บทที่ 51 ผู้หญิงอายุสี่สิบเหมือนหมาป่า

รถโรลส์รอยซ์จอดอยู่ด้านหน้าประตูโรงแรม คนเฝ้าประตูกำลังจะช่วยเปิดประตูให้แต่กลับถูกเฝิงโยว่หลิงดุใส่แล้วพูดว่า:" หลีกไปให้พ้น"

คนเฝ้าถอยหลังไปสองสามก้าว

จากนั้นเฝิงโยว่หลิงโค้งตัวลง เปิดประตูรถด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแล้วพูดว่า :" คุณชายเซียวกรุณาลงจากรถ คนคือ?"

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฝิงโยว่หลิงก็แข็งค้างทันที

เพราะคนที่นั่งอยู่ด้านในรถไม่ใช่เซียวชิงตี้ แต่เป็นหญิงสาวแปลกหน้าวัยกลางคน อายุสี่สิบกว่าปีที่แต่งหน้าจัดจ้าน แต่งเครื่องประดับด้วยเพชรพลอย

สาวงามวัยกลางคนหยิบธนบัตรออกมาจากกระเป๋าของเธอแล้วยื่นให้เฝิงโยว่หลิง แล้วพูดว่า :" นี่รางวัลของคุณ"

สีหน้าของเฝิงโยว่หลิงเปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที หญิงงามวัยกลางคนคิดว่าเขาเป็นพนักงานโรงแรมไปแล้ว

"น้อยไปหรอ?" หญิงงามเห็นเฝิงโยว่หลิงไม่ตอบโต้ หญิงงามก็หยิบธนาบัตรสีแดงออกมาจากจากกระเป๋าอีกจำนวนหนึ่ง โยนไปที่ใบหน้าของเฝิงโยว่หลิง " ตอนนี้พอหรือยัง?"

ถ้าหากผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ลงมาจากรถของเซียวชิงตี้ เฝิงโยว่หลิงคงจะต่อยไปที่หน้าเธออย่างไม่ลังเล จากนั้นก็ด่ามาประโยคนึงว่า ตาสุนัขชอบดูถูกคนอื่น

เฝิงโยว่หลิงเพิ่งระงับความโกรธได้ กำลังจะพูด แต่กลับถูกสาวงามวัยกลางคนผลักออกไป

"สุนัขดีไม่ขวางทาง! ไสหัวไป!"

เข้า!

เฝิงโย่วหลิงโกรธมากแล้วจริงๆ ยังหม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับเขา ขณะที่มันกำลังจะระเบิดออกมา ก็มีเสียงเย็นชาและแผ่วเบาดังมาจากด้านหลัง

"เฝิงเส้า!"

เฝิงโยว่หลิงหันกลับมา และเห็นชายชราสวมชุดคลุมสีเทากำลังเรียกเขา เขาก็จำได้ทันทีว่าชายขราคนนี้เป็นคนรับใช้ของเซียวชิงตี้ จากนั้นก็เดินไปด้านหน้าของชายชราอย่างรวดเร็ว

"คุณเฉิน ทำไมท่านถึงอยู่คนเดียว คุณชายเซียวล่ะ?"

เฝิงโยว่หลิงถาม

"คุณชายกำลังตเตรียมของขวัญแต่งงาน เดี๋ยวสักพักก็มา" ชายชราชุดคลุมสีเทาเย่อหยิ่งแล้วถามว่า :" ด้านในเตรียมการเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ทุกอย่างเตรียมการตามแพลนของคุณชายเซียว ทุกอย่างเรียบร้อยดี อีกอย่างฉันกับโจวเจียจัดการอย่างรอบคอบ รับรองว่าคุณชายเซียวต้องพึงพอใจ"

"เป็นเช่นนี้ก็ดี"

"เออใช่แล้วคุณเฉิน เธอคือใคร? ทำไมเธอถึงนั่งในรถขอองคุณชายเซียว? เฝิงโยว่หลิงชี้ไปที่สาวงามวัยกลางคนแล้วถาม

"เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลเฉียนแห่งเมืองหลวง เฉียนเหยี่ยนหรู ชายชราชุดคลุมสีเทาพูด

ตระกูลเฉียน?

เฝิงโยว่หลิงไม่ค่อยรู้อะไรมากเกี่ยวกับครอบครัวในเมืองหลวง แต่ว่าตระกูลเฉียนเขารู้สึกคุ้นหูมาก เหมือนกับเคยได้ยินจากที่ไหนสักแห่ง หลังจากนึกอยู่พักนึง เขาก็นึกขึ้นได้

"หรือว่าคู่หมั้นของหลิงจิงจื้อ คือคนในตระกูลเฉียน?" เฝิงโยว่หลิงถาม

"โปรดระวังคำพูดด้วย!" ชายชราชุดคลุมสีเทาจ้องมองไปที่เฝิงโยว่หลิงอย่างเย็นชา

ทันใดนั้นเฝิงโยว่หลิงก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังตกเป็นเป้าของสัตว์ร้าย ร่างกายเย็นเฉียบไปทั้งตัว

และในขณะนี้เองเฉียวเหยี่ยนหรูก็เดินเข้ามาแล้วถามชายชราชุดเทาว่า :"เมื่อไหร่ชิงตี้ตะมาถึง?"

"อีกสักพักคุณชายถึงจะถึง"คุณเฉินพูด

"งั้นฉันไม่รอเขาแล้ว ฉันเข้าไปก่อนละ" เฉียนเหยี่ยนหรูพูดเสร็จก็เตรียมตัวเข้าไปในโรงแรม

"คุณหนูเฉียน!" เฝิงโยว่หลิงรีบพูดขึ้น จากนั้นก็แนะนำตัวทันที :"สวัสดีคุณหนูเฉียน ฉันชื่อเฝิงโยว่หลิง"

"คุณมีธุระ?" เฉียนเหยี่ยนหรูดูไม่สนใจ เดิมทีเฝิงโยว่หลิงก็ไม่ได้อยู่ในสายตาอยู่แล้ว

"มันคืออย่างนี้ ผมเป็นเจ้าภาพงานเลี้ยงคืนนี้ ในเมื่อคุณชายเซียวยังไม่มา งั้นเดี๋ยวผมพาคุณเดินเข้าไปโอเคไหม?

ในดวงตาของเฉียนเหยี่ยนหรูมีร่องรอยความสงสัยแว๊บขึ้นมา แล้วถามว่า :" ฉันได้ยินมาว่าเจ้าภาพงานเลี้ยงคืนนี้คือหนึ่งในสี่หนุ่มแห่งเจียงโจว หรือว่าคุณคือ?"

"ขายหน้าคุณหนูเฉียนแล้ว ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น " เฝิงโยว่หลิงพูดต่อ :" ยังมีอีกสองในสี่คนอยู่ด้านข้างผม พี่เฮ่า เฉียนเฉิง รีบทักทายคุณหนูเร็ว"

"สวัสดีครับพี่สาวคนสวย ผมชื่อหลี่เฉียนเฉิง คุณใช้เครื่องสำอางอะไรแต่งหน้าอ่ะ ผิวดีมากเลยครับ ผมอิจฉาคุณมาก"

หลี่เฉียนเฉิงพูดจบเขาก็ยื่นมือขาวไปจับมือเฉียนเหยี่ยนหรู

"ออกไปให้ห่างจากฉัน" เฉียนเหยี่ยนหรูกอดอกแล้วถอยหลังไปสองก้าว โดยมิได้ปิดบังความรังเกียจบนใบหน้าเลย