บทที่ 802 สังหารปรมาจารย์

"ใคร?"

โยชิดะ ชูอิจิตกใจ เลิกสัมผัสชิวซานหนานเกอ แล้วมองไปรอบๆ

ไม่เห็นเงาเลยสักเงา

“หยุดแอบได้แล้ว เก่งก็ปรากฎตัวออกมาซะ” โยชิดะ ชูอิจิตะโกน

แต่แล้วก็ไม่มีใครปรากฏตัว

ชิวซานหนานเกอฟังออกแล้วว่ามันเป็นเสียงของเยี่ยชิว และพูดอย่างเร่งรีบว่า: "อย่าสนใจฉันเลย รีบไปช้วยเสี่ยวเสวี่ยก่อน"

เมื่อโยชิดะ ชูอิจิได้ยินคำพูดของเธอแล้ว เขาก็รู้ตัวแล้วพูดอย่างเยาะเย้ยว่า: "นั่นแกใช่ไหม เยี่ยชิว"

“ไม่คิดว่าแกจะเร็วขนาดนี้ สามารถตามมาถึงที่นี่ได้”

“ในเมื่อแกแอบอยู่ไม่กล้าปรากฎตัว งั้นฉันก็จะฆ่าชิวซานหนานเกอตายต่อหน้าแก”

หลังจากที่โยชิดะ ชูอิจิพูดจบ เขาก็ลงมืออย่างรวดเร็วและบีบคอของชิวซานหนานเกอ

"เซียว!"

พลังงานกระบี่ก็คำรามเข้าหาเขา

รวดเร็วราวกับสายฟ้า

โยชิดะ ชูอิจิได้วางแผนไว้ก่อนแล้วจริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากฆ่าชิวซานหนานเกอที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อเยี่ยชอวได้ปรากฎตัวออกมา

เมื่อพลังกระบี่เข้าโจมตีมา โยชิดะ ชูอิจิก็ถอยกลับอย่างรวดเร็วแล้วปล่อยหมัดไปทางมุม

เพราะเขาค้นพบว่าพลังกระบี่ได้ถูกปล่อยออกมาจากมุม

"บูม!"

หมัดถูกชกไปบนอากาศ

หืม?

โยชิดะ ชูอิจิเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจบนใบหน้า

ทำไมมันชกไม่โดน?

ในขณะนั้นเอง ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นพลังงานกระบี่อันแหลมคมมาจากด้านหลังเขา เขารีบย่อตัวลง และพลังงานกระบี่ก็เฉี่ยวผ่านหนังศรีษะของเขา

โยชิดะ ชูอิจิตกใจจนเหงื่อแตก

เมื่อมองกลับไปก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวข้างๆชิวซานหนานเกอ โดยมีมือขวาโอบรอบเอวของชิวซานหนานเกออยู่

“เยี่ยชิว!”

โยชิดะ ชูอิจิ ก็ดูตัวตนที่แท้จริงของชายหนุ่มออกทันทีและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า: "แกเข้ามาได้ยังไง?"

เยี่ยชิวราวกับไม่ได้ยินคำพูดของโญชิดะ ชูอิจิแต่กลับถามชิวซษนหนานเกอเบา ๆ ว่า "คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

“ฉันไม่เป็นไร เขาล็อกจุดฝังเข็มฉัน...”

ก่อนที่ ชิวซานหนานเกอจะพูดจบ เยี่ยชิว ก็แตะร่างกายของเธอสองสามครั้งเพื่อช่วยเธอปลดล็อกจุดฝังเข็ม

ปลายนิ้วของเยี่ยชิวปล่อยพลังกระบี่ออกมาแล้วตัดเชือกทิ้ง ทันใดนั้น ชิวซานหนานเกอก็ได้รับอิสรภาพกลับคืนมา

“ขอบคุณนะ” ชิวซานหนานเกอกล่าวขอบคุณ

“ขอโทษนะ ฉันเองที่ทำให้คุณต้องมาลำบากด้วย” เยี่บชิวพูดอย่างรู้สึกผิด

โยชิดะ ชูอิจิต้องการล้างแค้นให้โยชิดะ นากะจิเป็นลัก ดังนั้นเขาจึงลงมือกับชิวซานหนานเกอ แต่จริงๆแล้ว โยชิดะ นาดะจินั้นตายในมือของเยี่ยชิว

“มันไม่เกี่ยวกับคุณ แม้ว่าโยชิดะ นากะจิ ยังไม่ตาย ศาลเจ้าอามาเทราสึ ก็จะไ่ปล่อยสำนักสุ่ยเยวี่ยของเราอยู่ดี” ชิวซานหนานเกอกล่าว

จากนั้น เยี่ยชิวก็สังเกตเห็นรอยฝ่ามือบนใบหน้าของชิวซานหนานเกอและเขาก็โกรธทันที: "เขาตีคุณเหรอ? เจ็บไหม?"

เดิมทีชิวซานหนานเกอจะบอกว่ามันไม่เจ็บ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เธอก็เห็นดวงตาของ เยี่ยชิวนั้นเต็มไปด้วยความกังวลอย่างสุดซึ้ง เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้สึกน้อยใจในใจ หลั่งน้ำตาสองข้างก็ไหลออกมา และกระซิบว่า : "เจ็บ"

“ฉันขอโทษนะที่ทำให้เธอต้องถูกเอาเปรียบ” เยี่ยชิวกอดชิวซานหนานเกอ

เมื่อโยชิดะ ชูอิจิเห็นว่าเยี่ยชิวมองข้ามเขาและยังคงกอดชิวซานหนานเกอไว้ในอ้อมแขนอีก เขาก็โมโหและพูดด้วยความโกรธว่า: "ชิวซานหนานเกอ ฉันคิดว่าแกเป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์ากัอีก ไม่คิดเลยว่า แกกับไอ่นี้จะมีอะไรกัน…”

“หุบปาก อย่าพูดไร้สาระ!” ชิวซานหนานเกอตะโกนด้วยความโกรธ

โยชิดะ ชูอิจิพูดด้วยใบหน้าเข้มว่า: "ดูการกนะทำของพวกอกสองคนสิว่าฉันกำลังพูดไร้สาระอยู่หรือเปล่า? ชิวซานหนานเกอในเมื่อผู้ชายที่แกชอบคือเยี่ยชิว งั้นฉันจะฆ่าเขาต่อหน้าแก"

จากนั้นดวงตาของเยี่ยชิวก็ตกไปที่โยชิดะ ชูอิจิ

เขาสำเร็จรอบๆอย่างรวดเร็ว

โยชิดะ ชูอิจิสูงเพียง 160 เซนติเมตร หัวเล็กและแหลมเหมือนหนู ตาก็เล็ก และมีหนวดบนคาง รูปร่างหน้าตาเหมือนกับหนูหัวกวาง

“คุณก็คือโยะชิดะ ชูอิจิงั้นเหรอ?” เยี่ยชิวถาม