ตอนที่ 555
บทที่ 557 เเสวงหาตาย (หลัง)
October 21, 2026
ฉินหวั่นกล่าวว่า“คุณจิน ราคาครั้งก่อนที่พวกเราคุยกับผู้จัดการส่วนตัวของคุณอยู่ที่สองปียี่สิบล้าน คุณขึ้นราคาแบบนี้ แล้วยังพิ่มค่าการรับรองเป็นสองเท่า มันเหมาะสมไหม?”
“มันไม่เหมาะสมเหรอ? ฉันไม่คิดว่าอย่างนั้น บริษัทขนาดใหญ่อื่นๆที่หาฉันมาเป็นตัวแทนเป็นเวลาตั้งห้าปีและค่าการรับรองเป็นสองร้อยล้าน”
“ถ้าผู้จัดการฉินคิดว่าไม่เหมาะสม คุณก็สามารถหาคนอื่นมาโฆษกได้”
จินหลิงหลิงกล่าวว่า“แต่ฉันต้องเตือนผู้จัดการฉินด้วย ดูจากสถานะของฉันในวงนี้ ถ้าฉันไม่เป็นโฆษกของพวกคุณ คนอื่นก็อาจไม่กล้ารับ”
“นอกจากนี้ ตราบใดที่ฉันปล่อยข่าวออกไปเล็กน้อย ฉันกลัวว่าสโมสรเสริมสวยของพวกคุณจะเจ๊งทันที”
“พวกคุณก็รู้ ว่าแฟนคลับสมัยนี้มันคลั่งไคล้ แฟนคลับของฉันเยอะขนาดนั้น ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทําอะไรออกมาได้?”
จินหลิงหลิงมองฉินหวั่นและหลินจิงจื้อด้วยรอยยิ้ม
“คุณข่มขู่พวกเราเหรอ?”แสงเย็นวูบวาบในดวงตาของหลินจิงจื้อ
“ไม่ๆๆ ผู้จัดการหลินเข้าใจผิดเเล้ว ฉันก็เเค่ตักเตือนอย่างมีเมตตา จเเรียกว่าข่มขู่ได้ไง”
จินหลิงหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม“นอกเหนือจากค่ารับรองสองปีสี่สิบล้านเเล้ว ฉันยังมีเงื่อนไขเพิ่มเติมอีก ”
“เงื่อนไขอะไร?” ฉินหวั่ยถาม
“ช่วยฉันจัดการคนคนหนึ่ง”จินหลิงหลิงกล่าว
ฉินหวั่นและหลินจิงจื้อแลกเปลี่ยนสายตา และทั้งคู่เห็นความสงสัยในสายตาของกันและกัน แต่ในไม่ช้าทั้งสองก็โล่งใจไป
วงการบันเทิงมีความซับซ้อนอยู่แล้ว โดยเฉพาะความขัดแย้งระหว่างดาราหญิง และเห็นได้บ่อยเลยที่ดาราหญิงสู้กันในเวยป๋อ
ไม่น่าแปลกใจที่คนอย่างจินหลิงหลิงจะมีศัตรู
ฉินหวั่นถามว่า“ฉันไม่รู้ว่าคนที่คุณจินจะจัดการเป็นคนยังไง?”
“พวกคุณไว้วางใจเลย คนที่ฉันอยากให้พวกคุณจัดการไม่ใช่ผู้มีอิทธิพลผรอก แต่เป็นไอ้สารเลวน้อยคนหนึ่ง”
ไอ้สารเลวน้อย?
หลินจิงจื้อและฉินหวั่นไม่เชื่อคำาพูดมั่วซั่วของจินหลิงหลิงเลย ถ้ามันเป็นเพียงสารเลวน้อย แล้ววยังต้องการให้พวกฉันช่วยจัดการ?
จินหลิงหลิงถอนหายใจและพูดว่า “พวกคุณก็รู้ว่าฉันเป็นดาราดัง ถ้าฉันไปจัดการไอ้สารเลวน้อยเอง มันจะไม่เอาฐานะตกตํ่าเหรอมากเหรอ?”
เอาฐานะเธอตกตํ่า แล้วมันไม่เอาฐานะพวกฉันตกตํ่าเหรอ?
ยังไงพวกฉันก็เป็นผู้ที่มีหน้ามีตา
หลินจิงจื้อและฉินหวั่นต่างก็ไม่สบายใจ
“คุณจิน ไม่รู้ว่าคนที่คุณพูดไป นามสกุลอะไรชื่ออะไร?”ฉินหวั่นถาม
จินหลิงหลิงกล่าวว่า“ฉันไม่รู้ชื่อของไอ้สารเลวน้อยนั้น เเค่เคยพบหน้ากันครั้งหนึ่งในเครื่องบิน”
ฉินหวั่นพูดด้วยความลําบากใจว่า“คุณจิน คุณไม่รู้ด้วยซ้ําว่าคนนั้นชื่ออะไร แล้ววจะให้พวกช่วยคุณจัดการยังไง?”
“จะหาเขาเจอได้อย่างไร นั่นคือเรื่องของพวกคุณ”จินหลิงหลิงพูดอย่างวางตัวไว้ที่สูง“ฉันดูเเค่ผลลัพธ์เท่านั้น ”
แสงเย็นวูบวาบในดวงตาของหลินจิงอีกครั้ง
ฉินหวั่นก็ขมวดคิ้วนิดๆและถามอีก“หน้าตาเขาเป็นยังไง คุณจินคงจะรู้สินะ?”
“เขาอายุประมาณยี่สิบปี ผอมนิดหน่อย ไว้ทรงผมเเบบซอยสั้น ดูขาวสะอาด…...”
จินหลิงหลิงยังพูดไม่ ประตูสํานักงานก็ถูกดันเข้า แล้วเยี่ยชิวก็เดินเข้ามาจากด้านนอก
พอเยี่ยชิวเดินเข้าสํานักงาน ก็ตกตะลึงอยู่สักครู่หนึ่ง ทําไมพี่หลินกับพี่หวั่นอยู่ด้วยกัน?
จากนั้นเขาก็เห็นจินหลิงหลิงแล้วเขาก็ตะลึงอีกครั้ง
ทําไมผู้หญิงคนนี้ถึงอยู่ที่นี่?
ศัตรูยากที่จะหลีกเลี่ยงจริงๆ!
เมื่อศัตรูมาเจอกัน ก็จะแสดงท่าทางโกรธแค้นใส่กันอย่างออกนอกหน้า หลังจากที่จินหลิงหลิงเห็นเยี่ยชิว เธอก็เหมือนแมวแก่ที่ถูกเหยียบหาง ชี้ไปที่เยี่ยชิวและพูดอย่างเข้มงวด“ไอ้สารเลวน้อยที่ฉันพูดถึงก็คือเขา”
“ผู้จัดการฉิน ผู้จัดการหลิน ถ้าพวกคุณช่วยฉันจัดการเขา ฉันสามารถลดค่ารับรองได้หนึ่งล้าน”
“ฉันไม่ขออะไร ถ้าพวกคุณตีเขาหนักๆ ตีจนมือสองข้างของเขาหักไปก็พอ”