บทที่ 500 เยี่ยหวู่ตี้

ทันใดนั้นก็มีเสียง ที่ทางเข้าคฤหาสน์ตระกูลไป๋

“คุณลองลงมือกับเขาสิ!”

แม้ว่าเสียงจะไม่ดังมาก แต่ก็เหมือนเข็มในทะเลทำให้ทุกคนตกตะลึง

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็น ใครจะกล้าพูดคำเช่นนี้กับหลงจิ่ว?

เขาไม่กลัวความตายเหรอ?

แขกหันศีรษะและมองไปทางทางเข้า ในวินาทีต่อมา แววตาตกตะลึงก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกเขา

“นั่นคือเยี่ยหวู่ตี้!”

“โอ้พระเจ้า เยี่ยหวู่ตี้มาจริงๆ!”

“เขาไปกับท่านผู้นำสูงสุดที่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ? เขากลับประเทศเมื่อไหร่?”

เยี่ยชิวได้ยินเสียงและหันหน้าไปมองเยี่ยหวู่ตี้

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับเยี่ยหวู่ตี้ในชีวิตจริง

ก่อนหน้านี้ เขาเคยเห็นเพียงเยี่ยหวู่ตี้ในข่าว เมื่อผู้นำสูงสุดตรวจสอบพื้นที่ท้องถิ่นหรือไปเยี่ยมเยียนต่างประเทศ เยี่ยหวู่ตี้จะแต่งกายด้วยชุดลำลอง ทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์อย่างใกล้ชิดของผู้นำสูงสุด

เยี่ยหวู่ตี้มีรูปลักษณ์ที่ดูสง่างาม บนใบหน้าที่เฉียบคมและเด็ดเดี่ยว กล้ามเนื้อแน่น ช่างครอบงำ

เขามีรูปร่างสมส่วน สวมชุดสูทจงซานสีดำที่พอดีตัว ดูสูงตระหง่านและหุ่นดี

“แล้วนี่คือลุงคนที่สามของฉันเหรอ?”

ดวงตาของเยี่ยชิวกะพริบ เขาไม่คาดคิดว่าเยี่ยหวู่ตี้จะมาช่วยเขาในช่วงเวลาวิกฤตินี้

หลงจิ่วหยุดเดินและมองเยี่ยหวู่ตี้ที่ทางเข้าอย่างเย็นชา เขาถามว่า “คุณหมายถึงอะไร?”

“ถ้าคุณแตะต้องเยี่ยชิวอีกครั้ง ฉันจะฆ่าคุณ” เยี่ยหวู่ตี้กล่าวอย่างไม่แสดงออก

แขกก็ตกใจ

“เยี่ยหวู่ตี้กล้าหาญมาก!”

“ความกล้าหาญนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดามี!”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขามาจากตระกูลเยี่ย ดุร้ายจริงๆ!”

ใบหน้าของหลงจิ่วมืดลงและเขาพูดว่า “เยี่ยหวู่ตี้ คุณกำลังท้าทายเมืองต้องห้ามหรือเปล่า?”

“แล้วไงละ!” เยี่ยหวู่ตี้ จ้องเข้าไปในดวงตาของหลงจิ่วโดยตรง ไม่แสดงความกลัวเลย

ใบหน้าของหลงจิ่วกลายเป็นน่าเกลียดอย่างมากในทันที

เยี่ยชิวและคนอื่นๆสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาเป็นเหมือนลูกแกะที่รอการฆ่า เกือบจะแน่ใจว่า หลงจิ่วจะกำจัดเยี่ยชิวและคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคาดหวังว่าเยี่ยหวู่ตี้จะมาครึ่งทาง

แม้ว่าหลงจิ่วจะอยู่ในเมืองต้องห้ามเป็นเวลาหลายปีและไม่ได้ออกไป แต่เขาก็ตระหนักดีถึงสถานการณ์ในปักกิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับตระกูลใหญ่เช่นตระกูลเยี่ย เขาให้ความสนใจเป็นพิเศษ โดยธรรมชาติแล้ว เขารู้ดีว่าเยี่ยหวู่ตี้เป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวของถังเหลาผู้นำสูงสุด

“ฉันอยากรู้ว่า คุณเป็นตัวแทนของใคร? ของตระกูลเยี่ยหรือผู้นำสูงสุด?”

หลงจิ่วถาม

เขาได้ตัดสินใจแล้ว หากเยี่ยหวู่ตี้เป็นตัวแทนของตระกูลเยี่ย เขาจะเด็ดเดี่ยวและใช้โอกาสนี้ทำลายตระกูลอันดับหนึ่งในปักกิ่ง ทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเมืองต้องห้ามนั้นศักดิ์สิทธิ์และไม่อาจขัดขืนได้ ใครก็ตามที่กล้าท้าทายเมืองต้องห้ามจะต้องพบกับชะตากรรมเดียวคือความตาย

แต่ถ้าเยี่ยหวู่ตี้เป็นตัวแทนของผู้นำสูงสุด เขาก็ต้องพิจารณาเรื่องนี้

แม้ว่าเมืองต้องห้ามจะไม่กลัวผู้นำสูงสุด แต่ผู้นำสูงสุดคือผู้มีอำนาจ การรุกรานเขาจะไม่ดูดีเมื่อมองเผินๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเมืองต้องห้ามกระทำการในลักษณะครอบงำ ผู้นำล่าสุดจึงไม่พอใจกับเมืองต้องห้ามทั้งหมด หากพวกเขาทำให้ผู้นำสูงสุดในปัจจุบันขุ่นเคืองอีกครั้ง มันคงไม่ใช่การเคลื่อนไหวที่ฉลาด

ดังนั้น หลงจิ่วจึงต้องค้นหาว่า เยี่ยหวู่ตี้อยู่ที่นี่ด้วยตัวแทนอะไร

ใครจะรู้ว่าเมื่อเผชิญกับคำถามของเขา เยี่ยหวู่ตี้ยังคงแน่วแน่

“ฉันเป็นตัวแทนของใคร ก็ไม่เกี่ยวกับคุณ”

เยี่ยหวู่ตี้กล่าวโดยไม่แสดงความเคารพต่อหลงจิ่ว

หลงจิ่วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เยี่ยหวู่ตี้ คิดให้รอบคอบ ด้วยการท้าทายเมืองต้องห้าม คุณอาจพบว่าตัวเองไม่มีที่ฝังศพ”

“คุณขู่ฉัน?”

เยี่ยหวู่ตี้เลิกคิ้ว ในช่วงเวลาต่อมา ทุกคนก็รู้สึกว่าการมองเห็นของพวกเขาเบลอ วินาทีต่อมา พวกเขาเห็นเยี่ยหวู่ตี้อยู่ตรงหน้าหลงจิ่วแล้วตบหน้าเขา

เพี๊ยะ!

หลงจิ่วปลิวไปไกลกว่าสิบเมตร ล้มลงกับพื้นโดยมีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก

แขกในห้องได้เห็นฉากนี้และรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งสันหลัง

ท่านจิ่วแห่งเมืองต้องห้าม

ผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเทียบได้