บทที่ 813 ฆ่าเทพ หลัง

ใบหน้าของเยี่ยชิวเปลี่ยนไป

เจตนาฆ่าที่เล็ดลอดออกมาจากมิยาโมโตะ มูซาชินั้นน่ากลัวยิ่งกว่าตอนที่เขาไล่ตาม ซึ่งรุนแรงกว่าสิบเท่า

หากมิยาโมโตะ มูซาชิเคยรู้สึกเหมือนเป็นเสือที่ดุร้ายสำหรับเยี่ยชิวมาก่อน ในขณะนี้ เขาดูเหมือนมังกรที่น่าเกรงขามมากกว่า

พลังของเขาล้นหลาม

ภายในรัศมีร้อยเมตร พื้นที่ถูกปกคลุมไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างสมบูรณ์

“นี่คือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของผู้เชี่ยวชาญอันดับสามในอันดับเทพใช่ไหม?”

ท่าทางของเยี่ยชิวเริ่มเคร่งขรึม

มิยาโมโตะ มูซาชิใช้นิ้วเท้าแตะพื้นเบาๆ ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า และร่อนลงบนยอดต้นไม้เบาๆ มองลงไปที่เยี่ยชิวและคนอื่นๆ อย่างเย่อหยิ่ง “พวกคุณเข้ามาหาฉันสิ!”

สีหน้าของเขาเย็นชา

ท่าทางของเขาหยิ่ง

ในสายตาของมิยาโมโตะ มูซาชิ เยี่ยชิวและคนอื่นๆ เป็นเหมือนมดสามตัวที่ถูกเขาบดขยี้อย่างง่ายดาย

เยี่ยชิวกระซิบ “ลุงสาม เรามาโจมตีด้วยกัน พยายามอย่าเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง เลื่อนเวลาออกไป และเมื่อป้าสามมาถึง เราจะออกไปทั้งหมด"

“ตกลง” เยี่ยหวู่ตี้พยักหน้าเห็นด้วย

นอกจากนี้เขายังรู้ด้วยว่า มันยากเกินไปสำหรับพวกเขาทั้งสามคนที่จะฆ่าผู้เชี่ยวชาญอันดับสามในอันดับเทพ ความหวังเดียวของพวกเขาอยู่ที่หลงหนี่ว์

เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนไม่เคลื่อนไหว มิยาโมโตะ มูซาชิก็หัวเราะเยาะ “คุณไม่อยากฆ่าฉันเหรอ?”

“ฉันยืนอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่โจมตีล่ะ”

“ยังคงพยายามที่จะยื้อเวลา?”

“ฉันแนะนำให้คุณอย่าไร้เดียงสา เว้นแต่เยี่ยหวู่ซวงจะกลับมาจากความตาย วันนี้คุณมีแต่ทางตันเท่านั้น”

เมื่อคำพูดของมิยาโมโตะ มูซาชิหมดลง เขาก็ลงมือ

เขาลงมาจากยอดไม้เหมือนนกอินทรียักษ์ มีเจตนาฆ่าอย่างท่วมท้น และปรากฏตัวต่อหน้าเยี่ยหวู่ตี้ทันทีพร้อมขว้างหมัด

มิยาโมโตะ มูซาชิตั้งเป้าที่จะเป็นคนแรกที่สังหารเยี่ยหวู่ตี้

เยี่ยหวู่ตี้ตอบสนองอย่างรวดเร็ว โดยดึงดาบมังกรต้าเซี่ยออกมาจากด้านหลัง

ชิง!

ออร่าของดาบนั้นน่าทึ่ง จนกระทบกับหมัดของมิยาโมโตะ มูซาชิ

“ปัง!”

หมัดของมิยาโมโตะ มูซาชิปะทะกับดาบมังกรต้าเซี่ยและส่งเสียงดัง ทำให้เยี่ยหวู่ตี้กระเด็นไปเพราะพลังหมัดของเขาทันที

เยี่ยชิวตกตะลึง

เขาตระหนักดีถึงความแข็งแกร่งของเยี่ยหวู่ตี้ ไม่คาดคิดว่าจะไม่สามารถต้านทานหมัดของมิยาโมโตะ มูซาชิได้แม้แต่หมัดเดียว

นี่อาจหมายความว่า ไม่ใช่ว่าเยี่ยหวู่ตี้ไม่แข็งแกร่งพอ แต่มิยาโมโตะ มูซาชิมีพลังผิดปกติ

หลังจากส่งเยี่ยหวู่ตี้ปลิว มิยาโมโตะ มูซาชิก็กลายเป็นภาพเบลอและไล่ตามเขาไป โดยตั้งใจที่จะใช้โอกาสที่จะฆ่าเยี่ยหวู่ตี้

ในขณะนี้ อิงจื่อ ได้เคลื่อนไหว

“หวด!”

เยี่ยชิวรู้สึกเพียงภาพเบลอต่อหน้าต่อตา และในวินาทีต่อมา อิงจื่อก็สกัดกั้นมิยาโมโตะ มูซาชิได้

เร็วมาก!

นี่เป็นครั้งแรกที่เยี่ยชิวได้เห็นอิงจื่อเคลื่อนไหว เขาก็ตระหนักว่าความเร็วของอิงจื่อนั้นเร็วกว่าของมิยาโมโตะ มูซาชิด้วยซ้ำ

“ความเร็วยังดีอยู่ แต่น่าเสียดายที่มันไม่เพียงพอที่จะหยุดฉันได้”

มิยาโมโตะ มูซาชิแสดงความคิดเห็นขณะที่เขาชกไปที่ใบหน้าของอิงจื่อ

อิงจื่อหลบเลี่ยงหมัดของมิยาโมโตะ มูซาชิ แล้วส่งสับไปที่ซี่โครงของมิยาโมโตะ มูซาชิ

มิยาโมโตะ มูซาชิดูเหมือนไม่สนใจการโจมตีของอิงจื่อ จึงไม่พยายามป้องกันหรือหลบ เขาชกที่คอของอิงจื่อด้วยมือขวา

หากอิงจื่อไม่หยุด ผลก็คือมิยาโมโตะ มูซาชิซี่โครงหักหลายซี่ และคอของอิงจื่อก็จะถูกหมัดของมิยาโมโตะ มูซาชิหัก

ในช่วงเวลาวิกฤติ

อิงจื่อก็ถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็วเกินกว่าสิบเมตร

“ฉันคิดว่าคุณไม่กลัวที่จะตาย”

มิยาโมโตะ มูซาชิยิ้มให้อิงจื่อ “ด้วยทักษะของคุณ คุณควรจะได้อันดับที่เก้าหรือสิบในอันดับเทพ แต่การพยายามฆ่าฉันก็เหมือนกับมดที่ท้าทายต้นไม้ มันเกินความสามารถของคุณ……”

ทันใดนั้น ออร่าดาบอันมหึมาก็ตกลงมาจากท้องฟ้า

เยี่ยหวู่ตี้โจมตีอีกครั้ง

เจตนาแห่งดาบอันเย่อหยิ่งก็สลายเจตนาฆ่าของมิยาโมโตะ มูซาชิ ราวกับพลังแห่งความหายนะและน่าสะพรึงกลัว

เยี่ยชิวเฝ้าดูฉากนี้อย่างเงียบ ๆ