บทที่ 483 จัดฉากงานแต่ง ก่อน

ฐานของวังซาตาน

เยี่ยชิวค่อยๆลืมตาขึ้นและเห็นชายชราผู้มีเกียรตินั่งอยู่ข้างๆเขา

แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นชายคนนี้ในความเป็นจริง แต่เยี่ยชิวก็จำตัวตนของเขาได้ทันที

ผู้บัญชาการสูงสุดของวังซาตาน เทพทหาร!

เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจและลุกขึ้นนั่งทันที

ในขณะนี้เองที่เขาตระหนักว่า เขาอยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย นอกจากเทพทหารแล้ว ถังเฟยและหลงเยี่ยก็ปรากฏตัวด้วย

“เยี่ยชิว ในที่สุดคุณก็ตื่นแล้ว ฉันกังวลมาก” หลงเยี่ยกล่าว

“เยี่ยชิว ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไร?” ถังเฟยถาม

“ฉันสบายดี” เยี่ยชิวถาม “ที่นี่ที่ไหน?”

“นี่คือห้องของฉัน” เทพทหารยิ้มบนใบหน้าที่แก่ชรา

เยี่ยชิวรีบมองไปรอบๆ และเห็นเทพทหารสวมเสื้อคลุมทหาร นั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีผ้าห่มคลุมขา

เยี่ยชิวรีบลุกจากเตียง ทักทายเทพทหารและพูดเสียงดังว่า “สวัสดีครับท่าน!”

“ไม่จำเป็นต้องมีพิธีการใดๆ” เทพทหารถาม “ร่างกายของคุณรู้สึกอย่างไรบ้าง?”

“ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว” เยี่ยชิวยิ้ม

ขณะนี้ เขารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นทั่วร่างกาย ราวกับว่าเขามีความแข็งแกร่งที่ไม่สิ้นสุด เขารู้ว่าสิ่งนี้ต้องขอบคุณโพธิโลหิตอย่างมาก

“ถังเฟยบอกฉันว่าคุณโค่นเฉาเทียนติ่งได้ ทำได้ดีมาก” เทพทหารแสดงความชื่นชมต่อเยี่ยชิวอย่างเปิดเผย

“ท่าน ท่านประจบฉัน มันเป็นแค่โชค” เยี่ยชิวเล่าในขณะนั้น โดยที่ยังคงรู้สึกหวาดกลัวอยู่

เฉาเทียนติ่งแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งมากจนเยี่ยชิวสิ้นหวัง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อเยี่ยชิวลงมือ เขาใช้ไพ่เด็ดทั้งหมดโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำให้เฉาเทียนติ่งไม่ทันระวังตัว

เมื่อร่วมกับอมตะชางเหม่ยที่ใช้วิธีสายฟ้าทั้งห้าเพื่อทำร้ายเฉาเทียนติ่งอย่างรุนแรง มันสร้างโอกาสให้เยี่ยชิวโจมตีอย่างรุนแรง

เฉาเทียนติ่งถูกฆ่าตายก่อนที่เขาจะได้ปลดปล่อยพลังเต็มที่ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าค่อนข้างโชคร้าย

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขอบคุณที่กลยุทธ์ของเขาถูกต้อง และอมตะชางเหม่ยได้ฝึกฝนสายฟ้าทั้งห้าได้สำเร็จ มิฉะนั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะต้องเป็นคนที่ตายในที่สุด ในกรณีนี้ เขาจะไม่ได้เห็นไป๋ปิงในชีวิตอีก

เมื่อนึกถึงไป๋ปิง หัวใจของเยี่ยชิวก็เต็มไปด้วยความเร่งด่วน และเขาก็ถามอย่างรวดเร็วว่า “ถังเฟย ฉันหมดสติไปนานแค่ไหนแล้ว? ตอนนี้กี่โมงแล้ว?”

ถังเฟยยิ้มและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล มันจะไม่ทำให้คุณล่าช้าจากการช่วยเหลือไป๋ปิง ขณะนี้เป็นเวลาตีหนึ่ง”

เยี่ยชิวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เทพทหารกล่าวว่า “เยี่ยชิว ถังเฟยได้รายงานสถานการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือให้ฉันทราบแล้ว คุณมีส่วนช่วยอย่างมากในการกำจัดผีดิบและทำลายฐานที่พวกเขากำลังค้นคว้าทหารชั้นยอด”

“โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงของคุณในฐาน คุณแสดงความกล้าหาญอย่างมาก ไม่เพียงแต่คุณกำจัดทหารชั้นยอดเท่านั้น แต่คุณยังช่วยสหายซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่สนใจความปลอดภัยของคุณเอง เผชิญหน้ากับชีวิตและความตายอย่างไม่เกรงกลัว คุณได้แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญและความรับผิดชอบของ ทหาร”

“ในวังซาตาน เราให้รางวัลบุญและลงโทษความผิดพลาดเสมอ ดังนั้นคุณควรได้รับรางวัล”

“เยี่ยชิว คุณต้องการอะไร?” เทพทหารถาม

เยี่ยชิวไม่ลังเลเลยและพูดว่า “ท่านครับ ฉันเป็นทหาร สิ่งที่ฉันทำคือสิ่งที่ฉันควรทำ ไม่จำเป็นต้องได้รับรางวัล”

เทพทหารประหลาดใจเล็กน้อยและถามว่า “คุณไม่ต้องการรางวัลเหรอ?”

“ไม่ต้องการ”

“คุณแน่ใจไหม?”

เยี่ยชิวพยักหน้า “ฉันแน่ใจ”

“ไม่สำคัญว่าคุณจะแน่ใจหรือไม่ ถ้าฉันบอกว่าฉันต้องการให้รางวัลคุณ ฉันจะให้รางวัลคุณ” เทพทหารพูดกับถังเฟย “ประกาศ!”

“รับทราบ!”