บทที่ 664 ฆ่าปรมาจารย์

ทันทีที่นินจาทั้งสามเคลื่อนไหว เยี่ยชิวก็เริ่มปวดศีรษะ

ทั้งสามคนนี้น่ากลัวเป็นพิเศษ

ความแข็งแกร่งแต่ละคนสามารถอยู่ในสิบอันดับมังกรแรกได้อย่างง่ายดาย

นอกจากนี้ การประสานงานของพวกเขายังราบรื่น แสดงให้เห็นถึงความสามัคคีที่น่าทึ่งทั้งในด้านการโจมตีและการป้องกัน

โห่!

นินจาทั้งสามโจมตีเยี่ยชิวอย่างดุเดือดในรูปแบบสามเหลี่ยม

เช่นเดียวกับที่เยี่ยชิวสามารถสกัดกั้นการโจมตีของบุคคลหนึ่งได้ ชายอีกสองคนก็จะโจมตีจากด้านข้างหรือด้านหลัง ทำให้เขายากต่อการป้องกันตัวเอง

ในระหว่างการเผชิญหน้า

เยี่ยชิวหันศีรษะและเห็นชิวซานหนานเกอยืนอยู่ด้านข้างพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ให้ตายเถอะ ฉันถูกหญิงชราคนนี้หลอก

เธอคงรู้ว่าคนพวกนี้ไม่ง่ายที่จะรับมือ

เยี่ยชิวถอนหายใจลึกๆ ดังที่คนโบราณกล่าวไว้ว่า ผู้หญิงที่สวยก็เหมือนยาพิษ เธอสามารถทำให้ผู้ชายติดยาและยังนำเขาไปสู่หายนะอีกด้วย

วันนี้เขาได้สัมผัสมันโดยตรงแล้ว

“ปรมาจารย์ชิว คนของคุณมีทักษะค่อนข้างมาก แต่น่าเสียดายที่เขาจะอยู่ได้ไม่นานนัก”

จี๋เถียนจงเอ้อร์พูดกับชิวซานหนานเกอด้วยรอยยิ้ม “ฉันอยากเห็นความสามารถของปรมาจารย์ชิวมานานแล้ว ดังนั้นโปรดให้ความกระจ่างแก่ฉันด้วย”

แคร็ก!

จี๋เถียนจงเอ้อร์ดึงดาบซามูไรออกมาจากเอว เผยให้เห็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันแข็งแกร่ง

“ฉันได้ยินมาว่า ความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้ของคุณไม่ได้ด้อยกว่าพี่ชายของคุณ ฉันยังต้องการตรวจสอบว่าข่าวลือเป็นจริงหรือไม่?”

ชิวซานหนานเกอหยิบดาบยาวคริสตัลขึ้นมาจากพื้นดินแล้วชี้ไปที่จี๋เถียนจงเอ้อร์ด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่รุนแรงไม่แพ้กัน

“ปรมาจารย์ชิว มั่นใจได้เลยว่าฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง” จี๋เถียนจงเอ้อร์กล่าว

บูม!

เมื่อจี๋เถียนจงเอ้อร์พูดจบ เขาก็มาถึงหน้าชิวซานหนานเกอ แล้ว ยกดาบซามูไรขึ้นสูงและเล็งไปที่เธอ

ชิวซานหนานเกอรีบยกดาบยาวขึ้นเพื่อสกัดกั้นดาบซามูไร

“แคร็ก•”

ดาบซามูไรฟาดดาบยาว ชิวซานหนานเกอก็ถูกบังคับให้ถอยหลังไปห้าก้าวทันที แววตาของเธอบ่งบอกถึงความจริงจัง

เธอต้องตกใจเมื่อพบว่า ทักษะของจี๋เถียนจงเอ้อร์ไม่ได้ด้อยไปกว่าปรมาจารย์เลย

“ปรมาจารย์ชิว คุณแปลกใจหรือเปล่า?”

จี๋เถียนจงเอ้อร์ยิ้ม “โลกรู้จักแค่พี่ชายของฉันในฐานะปรมาจารย์ แต่พวกเขามองข้ามการดำรงอยู่ของฉัน ที่จริงแล้วความแข็งแกร่งของฉันด้อยกว่าพี่ชายของฉันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

“ถ้าคุณไม่ได้ต่อสู้กับคนของคุณมาสักระยะ แล้วได้รับบาดเจ็บภายใน บางทีคุณอาจจะสามารถโจมตีฉันได้สี่หรือห้าร้อยกระบวนท่า แต่ตอนนี้ คุณไม่สามารถทนต่อกระบวนท่าห้าสิบกระบวนท่าจากฉันได้เลย”

จี๋เถียนจงเอ้อร์หัวเราะเบาๆ “คุณเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ที่มีชื่อเสียงในต้าตง ดังนั้นจึงน่าเสียดายที่ต้องฆ่าคุณ”

“แบบนี้ไหม ปรมาจารย์ชิว แต่งงานกับฉันเถอะ ว่าอย่างไรบ้าง?”

จี๋เถียนจงเอ้อร์กล่าวว่า “ตราบใดที่คุณแต่งงานกับฉันและกลายเป็นสมาชิกของศาลเจ้าอามาเทราสึ กงเปิ่นหวู่ฉางและพี่ชายของฉันจะไม่สร้างปัญหาให้กับคุณ และพวกเขาก็จะไม่สร้างปัญหาให้กับสำนักสุ่ยเยวี่ยของคุณด้วย"

ฝันไปเถอะ!

ชิวซานหนานเกอเหลือบมองเยี่ยชิว ซึ่งถูกรายล้อมไปด้วยนินจาสามคน โดยคิดกับตัวเองว่า การแต่งงานกับจี๋เถียนจงเอ้อร์ ก็เหมือนกับการแต่งงานกับเยี่ยชิวอยู่ดี

แม้ว่าเยี่ยชิวจะดูแย่นิดหน่อย แต่เขาก็ดูดี โดดเด่นกว่าจี๋เถียนจงเอ้อร์ในแง่ของรูปลักษณ์

และเขายังเด็กมาก ร่างกายของเขาต้องแข็งแรงมาก

“วุ้ยๆๆ ชิวซานหนานเกอ โอ้ ชิวซานหนานเกอ เด็กคนนั้นคือคนของเสี่ยวเสวี่ย คุณคิดอะไรอยู่?”

ชิวซานหนานเกอหน้าแดงและรีบหยุดความคิดอันบ้าคลั่งของเธอ และบอกกับจี๋เถียนจงเอ้อร์อย่างเย็นชาว่า “หยุดเรื่องไร้สาระแล้วมาสู้กัน!”

“อา ฉันอยากจะไว้ชีวิตปรมาจารย์ชิว แต่คุณไม่ซาบซึ้งในความมีน้ำใจของฉัน ดังนั้นอย่าตำหนิฉันที่โหดเหี้ยม โจมตี!”

จี๋เถียนจงเอ้อร์รีบวิ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

การต่อสู้ปะทุขึ้น

ในชั่วพริบตา ห้านาทีผ่านไป

เยี่ยชิวกำลังต่อสู้นินจาสามคน เขาทั้งปกป้อง และจับตาดูการเคลื่อนไหวของชิวซานหนานเกอ

ไม่นานนัก เขาก็เห็นเลือดทั้งชิวซานหนานเกอและจี๋เถียนจงเอ้อร์

ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ

ชิวซานหนานเกอ เริ่มถอยอย่างต่อเนื่อง แสดงให้เห็นอาการเหนื่อยล้า