ตอนที่ 634
บทที่ 636 สูญเสียทุกสิ่ง
October 21, 2026
คำพูดของเฉียนปั๋วเหวินทำให้ตกตะลึง
ทุกคนมองเขาด้วยความไม่เชื่อ ไม่สามารถเข้าใจได้
ศาสตราจารย์ผู้มีชื่อเสียง ซึ่งมีการศึกษาสูงได้ก่อเหตุฆาตกรรมจริงๆ สิ่งนี้จะไม่น่าแปลกใจได้อย่างไร?
“พี่ใหญ่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เฉียนเว่ยตงถามด้วยตาแดงก่ำ โดยยังไม่เต็มใจที่จะเชื่อว่า เฉียนปั๋วเหวินเป็นผู้กระทำ
เฉียนปั๋วเหวินกล่าวว่า “ความเชื่อดั้งเดิมของพ่อหยั่งรากลึก หลังจากที่ชุนเหมยแท้งบุตร พ่อก็บอกกับฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเขาหวังว่าชุนเหมยและฉันจะมีลูกชายอีกคน”
“แต่ร่างกายของชุนเหมยไม่สามารถทนต่อการตั้งครรภ์ครั้งต่อไปได้ หากเธอตั้งครรภ์อีกครั้ง ชีวิตของเธอจะต้องตกอยู่ในความเสี่ยง”
“แต่พ่อยังคงกดดันฉันอยู่เรื่อยๆ ทำให้ฉันรู้สึกกลัวที่จะกลับบ้านบ่อยๆ ระหว่างนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น”
“เธอเป็นนักเรียนของฉัน!”
“เธอห่วงใยฉัน เข้าใจฉัน ให้เกียรติฉัน เข้าใจความยากลำบากของฉัน และแม้กระทั่งแสดงความเต็มใจที่จะมีลูกกับฉันโดยไม่ต้องแต่งงานอย่างเป็นทางการ”
“เธอยังสาว สวย และอ่อนโยน พูดตามตรง ตอนนั้นฉันถูกล่อลวง”
“แต่แล้วฉันก็คิดว่า การเกิดมาในตระกูลแบบนี้ เป็นอาจารย์ ถ้าฉันได้เข้าไปพัวพันกับนักศึกษาหญิง ฉันจะเป็นแบบอย่างได้อย่างไร?”
“ฉันจะเผชิญหน้ากับชุนเหมยได้อย่างไร?”
“ฉันจะเผชิญหน้ากับลูกสาวสองคนและพ่อของฉันได้อย่างไร?”
“ฉันจะดำเนินชีวิตตามชื่อเสียงนักวิชาการที่มีอายุนับศตวรรษของตระกูลเฉียน ได้อย่างไร?”
“ฉันก็เลยปฏิเสธเธอไป”
เฉาชุนเหมยสาปแช่งด้วยความโกรธ “ปฏิเสธอะไร! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับนักศึกษาหญิงคนนั้นและเธอก็ให้กำเนิดลูกชายของคุณ”
เฉียนปั๋วเหวินเพิกเฉยต่อเฉาชุนเหมย และพูดต่อ
“แม้ว่าฉันจะจงใจรักษาระยะห่างจากผู้หญิงคนนั้น แต่เธอก็ยังคงเป็นนักศึกษาของฉัน เราเจอกันสัปดาห์ละสองสามครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”
“ประมาณสี่ปีที่แล้ว ชั้นเรียนของเธอได้จัดงานเลี้ยงอำลาให้กับอาจารย์”
“คืนนั้นฉันดื่มหนักมาก พอตื่นมาก็เจอผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างๆ เลยเป็นเช่นนั้น เราจึงได้อยู่ด้วยกัน”
“เธอตั้งครรภ์อย่างรวดเร็ว แม้ว่าในตอนแรกฉันจะไม่ต้องการมัน แต่เมื่อฉันไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล ฉันพบว่ามันเป็นลูกชาย และฉันก็ลังเลใจ”
“สิบเดือนต่อมา เด็กคนนั้นก็เกิด ทั้งเธอและฉันก็ชอบเขามาก”
“เราเข้ากันได้ดี จนกระทั่งสองเดือนก่อน”
“เมื่อสองเดือนที่แล้ว จู่ๆ เธอก็ขอฉันแต่งงานและขอให้ฉันซื้อบ้านในเมืองให้เธอ ฉันไม่เห็นด้วย”
“ตั้งแต่นั้นมา เธอก็เริ่มเย็นชาใส่ฉัน บางครั้งเราไม่ได้ติดต่อกันเลยตลอดทั้งสัปดาห์ เธอไม่รับสายวิดีโอคอล โทรศัพท์ หรือตอบข้อความของฉัน”
“ครั้งหนึ่งฉันไปบ้านเช่าเพื่อตามหาเธอ พอเข้าไป ก็พบว่าเธอนอนกับชายแปลกหน้าบนเตียงเดียวกัน กำลังทำแบบนั้น โดยมีเด็กเฝ้าอยู่”
ขณะที่เฉียนปั๋วเหวินพูดสิ่งนี้ เส้นเลือดก็โผล่ขึ้นมาบนหน้าผากของเขา และมือของเขาก็กำหมัดแน่นราวกับสิงโตที่โกรธแค้น
“ฮ่าๆๆ……”
เฉาชุนเหมยระเบิดเสียงหัวเราะ “เฉียนปั๋วเหวิน ไม่คาดหวังว่าจะถูกนอกใจสินะ สมน้ำหน้า ฮ่าๆๆ……”
“คุณหุบปาก!” เฉียนปั๋วเหวินตะคอก
“ฉันไม่หุบปาก แล้วคุณจะทำอะไรฉันได้?” เฉาชุนเหมยหัวเราะแล้วพูดว่า “ผู้หญิงคนนั้นมีชู้ ดังนั้นด้วยความโกรธของคุณ คุณจึงฆ่าผู้ชายคนนั้น?”
เฉียนปั๋วเหวินยอมรับอย่างใจเย็น “ใช่!”
ฝูงชนถอนหายใจ