ตอนที่ 684
บทที่ 686 เจดีย์ตรัสรู้
October 21, 2026
“ฉันอยู่ที่นี่!”
สี่คำนี้ฟังดูเหมือนบทสวดมนต์ที่ก้องอยู่ในหูของเยี่ยชิว เป็นเวลานาน
เยี่ยชิวมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นร่องรอยของใคร
ชั่วครู่ต่อมา สายตาของเขาจ้องมองไปยังทิศทางของเจดีย์ และเขาก็ตกตะลึง
พระคงเจี้ยนอยู่ในเจดีย์!
เป็นที่น่าสังเกตว่า จุดที่เยี่ยชิวยืน อยู่ห่างจากเจดีย์เพียงร้อยเมตร
กล่าวอีกนัยหนึ่ง พระคงเจี้ยนอยู่ภายในเจดีย์ที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตร ก็ได้ยินการสนทนาระหว่างเยี่ยชิวและปรมาจารย์ตู้เอ้อร์
เยี่ยชิวประหลาดใจ “ช่างเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ การฝึกฝนเหนือธรรมชาติอย่างแท้จริง!”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ชี้ไปที่เจดีย์แล้วพูดว่า “เจดีย์นี้เรียกว่าเจดีย์ตรัสรู้”
“สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง มีประวัติยาวนานกว่าแปดร้อยปี”
“เจดีย์ตรัสรู้ตั้งอยู่บนหน้าผา บรรพบุรุษของเราหลายคนที่วัดเทียนหลงได้บรรลุการตรัสรู้ภายในเจดีย์ มุ่งหน้าสู่ดินแดนอันสุขสันต์แห่งสวรรค์ตะวันตก”
“ปรมาจารย์ของฉันได้ให้ความกระจ่างแก่ตนเองในเจดีย์ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม คู่มือดาบของดรรชนีกระบี่หกชีพจรก็อยู่ในเจดีย์เช่นกัน”
“โยมเยี่ย ให้ฉันพาคุณไปที่นั่น!”
หลังจากจบคำพูดแล้ว ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์พาเยี่ยชิวไปที่เชิงหน้าผา
เจดีย์ตรัสรู้สร้างขึ้นบนหน้าผาสูงจากพื้นดินสองร้อยเมตร ไม่มีทางปีนขึ้นไปได้
“ปรมาจารย์ ทุกคนที่ไปเจดีย์ตรัสรู้จะต้องปีนหน้าผาด้วยมือเปล่าหรือเปล่า?” เยี่ยชิวถาม
“โยมเยี่ยเป็นคนฉลาด นั่นแหละ”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์อธิบาย “เพื่อที่จะบรรลุการตรัสรู้ เราจะต้องมีการฝึกฝนในระดับหนึ่ง”
“ตามกฎของวัดนั้น ในอดีตมีเพียงเจ้าอาวาส ผู้อาวุโส และเจ้าหน้าที่เท่านั้นจึงจะเข้าเจดีย์ได้ สำหรับแขกภายนอก เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาสแล้ว จะไม่สามารถเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตได้”
“โยมเยี่ย ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา คุณเป็นแขกคนที่สามที่เข้าสู่เจดีย์ตรัสรู้”
เยี่ยชิวถามทันทีว่า “สงสัยว่าสองคนก่อนหน้านี้เป็นใคร?”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กล่าวว่า “สองคนก่อนหน้านั้น มีพลังยุทธอย่างยอดเยี่ยม”
“แขกคนแรกคือเยี่ยหวู่ซวง ปรมาจารย์ที่ไม่มีใครเทียบได้เมื่อหลายปีก่อน”
“คนที่สองคือหัวหน้าใหญ่ของเมืองต้องห้าม หลงยี!”
เยี่ยชิวตกใจอีกครั้ง พ่อและหัวหน้าใหญ่ของเมืองต้องห้ามเคยมาที่นี่เหรอ?
เขาถามว่า "เยี่ยหวู่ซวง และหลงยีมาที่นี่เพื่ออะไร?”
“จะทำอะไรได้อีก? พวกเขามาเพื่อหารือกับปรมาจารย์ของฉัน”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กล่าวว่า “เยี่ยหวู่ซวงและปรมาจารย์คุยกันเรื่องคำสอนเป็นเวลาสามวันสามคืน จากนั้นเยี่ยหวู่ซวงก็ออกจากวัดเทียนหลง”
“ใครชนะ?” เยี่ยชิวอยากรู้มากเกี่ยวกับผลลัพธ์
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ส่ายหัว “ฉันไม่แน่ใจ”
ฮะ?
เยี่ยชิวรู้สึกสับสน จะไม่แน่ใจได้อย่างไร?
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กล่าวว่า “ในเวลานั้น ปรมาจารย์และ เยี่ยหวู่ซวงไม่ได้แข่งขันกันจริงๆ พวกเขาแค่นั่งเผชิญหน้ากันและหารือเกี่ยวกับคำสอนเป็นเวลาสามวันสามคืน ฉันไม่เข้าใจคำพูดส่วนใหญ่ของพวกเขา ดังนั้นฉันไม่รู้ว่าใครชนะ”
“อย่างไรก็ตาม เมื่อเยี่ยหวู่ซวงจากไป ปรมาจารย์พูดกับเขาว่า การฟังคำพูดของคุณดีกว่าการอ่านเป็นเวลาสิบปี”
“ฉันเดาว่า ปรมาจารย์คงจะแพ้ไปแล้ว”
เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะเข้าใจพ่อของเขาใหม่ เขาไม่ได้คาดหวังว่าพ่อจะเชี่ยวชาญพระพุทธศาสนา
“แล้วหลงยีในเมืองต้องห้ามล่ะ?” เยี่ยชิวถามอีกครั้ง
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ตะคอก “หลงยีอ้างว่ามาเพื่อหารือเกี่ยวกับคำสอนกับปรมาจารย์ แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนทรยศที่ไม่เข้าใจพุทธศาสนา เขาใช้ประโยชน์จากความไม่เตรียมพร้อมของปรมาจารย์เพื่อโจมตีเขา”
“โชคดีที่ทักษะของปรมาจารย์แข็งแกร่งและเขาไม่ได้รับบาดเจ็บจากหลงยี”
“อย่างไรก็ตาม ปรมาจารย์ก็ล้มเหลวที่จะจัดการหลงยีไว้”
“ในที่สุดก็เสมอกัน!”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “ทักษะของหลงยีนั้นน่ากลัวมากในตอนนั้น หลังจากหลายปีแห่งความสันโดษ เมื่อเขาออกมาอีกครั้ง เขาอาจจะอยู่ยงคงกระพันอย่างแท้จริง……”
ทันใดนั้น เสียงของพระคงเจี้ยนก็ดังมาจากเจดีย์ตรัสรู้บนหน้าผาว่า “ตู้เอ้อร์ จะละเลยแขกผู้มีเกียรติที่มาที่นี่ได้อย่างไร?”
“รับทราบ ปรมาจารย์”