บทที่ 536 อาวุธเวทย์มนตร์ที่ดีที่สุด

เยี่ยชิวไม่ได้พาไป๋ปิงกลับบ้านเพื่อสร้างมนุษย์ แต่เขาไปที่ถนน พบร้านวรรณกรรมและศิลปะ และซื้อโคมไฟสี่สิบเก้าดวง และกระดาษสีเหลือง แปรงเขียน ชาด และของอื่นๆ

หลังจากนั้นฉันก็กลับบ้านและพักผ่อนตลอดทั้งวัน

สะสมพลังความเข้มแข็ง

หกโมงเย็น

เยี่ยชิวและไป๋ปิงทานอาหารเย็น จากนั้นอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจึงตรงไปโรงพยาบาลที่ศูนย์พักพิงทหารในเมืองหลวง

เหล่าถังทักทายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นพิเศษ ดังนั้นคราวนี้เยี่ยชิวและคนอื่นๆ จึงเดินทางได้อย่างราบรื่นโดยปราศจากคำถามใดๆ

ทันทีที่เยี่ยชิวมาถึงประตูวอร์ดของนายพลไป๋เขาก็เห็นเหล่าถัง

“เยี่ยชิว ฉันได้สิ่งที่คุณขอแล้ว”

เหล่าถังยื่นกล่องไม้ให้เยี่ยชิว

เยี่ยชิวเปิดกล่องไม้แล้วดู ข้างในมีโสมอายุหนึ่งร้อยปีและเหอโส่วอูอายุสองร้อยปีห่อด้วยผ้าไหมสีแดง

“เหล่าถัง ขอบคุณมาก! ฉันจะโอนเงินไปให้คุณ” เยี่ยชิวกล่าว

เหล่าถังยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ไม่จำเป็นต้องจ่าย"

หืม?

เยี่ยชิวและไป๋ปิงตกตะลึงและมองดูเหล่าถังด้วยความสับสน

เหล่าถังยิ้มและกล่าวว่า "วัตถุดิบยาทั้งสามนี้เดิมทีเยี่ยเหล่าเป็นคนเก็บรวบรวม ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาจำเป็นต้องรักษานายพลไป๋ เยี่ยเหล่าจึงขอให้ฉันไปหามัน"

“เยี่ยเหล่าบอกว่านายพลไป๋เป็นวีรบุรุษของประเทศ หากยาทั้งสามชนิดนี้สามารถช่วยได้ มันจะเป็นสิ่งที่ดีมาก ดังนั้นฉันจะมอบมันให้คุณฟรี”

เยี่ยชิวรู้ว่าเหตุผลที่เยี่ยเหล่ามีน้ำใจมากอาจเป็นเพราะใบหน้าของเขา

ไป๋ปิงรู้สึกสะเทือนใจมากและกล่าวว่า "ของขวัญที่เป็นยาของเยี่ยเหล่าในเวลานี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นความช่วยเหลือที่ทันท่วงที หลังจากที่คุณปู่ตื่นแล้ว ฉันจะไปที่บ้านของเยี่ยเพื่อแสดงความขอบคุณอย่างแน่นอน"

เหล่าถังยิ้มและพูดว่า "ไป๋ปิง เยี่ยเหล่าให้คำแนะนำพิเศษและบอกว่าไม่จำเป็นต้องมาขอบคุณ นี่เป็นความปรารถนาจากใจของเขา ฉันหวังว่าคุณจะทำงานหนักในอนาคตและมีครอบครัวที่มีความสุข ”

ไป๋ปิงยังไม่ทราบความสัมพันธ์ระหว่างเยี่ยชิวและเยี่ยเหล่าแต่เขารู้สึกอบอุ่นในใจเท่านั้น

จากนั้นนายถังก็พูดกับเย่ชิว "เยี่ยเหล่าขอให้ฉันบอกให้คุณออกไปให้หมดและอย่าทำให้เขาผิดหวัง"

"รู้แล้ว"

เยี่ยชิวตอบกลับเบา ๆ

ในขณะนี้จางจิ่วหลิงก็เข้ามาโดยถือดาบอยู่ในมือ

“เยี่ยชิว ฉันมีดาบไม้พีชมาให้คุณ คุณคิดว่ามันโอเคไหม?” จางจิ่วหลิงยื่นดาบไปให้ถึงมือของเยี่ยชิว

ฝักดาบทำจากหนังวัว ยาวสามฟุต สามนิ้ว สีน้ำตาล มีรูปไทเก็กบากัวแกะสลักอยู่

ทันทีที่เยี่ยชิวดึงดาบออกมา เขาได้กลิ่นธูปอันแรงกล้า และดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นทันที "ดาบเล่มนี้ไม่เลวนี่"

จางจิ่วหลิงพูดด้วยรอยยิ้ม "เจ้าของวัดฉางชุนยังถามฉันด้วยว่าฉันจะใช้มันเพื่อปราบปรามวิญญาณชั่วร้ายหรือไม่ เขาไม่เชื่อฉันเมื่อฉันบอกว่ามันมีไว้สำหรับรักษาโรค"

ไป๋ปิงรู้สึกแปลกเล็กน้อย “ดาบไม้สามารถปัดเป่าความชั่วร้ายได้หรือไม่?”

"ดาบไม้พีชไม่ใช่ดาบไม้ธรรมดา" เยี่ยชิวกล่าวว่า ""ไท่ผิงยฺวี่หลาน" เคยกล่าวไว้ว่า ลูกพีชคือแก่นแท้ของต้นไม้ทั้งห้า มันปราบปรามวิญญาณชั่วร้ายในสมัยโบราณ ต้นไม้นางฟ้านี้ก็มีความสำคัญเช่นกัน ไม้พีชที่ประตูผี เพื่อควบคุมผีนับร้อย ฉันจึงสร้างดาบไม้พีชเพื่อปราบวิญญาณชั่วร้าย”

“ไม้พีชยังถูกเรียกว่าไม้ปราบมังกรในสมัยโบราณ มันมีผลทำให้บ้านสงบลงและปัดเป่าวิญญาณชั่วร้าย”

“ในสมัยสามก๊ก โจโฉปวดหัวเพราะสงสัยจนรักษาไม่ได้เป็นเวลานาน ต่อมาตามคำแนะนำของที่ปรึกษาทางทหาร เขาได้เลือกไม้พีชคุณภาพสูงในพื้นที่ที่ราบภาคกลาง แล้วทำดาบไม้พีชแขวนไว้ในบ้าน อาการปวดหัวก็หายไปทันที ต่อมาก็เสด็จไปทางทิศใต้และทิศเหนือ สงครามได้สถาปนาอำนาจของโจเว่ยขึ้น”

“แน่นอนว่าดาบไม้พีชธรรมดาไม่สามารถควบคุมบ้านและปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายได้ มันจะต้องได้รับการถวายหรือต้องเป็นอาวุธวิเศษที่เปื้อนด้วยกลิ่นธูป”

“ถ้าฉันอ่านถูกต้อง ดาบไม้พีชนี้ควรทำจากไม้พีชอายุนับศตวรรษ และประดิษฐานอยู่ในวัดลัทธิเต๋ามาอย่างน้อยสองร้อยปี อาจกล่าวได้ว่านี่คืออาวุธวิเศษคุณภาพสูง "

เยี่ยชิวพูดด้วยรอยยิ้ม "ด้วยดาบเล่มนี้ ฉันมั่นใจมากขึ้นในการใช้วิธีการยืดอายุของฉัน"

“ยังไงก็ตาม ไก่ตัวใหญ่อยู่ที่ไหน” จางจิ่วหลิงถามทันที