ตอนที่ 788
บทที่ 790 มุ่งสู่ปราชญ์แพทย์ หนึ่ง
October 21, 2026
ผู้ชมทั้งหมดตกใจ
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ยกเว้นสวีลิ่ว ปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนทั้งสามจะท้าทายเยี่ยชิวในขณะนี้
“พวกเขากำลังพยายามทำอะไรอยู่?”
“แทนที่จะเผชิญหน้ากับลีจองฮี กลับท้าทายหมอเยี่ย ฉันไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่จริงๆ”
“พวกเขากำหนดเป้าหมายไปที่หมอเยี่ยเหรอ?”
ผู้ชมรู้สึกสับสน
บางคนถึงกับสาปแช่งปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนทั้งสี่อย่างเงียบๆ
“ผู้อาวุโสสี่คนท้าทายหมอเยี่ยในเวลาเดียวกัน นี่มันอุกอาจจริงๆ”
“ไม่มีความละอาย”
“ไม่ได้แสดงน้ำใจนักกีฬาเลย”
“……”
หลังจากที่จางจิ่วหลิงและคนอื่นๆ ท้าทายเยี่ยชิว โดยไม่รอคำตอบของเยี่ยชิว พวกเขาก็ตรงขึ้นไปบนเวที
“ท่านผู้อาวุโส เหตุใดพวกคุณจึงต้องทำเช่นนี้?”
เยี่ยชิวฝืนยิ้มอันขมขื่น
เขารู้เจตนาของปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนทั้งสี่แล้ว
จางจิ่วหลิงกล่าวว่า “เสี่ยวเยี่ย การแพทย์แผนจีนได้เสื่อมถอยลงเป็นเวลาหลายปีแล้ว และจำเป็นต้องมีผู้นำอย่างเร่งด่วน เราหวังว่าคุณจะไม่ทำให้พวกเราผู้อาวุโสผิดหวัง”
หลี่ชุนเฟิงกล่าวว่า “เราฝึกแพทย์มาครึ่งชีวิตแล้ว แต่เราไม่สามารถส่งเสริมการแพทย์แผนจีนได้ น่าเสียดายจริงๆ เสี่ยวเยี่ย ตอนนี้เราทำได้เพียงพึ่งพาคุณเท่านั้น”
เนี่ยเสวียเลี่ยงยังกล่าวอีกว่า “เป็นเวลาสามร้อยปีที่การแพทย์แผนจีนยังไม่ได้สร้างปราชญ์แพทย์ ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า เสี่ยวเยี่ยจะสามารถเป็นปราชญ์แพทย์”
“ความเสื่อมถอยของการแพทย์แผนจีนมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการขาดผู้นำ”
“ถ้าคุณสามารถเป็นปราชญ์แพทย์ได้ ในอนาคต พวกเราสามคนจะเงยหน้าขึ้นมองคุณ และช่วยคุณในการฟื้นฟูการแพทย์แผนจีน”
สวีลิ่วพูดว่า “ไม่ใช่สาม แต่เป็นสี่ ฉันก็ท้าทายเหมือนกัน”
“คุณไม่นับ” หลี่ชุนเฟิงดุ “คุณมันก็แค่สุนัข”
สวีลิ่วหรี่ตา “คุณกล้าดูถูกฉันเหรอ หลี่ชุนเฟิง คุณไม่อยากมีชีวิตอยู่เหรอ?”
หลี่ชุนเฟิงโต้กลับว่า “ฉันไปไกลถึงภูเขาเหลาเพื่อตามหาคุณ แล้วคุณก็วิ่งหนีฉัน โดยบอกว่าคุณจะไม่ออกจากภูเขาในชาตินี้ ตอนนี้ คุณกำลังพยายามขโมยจุดเด่น คุณเป็นอะไร ถ้าไม่ใช่สุนัข?”
สวีลิ่วตะคอก “ฉันจะทำอะไร ก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ”
เนี่ยเสวียเลี่ยงกล่าวว่า “ฉันคิดว่าผู้อาวุโสหลี่พูดถูก คุณก็แค่สุนัข”
“แถมยังขี้ขลาดด้วย”
“เป็นเวลาสิบปีแล้ว ที่คุณไม่ได้ทำอะไรบนภูเขาเหลาเลย มันเสียทักษะทางการแพทย์ของคุณ”
สวีลิ่วโกรธมากจนเคราของเขาสั่น “เนี่ย ถ้าคุณพูดอีกคำหนึ่ง ฉันจะขยี้กระดูกของคุณ?”
เนี่ยเสวียเลี่ยงตอบโต้ “สวีลิ่ว ถ้าวันนี้คุณไม่ขยี้กระดูกของฉัน คุณก็เป็นสุนัข เป็นสุนัขขี้ขลาด”
“คุณกำลังผลักฉันเหรอ เนี่ย? เอาล่ะ ฉันจะทำมัน” สวีลิ่วพับแขนเสื้อขึ้น
“ใครกลัว!” เนี่ยเสวียเลี่ยงก็เริ่มพับแขนเสื้อขึ้น
พวกเขาทั้งสองดูเหมือนกำลังจะต่อสู้กัน
เยี่ยชิวไม่คาดคิดว่าเหตุการณ์จะพลิกผันเช่นนี้ เขาไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี
เขารู้ว่า ถ้าเขาไม่เข้าไปแทรกแซง สวีลิ่วอาจจะจบลงด้วยการต่อสู้กับเนี่ยเสวียเลี่ยง
“ผู้อาวุโส พวกคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อท้าทายฉัน?”
“ทำไมเราไม่เริ่มตอนนี้เลย?”
หลังจากได้ยินคำพูดของเยี่ยชิวแล้ว สวีลิ่วก็หยุดพับแขนเสื้อขึ้นและพูดว่า “ฉันขอเริ่มก่อน”
“คุณเข้าใจกฎด้วยหรือเปล่า สวีลิ่ว? คุณไม่รู้ว่าการรอถึงตาคุณหมายความว่าอย่างไร? ถอยออกไป” หลี่ชุนเฟิงกล่าว
สวีลิ่วแย้งว่า “ฉันคิดว่าคุณคงเป็นคนที่ไม่เข้าใจการรอคอย ฉันเป็นคนแรกที่ท้าทายเยี่ยชิว”
จางจิ่วหลิงกล่าวว่า “ฉันคิดว่าเราไม่ควรทะเลาะกันอีกต่อไป”
“เราทุกคนมีเป้าหมายเดียวกัน”
“สวีลิ่ว ในหมู่พวกเรา ทักษะทางการแพทย์ของคุณโดดเด่นที่สุด คุณควรเป็นคนสุดท้ายที่จะแข่งขันกับเสี่ยวลิ่ว!”
สวีลิ่วไม่ได้พูดอะไรมาก
หลังจากนั้น
จางจิ่วหลิงมองดูผู้ชมแล้วพูดว่า “ฉันแน่ใจว่า พวกคุณทุกคนคงจะงงมากว่า ทำไมพวกเราทั้งสี่คนถึงท้าทายเยี่ยชิว”