ตอนที่ 670
บทที่ 672 ผลของการขโมยผู้หญิงฉัน
October 21, 2026
พนักงานเสิร์ฟตกตะลึง
เขาไม่ได้คาดหวังว่าเยี่ยชิวจะบอกเขาให้หลงทาง เขาเหลือบมองเยี่ยชิวและเห็นความดูถูกในสายตาของพนักงานเสิร์ฟ
“ฉันมาที่นี่เพื่อส่งเครื่องดื่มให้คุณชายหม่า แล้วเธอบอกให้ฉันหลงทางจริงๆ นะ อยากท้าคุณชายหม่ามั้ย?”
พนักงานเสิร์ฟดูไม่ใจดีแล้วพูดกับหลินจิงจื้อ "คุณชายหม่าเป็นลูกชายของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในซูโจวและหางโจว เขายังเด็กและรวย ฉันไม่รู้ว่ามีผู้หญิงกี่คนที่อยากจะประจบประแจงเขา"
หลินจิงจื้อพูดอย่างเฉยเมย "แฟนของฉันบอกให้ออกไป ไม่ได้ยินเหรอ?"
“คุณผู้หญิง ด้วยความเคารพ คุณอาจติดตามคุณมาแทนการติดตามคนจนที่มีเพียงเพนโฟลด์เท่านั้น คุณสามารถดื่ม รอยัลซาลูทกับคุณได้ทุกวัน”
"มานี่สิ"
หลินจิงจื้อยิ้มและกระตุกนิ้วของเธอที่บริกร
พนักงานเสิร์ฟดีใจมาก โดยคิดว่าหลินจิงจื้อถูกเขาชักชวน จึงรีบเข้าไปหาหลินจิงจื้อ
หลินจิงจื้อคว้าแก้วไวน์จากถาดแล้วฟาดหน้าบริกรอย่างปัง
“คุณออกไปได้แล้วเหรอ?” จู่ๆ หลินจิงจื้อก็หันหลังกลับ* ใบหน้าของเธอเย็นชาราวกับน้ำแข็ง
พนักงานเสิร์ฟโกรธมาก "ฉันมาที่นี่ในนามของคุณชายหม่า คุณกล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับฉัน ฉัน..."
คำพูดยังไม่จบ
เยี่ยชิวคว้าผมของเขา
"บูม!"
เยี่ยชิวเคาะหัวของพนักงานเสิร์ฟบนโต๊ะ ทันใดนั้น ใบหน้าของพนักงานเสิร์ฟก็เต็มไปด้วยเลือด
“ถ้าไม่ออกไป ฉันจะฆ่าคุณ”
เยี่ยชิวรู้สึกไม่มีความสุขอย่างมาก
เดิมทีเขาอยากจะดื่มเงียบๆ สักระยะหนึ่ง แต่เขาไม่คิดว่าจะเจอพนักงานเสิร์ฟที่ไม่เข้าใจเรื่องความเหมาะสม
ในความคิดของเขา ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟ แต่เป็นสุนัขที่เลี้ยงโดยมาดง
ไม่ไกลนัก
มาตงให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวที่นี่ เมื่อเขาเห็นบริกรถูกทุบตี แสงเย็นแวบเข้ามาในดวงตาของเขา จากนั้นเขาก็หยิบแก้วไวน์แล้วเดินมาที่นี่
เชิดหน้าขึ้น อกออก และมองตรงไปข้างหน้า
สไตล์ที่ไม่ธรรมดา
คิ้วของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
เมื่อเห็นการกระทำของเขา ชายหนุ่มและหญิงสาวหลายคนรอบตัวเขาก็รีบติดตามเขาไปอย่างรวดเร็ว และหัวเราะขณะที่พวกเขาเดิน
“คุณชายหม่ายังคงกล้าหาญเช่นเคย และจะไม่มีวันปล่อยหญิงสาวสวยไปเมื่อเห็นเธอ”
“ฮ่าๆ ผู้หญิงคนไหนที่คุณหม่าชอบจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาได้เหรอ?”
“ใช่ ดาราหญิงแถวหน้าครั้งก่อนทำตัวเหมือนผู้หญิงที่บริสุทธิ์และดุร้ายในตอนแรก แต่สุดท้ายเธอก็ชนะหม่าเชาไปแปดล้าน”
"..."
ในเวลาเดียวกัน
แขกคนอื่นๆ ในบาร์ก็เห็นฉากนี้และกระซิบเช่นกัน
“ให้ตายเถอะ เป็นการดีที่จะรวย คุณสามารถปล้นผู้หญิงได้ตามใจชอบ”
“มาดงชอบทำเรื่องแบบนี้มากที่สุด เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเห็นผู้หญิงที่เขาชอบ ไม่ว่าเธอจะมีแฟนหรือไม่ก็ตาม เขาก็จะหาทางเอาชนะใจเธอได้”
“ทำไมคุณถึงเย่อหยิ่งขนาดนี้ เขาเป็นแค่บรรพบุรุษรุ่นที่สอง ถ้าเขาไม่ได้กลับชาติมาเกิดอย่างดี เขาอาจจะไม่ดีเท่าพวกเรา”
“หม่าตงหยิ่งมาก ฉันคิดว่าตระกูลหม่าจะพ่ายแพ้ไม่ช้าก็เร็ว”
“ฉันแค่สงสารพี่ชายคนนั้นที่รักษาแฟนไว้ไม่ได้”
“จริงๆ แล้วคุณหม่าไม่ผิดหรอก ใครขอให้ผู้ชายคนนั้นพาแฟนไปเที่ยวแบบนี้ ถ้าฉันมีแฟนสวยขนาดนี้ ฉันจะซ่อนเธอไว้ที่บ้านแน่นอนไม่ปล่อยให้เธอออกมา”
“ถ้าฉันรวยเหมือนมาดง ฉันจะแย่งผู้หญิงคนนั้นไปและสนุกไปกับตัวเอง เธอสวยมาก”
“พูดน้อยแล้วดูละครดีกว่า!”
ในเวลานี้ ดวงตาจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองไปที่บูธที่หลินจิงจื้ออยู่
พวกเขารู้ว่าจะมีเรื่องดีๆ ให้ชมเร็วๆ นี้
เมื่อบริกรที่ถูกทุบตีเห็นมาดงเดินเข้ามา รอยยิ้มอันน่ากลัวก็ปรากฏบนริมฝีปากของเขา
หึหึ คุณชายหม่าได้ลงมือเองแล้ว อยากรู้ว่าคุณสองคนยังกล้าลงมือมั้ย?