี้ คุณควรเชื่อใจตัวตนของฉัน”
“ฉันยังคงเชื่อใจตัวตนของผู้อาวุโสเยี่ย ปีที่แล้วคุณขอให้ฉันคำนวณโชคลาภของเยี่ยชิว และบอกว่าคุณจะให้ฉันหนึ่งล้าน แต่สุดท้ายคุณก็ให้ฉันสองล้าน ตามนั้นก็แสดงว่าคุณเป็นคนรักษาคำพูดของคุณ”
“เอาล่ะ ฉันจะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเยี่ยชิวหลังจากที่เขาเข้ามาในเมือง”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ทันทีที่เยี่ยชิวมาถึงประตูเซวียนอู่ เขาก็พบกับใครบางคนที่พยายามจะลอบสังหารเขา”
“ผู้อาวุโสเยี่ย คุณรู้ไหมว่าใครพยายามลอบสังหารเยี่ยชิว?”
อมตะชางเหม่ยจงใจสร้างความสงสัย
ผู้อาวุโสเยี่ยตอบอย่างอดทน “แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ฉันก็รู้แน่นอนว่าต้องเป็นบุคคลที่มีทักษะสูง”
“ไม่ถูกต้อง! คนที่พยายามลอบสังหารเยี่ยชิวไม่เพียงแต่มีทักษะสูงเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดอีกด้วย” อมตะชางเหม่ยกล่าว
“มันคือใคร?”
“ดาบทรราช เฉาเทียนติ่ง”
อะไรนะ?
ผู้อาวุโสเยี่ยตกใจมาก เฉาเทียนติ่งลงมือจริงหรือ?
“เยี่ยชิวได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า?” ผู้อาวุโสเยี่ยถามอย่างกังวล
“คุณล้อเล่นเรื่องอะไร? เมื่ออยู่กับฉัน เยี่ยชิวจะได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร?”
“อย่างไรก็ตาม เพื่อที่จะฆ่าเฉาเทียนติ่ง ฉันได้ต่อสู้กับเขาที่ประตูเซวียนอู่เป็นเวลาสามร้อยรอบ และฉันต้องจ่ายราคาอันหนักหน่วง”
อมตะชางเหม่ยกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวดว่า “ก่อนอื่น ฉันต่อสู้กับเฉาเทียนติ่งกว่าร้อยกระบวนท่า และมันเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก จากนั้นฉันก็ใช้ยันต์สายฟ้าหนึ่งร้อยอัน”