ตอนที่ 715
บทที่ 717 มาเหนือครั้งแรก
October 21, 2026
หัวใจของเยี่ยชิวเต้นรัว
ชายแดนภาคเหนือประสบปัญหาเร่งด่วน!
ชีวิตหรือความตายของแชมป์โหวเซียวจิ่วไม่แน่นอน!
เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่ชายแดนทางเหนือ!
“ผู้อาวุโสถัง รอฉันก่อน ฉันต้องบอกลาพี่หลิน”
เยี่ยชิวกลับมาที่ห้องอย่างรวดเร็ว และเมื่อเข้ามา เขาพบว่าหลินจิงจื้อแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กำลังนั่งอยู่บนโซฟาดูทีวี
“ข้างนอกเสียงดังเกินไป ฉันเลยลุกขึ้น คุณจัดการเรื่องเสร็จแล้วเหรอ?” หลินจิงจื้อถามว่า “แล้วเครื่องบินรบพวกนั้นล่ะ?”
เยี่ยชิวขอโทษว่า “ถังเฟยมาถึงพร้อมภารกิจเร่งด่วน ฉันต้องไปกับเขา”
หลินจิงจื้อหยุดครู่หนึ่ง ลุกขึ้นแล้วพูดว่า "”ฉันจะช่วยคุณจัดกระเป๋า”
“ไม่จำเป็น” เยี่ยชิวกอดหลินจิงจื้อ แล้วพูดเบาๆ ว่า “รอฉันที่เจียงโจว”
หลินจิงจื้อจับเยี่ยชิวไว้แน่นแล้วพูดว่า “ระวังตัวด้วยนะ”
“ไม่ต้องกังวล!” เยี่ยชิวยิ้มเล็กน้อยให้หลินจิงจื้อ จากนั้นปล่อยเธอแล้วหันหลังออกไป
ขณะที่เขาเดินออกไปที่ประตู เฉียนตัวตัวก็หยุดเขาไว้
“พี่ครับ..….จะไปไหนครับ?” เฉียนตัวตัว ถาม
“อย่าถามสิ่งที่คุณไม่ควรถาม”
เยี่ยชิวมองเฉียนตัวตัวด้วยท่าทีเคร่งครัด แล้วพูดว่า “พรุ่งนี้ไปกับพี่หลินที่เจียงโจว หรือกลับไปซูหาง”
“อย่าอยู่ที่นี่นะ”
หลังจากพูดจบ เยี่ยชิวก็รีบเดินเข้าไปในลานบ้านและพูดกับถังเฟยว่า “ฉันกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของพี่หลินหลังจากที่ฉันออกไป...…”
“คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น ฉันเตรียมการไว้แล้ว รอสักครู่ จะมีคนมาถึง”
หลังจากที่ถังเฟยพูดจบ เขาก็รอประมาณสี่หรือห้านาที จากนั้นเสียงเครื่องยนต์ของรถก็ดังขึ้นที่ประตูลานบ้าน
ไม่นานหลังจากนั้น ทหารติดอาวุธครบมือกลุ่มใหญ่ก็รีบเข้ามาล้อมโรงแรมอย่างรวดเร็วจากภายในและภายนอก
หลังจากนั้นอีกครึ่งนาที
ชายวัยกลางคนที่สวมเสื้อแขนสั้นลายพรางก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“ท่านผู้บัญชาการหลิว ไม่เจอกันนาน”
ถังเฟยเดินไปจับมือกับชายวัยกลางคน แล้วพูดว่า “เมื่อกี้มีเหตุจลาจลเกิดขึ้นที่นี่”
“อาชญากรสองสามคนยิงใส่ทหารของวังซาตาน และฉันก็ยิงปะทะไปแล้ว”
“ท่านผู้บัญชาการหลิวโปรดนำคนที่เหลือเหล่านี้กลับคืนไป ใครที่ต้องสอบปากคำก็สอบปากคำ ใครที่ต้องถูกตัดสินก็ตัดสิน อย่าทำผิดคนดี และอย่าปล่อยคนไม่ดีไป”
“ฉันขอแนะนำคุณด้วย นี่คือสหายของฉัน เยี่ยชิว เขาดำรงตำแหน่งพันเอกในวังซาตานของเรา”
ยศพันเอก!
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ผู้บัญชาการหลิวก็ตกใจอย่างเห็นได้ชัดและมองไปที่เยี่ยชิว
ผู้พันคนนี้ยังเด็กมากใช่ไหม?
เป็นไปได้ไหมว่า เยี่ยชิวเป็นทายาทที่ได้รับการเลี้ยงดูจากตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง? ไม่เช่นนั้นเขาจะอายุน้อยและมียศพันเอกอยู่แล้วได้อย่างไร?
เป็นที่ทราบกันดีว่า การเลื่อนตำแหน่งนั้นยากมากในยามสงบ
ทันใดนั้น ถังเฟยกล่าวต่อว่า “เยี่ยชิวได้ผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง พร้อมด้วยผลงานอันทรงเกียรตินับไม่ถ้วน และเป็นวีรบุรุษของชาติชั้นหนึ่ง”
เด็กคนนี้คือวีรบุรุษของชาติชั้นหนึ่งเหรอ?
สีหน้าของผู้บัญชาการหลิวเปลี่ยนไปทันที
ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเขตทหารต้าหลี่ ผู้บัญชาการหลิวตระหนักดีถึงราคาที่ต้องจ่ายเพื่อเป็นวีรบุรุษของชาติชั้นหนึ่ง
เมื่อนึกถึงยศทหารของเยี่ยชิว ผู้บัญชาการหลิวก็ตระหนักว่าเขาประเมินเยี่ยชิวต่ำไป
ชายหนุ่มคนนี้ไม่ง่ายอย่างแน่นอน
ผู้บัญชาการหลิวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนอารมณ์ เขาต่อสู้ดิ้นรนมานานหลายทศวรรษเพื่อที่จะได้เป็นนายพล แต่เยี่ยชิวในวัยยี่สิบต้นๆ มียศต่ำกว่าเขาเพียงระดับเดียว ซึ่งบ่งบอกถึงอนาคตที่สดใสของเยี่ยชิว
ดังนั้น ผู้บัญชาการหลิวจึงริเริ่มทักทายเยี่ยชิว “สวัสดี ฉันผู้บัญชาการหลิวตง แห่งเขตทหารต้าหลี่ ยินดีที่ได้พบคุณ”
เยี่ยชิวยืนให้ความสนใจ ทักทายผู้บัญชาการหลิว และพูดเสียงดังว่า “สวัสดีครับ ผู้บัญชาการ!”
หลิวตงยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องเกรงใจ”
ถังเฟยกล่าวว่า “ผู้บัญชาการหลิว แฟนสาวของเยี่ยชิวพักอยู่ที่โรงแรมแห่งนี้ คุณช่วยส่งคนสองสามคนไปปกป้องเธอและจัดเตรียมให้เธอถูกส่งกลับไปที่เจียงโจวในวันพรุ่งนี้ได้ไหม”
“ตกลง!” ผู้บัญชาการหลิวพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นชี้ไปที่เครื่องบินขับไล่เหนือศีรษะและถามถังเฟยอย่างเงียบๆ ว่า “ผู้อาวุโสถัง เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงแสดงอำนาจครั้งใหญ่เช่นนี้”
ถังเฟยกล่าวขอโทษ “ฉันขอโทษ มันเป็นความลับสุดยอด ฉันพูดไม่ได้”