ตอนที่ 820
บทที่ 822 ความเข้าใจผิดที่สวยงาม
October 21, 2026
ในใจของเยี่ยชิวหนักหน่วง เขาก็มีการคาดการณ์ว่า การต่อสู้ที่เด็ดขาดกับพระราชวังต้องห้ามใกล้จะมาถึงแล้ว
เขาต้องรีบหน่อยเเล้ว รีบอัพเกรดพลังยุทธ์ของตนเอง
มิฉะนั้น รอให้ไอ้สัตว์ประหลาดเเก่พวกนั้นในพระราชวังต้องห้ามออกมา เขาจะถูกให้คนอื่นเชือดเท่านั้น
อิงจื่อพูดต่อว่า
“ถ้าไม่ใช่เพราะนายมียันต์ดาบในมือ แม้ว่าพวกเราจเพยายามอย่างเต็มที่ในวันนี้ เราก็ฆ่ามิยาโมโตะ มูซาชิไม่ได้หรอก เเถมพวกเราอาจจะถูกเขาฆ่าด้วยซํ้า”
“สิ่งที่ฉันจะบอกนายก็คือ พลังยุทธ์ของหลงอีในสิบกว่าปีที่แล้วเหมือนของมิยาโมโตะ มูซาชิในตอนนี้เลย”
“นายลองคิดดู ผ่านไปแล้วยี่สิบกว่าปี พลังยุทธ์ของหลงอีในตอนนี้จะน่ากลัวขนาดไหน”
“นอกจากหลงอีแล้ว ยังมีไอ้แก่คนอื่นอีกสองสามคน ”
“ไอ้เเก่พวกนั้นไม่อ่อนกว่าหลงอีเท่าไหร่หรอก อยู่ห้องลับมาหลายปี เกรงว่าพวกเขาฝึกพลังชี่เเท้ทั้งเก้าได้แล้ว”
“เยี่ยชิว เวลาเหลือไม่มากเเล้ว นายสู้ๆ”
เยี่ยชิวพยักหน้า“ผู้อาวุโสไว้ใจเลย ฉันจะพยายามฝึกฝนอย่างแน่นอน”
“อืม” อิงจื่อตอบรับ แล้วไม่พูดอีก
“เยี่ยชิว ตอนนี้พวกเรากลับประเทศจีน นายล่ะ?”เยี่ยหวู่ตี้ถามว่า “นายจะกลับไปกับเราไหม”
เยี่ยชิวส่ายหัวและพูดว่า“ฉันยังคงไม่กลับ ฉันยังมีเรื่องบางสิ่งที่ต้องไปจัดการ”
เยี่ยหวู่ตี้เหลือบมองไปที่เชียนซานเสวี่ยและชิวซานหนานเกอ และพูดว่า“เยี่ยชิว เรื่องส่วนตัวของนายฉันไม่ควรถาม แต่นายต้องมีความบันยะบันยังของตนเอง อย่าถูกเรื่องความรักไปกระทบที่เรื่องการต่อสู้”
“ฉันรู้เเล้วลุงคนที่สาม ฉันจะบอกข่าวดีหนึ่งรายให้ท่านทราบ”เยี่ยชิวกระซิบสองสามคําข้างหูของเยี่ยหวู่ตี้
หลังจากฟังแล้ว เยี่ยหวู่ตี้เหลือบมองไปที่เขียนซานเสวี่ยที่ไกลๆ และถามว่า “สิ่งที่นายพูดเป็นความจริงเหรอ?”
เยี่ยชิวพยักหน้า“ จริงๆ”
“คุณพ่อได้ยินข่าวนี้เเล้วจะดีใจเเน่เลย”เยี่ยหวู่ตี้ยิ้มและถามหลงหนี่ว์อีกครั้ง“ เธอจะไปไหน?”
หลงหนี่ว์ตอบว่า “ฉันจะกลับไปหาสํานักพราหมณ์”
เยี่ยหวู่ตี้ทำตาจ้อง “กลับสํานักพราหมณ์ห่าอะไร กลับประเทศจีนกับฉัน”
บนหน้าหลงหนี่ว์เต็มไปด้วยความสงสัย“ไปทําอะไรในประเทศจีน”
“ฉันจะพาเธอไปพบพ่อฉัน”เยี่ยหวู่ตี้กล่าว
เมื่อหลงหนี่ว์ได้ยินคํานี้เเล้วก็ยิ้ม แล้วพูดด้วยหน้าที่จริงจัง“หวู่ตี้ นายมีใจทำใจแบบนี้ก็พอแล้ว”
“คราวนี้ฉันไม่ไปประเทศจีนกับนายล่ะ ฉันต้องกลับไปหาสํานักพราหมณ์ฝึกที่ห้องลับช่วงหนึ่ง ”
“รอนายเผชิญหน้ากับศัตรูในอนาคต ฉันจะได้ช่วยนายอีกแรง”
หลังจากที่หลงหนี่ว์พูดจบ เธอก็ก้าวไปข้างหน้ากอดคอของเยี่ยหวู่ตี้ไว้ หอมเเก้มของเยี่ยหวู่ตี้อย่างเเรงต่อหน้าทุกคน
“ลาก่อน ที่รัก ”
หลงหนี่ว์โบกมือ แล้วจากไป
“นางบ้า คําพูดของฉันก็กล้าฝืน ฮึ คราวหน้าเจอกันฉันไม่ปล่อยเธอเเน่”เยี่ยหวู่ตี้พูดอย่างดุเดือด
เยี่ยชิวพูดด้วยรอยยิ้ม“ ลุงคนที่สามอย่า ท่านอย่าโม้เเล้ว รอตอนที่ท่านและป้าคนที่สามได้เจอกันอีกครั้ง ระวังประคองกําแพงออกมาอีก”
“นายหุบปากเถอะ”เยี่ยหวู่ตี้จ้องเยี่ยชิวไปทีหนึ่ง พยุงยิงจื่อขึ้นมา“ พวกเราไป”
ในไม่ช้า พวกเขาก็ออกจากตรงนี้ไป
สายตาเยี่ยชิวมองตามที่หลังของพวกเขา แอบสาบานในใจว่า เขาจะหาวิธีที่ช่วยให้ยิงจื่อฟื้นความแข็งแกร่งของเขาในอนาคตแน่
“ทำไมนายไม่ไปกับพวกเขาล่ะ”
ทันใดนั้น เสียงของชิวซานหนานเกอก็ดังขึ้นที่ข้างหู
เยี่ยชิวหันหัวไป เห็นว่าเชียนซานเสวี่ยไม่ได้ตามมา มีแต่ชิวซานหนาเกอคนเดียว พูดว่า“ฉันอยากจะอยู่ด้วยกับเธอ”
“อย่าพูดไปเรื่อย สีหน้าของชิวซานหนานเกอแดงเล็กน้อย และพูดว่า “นายอยากอยู่กับเสียวเสวี่ยใช่ไหม?”
เยี่ยชิวยิ้มแล้วพูดว่า“ ฉันก็อยากอยู่กับเธอด้วย”
ชิวซานหนานเกอทั้งเขินทั้งโกรธ และพูดด้วยเสียงเบาว่า“ก็บอกเเล้วว่านายอย่าพูดไปเรื่อย นายกล้าพูดไปเรื่อยอีก ระวังวันหลังฉันไม่สนใจนายอีก”
“ไม่สนใจฉัน? เธอเต็มใจเหรอ?”เยี่ยชิวถามว่า”เมื่อไหร่เธอจะท้องให้ฉันอีกคนล่ะ!”
“ไม่ทำตัวดีๆอีกละ ขี้เกียจเกินจะสนใจนาย ชิวซานหนานเกอเดินจากไปด้วยความอับอาย
เยี่ยชิวยิ้มเฮ่ๆ เเล้วเดินอย่างรวดเร็วไปตรงหน้าของเชียนซานเสวี่ย เเละพูดว่า“ก่อนหน้านี้ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ เรียกพวกเธอไปยิ่งไกลยิ่งดี ทําไมพวกเธอวิ่งมาถึงที่นี่อีก?”