บทที่ 655 เยี่ยชิวลงมือ

“อาจารย์!”

“ผู้อาวุโสหวง?”

เหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันทำให้เสี่ยวอวี๋และซุนหวู่ตกใจหน้าซีด

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมหวงเหล่าเสียซึ่งมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญระดับสูง จู่ๆ ก็ล้มลงกับพื้นหลังจากที่ชายชราตัวเตี๊ยพูดเพียงคำเดียว

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น แม้แต่หวงเหล่าเสียเอง ก็พบว่ามันไม่น่าเชื่อ

เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายก่อนหน้านี้และกำลังจะเคลื่อนไหว จู่ๆ เขาก็รู้สึกราวกับว่าเขาถูกรถชน หัวของเขาเริ่มหนักและก่อนที่เขาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ล้มลงกับพื้น

มันแปลกประหลาดเกินไป!

ในเวลาเดียวกัน หวงเหล่าเสีย ก็ตระหนักว่าชายชราตัวเตี๊ยจากลัทธิแม่มด มีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้

“คุณหวู่ รีบหนีไป” หวงเหล่าเสียตะโกนเสียงดัง

“หนี?” ชายชราตัวเตี๊ยหัวเราะเยาะ “ทุกคนที่นี่อยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน เขาจะหนีไปไหนได้?”

“แม้ว่าเขาจะออกจากห้องนี้ไปได้ แต่ก็ยังมีคนอยู่ข้างนอกหลายสิบคน”

“ดังนั้น เป็นการดีกว่าสำหรับเขาที่จะตายอยู่ที่นี่!”

ท่าทางของซุนหวู่ดูแย่มาก

“ฮึ่ม ไม่ว่าคุณจะหมายความว่าอย่างไร แม้ว่าฉันจะยอมเสี่ยงชีวิต เพื่อปกป้องคุณหวู่”

หวงเหล่าเสียตะคอกและลุกขึ้นจากพื้น

ชายชราตัวเตี๊ยเหลือบมองที่หวงเหล่าเสียและเยาะเย้ย “คุณถูกฉันสาปแล้ว แม้ว่าเทพจะมา พวกเขาก็ไม่สามารถช่วยคุณได้"”

ถูกสาป?

หวงเหล่าเสียรู้สึกตกใจและหมุนเวียนพลังงานภายในของเขาอย่างเงียบๆ

เขาพบว่าความแข็งแกร่งของเขาดูเหมือนจะหมดลง เขาไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งภายในได้ นั่นหมายความว่าเขาไม่ต่างจากคนพิการ

มันจบแล้ว!

หัวใจของหวงเหล่าเสียจมลงสู่ก้นบึ้ง

ชายชราตัวเตี๊ยยังคงหัวเราะต่อไป “แม้ว่าฉันจะไม่ฆ่าคุณด้วยคำสาปของฉัน คุณจะอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์”

นอกประตู

ดวงตาของเยี่ยชิวเปล่งประกายด้วยเจตนาฆ่า เมื่อเขาได้ยินคำพูดของชายชราตัวเตี้ย

เขามองดูอีกครั้ง สังเกตเห็นว่า ถึงแม้ชายชราตัวเตี๊ยจะสวมเสื้อคลุมสีดำ แต่ก็มีลวดลายไทเก็กอยู่ที่หน้าอกของเสื้อคลุม มันเป็นเสื้อคลุมของลัทธิเต๋า

ชายชราคนนี้เป็นลัทธิเต๋าเหรอ?

เมื่อคิดว่าลัทธิเต๋าสามารถสาปแช่งผู้คนได้ เจตนาฆ่าของเยี่ยชิวก็แข็งแกร่งขึ้นในทันที

“ลุงของฉันเคยบอกว่า เขาพบกับนักบวชลัทธิเต๋าบนถนนที่มีความสามารถในการสาปแช่ง ถ้าจำไม่ผิด นักบวชลัทธิเต๋าที่ลุงของฉันพบ น่าจะเป็นทูตฝ่ายซ้ายของลัทธิแม่มดที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา”

ใบหน้าของเยี่ยชิวเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รีบเร่งที่จะลงมือ เพราะซุนหวู่และชีวิตของคนอื่นไม่เกี่ยวข้องกับเขา

ภายในห้อง

ชายชราตัวเตี๊ยมองไปที่ซุนหวู่ด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “คุณจะฆ่าตัวตายหรือให้ฉันลงมือ?”

“ถ้าคุณฆ่าตัวตาย อย่างน้อยฉันก็จะทิ้งร่างศพไว้”

“ถ้าฉันต้องลงมือ ฉันจะสับคุณเป็นชิ้นๆ”

“คุณสามารถเลือกได้ด้วยตัวเอง!”

ซุนหวู่กัดฟันและพูดว่า “ฉันอยู่ในโลกศิลปะการต่อสู้มาหลายปีแล้ว ฉันไม่กลัวใครเลย แม้ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ฉันจะไม่เพียงแค่นั่งรอความตาย”

หลังจากพูดจบ ซุนหวู่ก็ดึงปืนพกออกจากเอว แล้วเล็งไปที่หัวของชายชราตัวเตี๊ย

ซุนหวู่พูดอย่างเย็นชา “ฉันอยากรู้ว่าคุณกลัวกระสุนเหมือนกันหรือเปล่า”

ปัง

ซุนหวู่ยิงปืนอย่างเด็ดขาด

กระสุนพุ่งเข้าหาชายสูงอายุด้วยความเร็วสูง

ชายชราตัวเตี๊ยยืนนิ่ง มีรอยยิ้มบนใบหน้า เขายื่นมือออกไปเมื่อกระสุนกำลังจะถึงหน้าผากและจับมันไว้ที่ฝ่ามือ

อะไรกัน?